drukuj    zapisz    Powrót do listy

6359 Inne o symbolu podstawowym 635, Inne, Minister Sportu, Oddalono skargę, VI SA/Wa 3139/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-01-22, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

VI SA/Wa 3139/14 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2015-01-22 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska
Jacek Fronczyk /sprawozdawca/
Jakub Linkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 2185/15 - Wyrok NSA z 2017-04-11
Skarżony organ
Minister Sportu
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 127 poz 857 art. 21 ust. 1 i 2, art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1
Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmian statutu oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Minister Sportu i Turystyki, działając na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku P., zatwierdził zmiany statutu P., uchwalone przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. w dniu [...] lutego 2014 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister wskazał, że decyzja w całości realizuje wniosek P., bowiem stosując kryterium legalności, organ nie stwierdził, by przyjęte przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. w dniu [...] lutego 2014 r. zmiany statutu naruszały obowiązujące przepisy prawa.

P.powyższą decyzję uczynił przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem i ponowne przeanalizowanie materiału dowodowego pod kątem zgodności uchwał Nadzwyczajnego Walnego Zjazdu Delegatów P. podjętych w dniu [...] lutego 2014 r. z obowiązującym prawem oraz o uznanie, że decyzja ta nie podlega wykonaniu wobec braku spełnienia przesłanek wskazach w art. 130 § 4 kpa, a także o zawieszenie postępowania w sprawie i wszczęcie postępowania w celu wydania decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zjazdu Delegatów P. z dnia [...] lutego 2014 r. w sprawie zmian w statucie P. i wezwanie do jej uchylenia jako naruszającej prawo oraz zapisy obowiązującego statutu P.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] Minister Sportu i Turystyki, stosując art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 715) w związku z art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżona decyzję, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku.

W motywach decyzji organ podał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte wnioskiem Prezesa Zarządu P. z dnia [...] marca 2014 r., w którym zwrócono się o zatwierdzenie zmian w statucie Związku. Zgodnie z aktualnym statutem P. (§ 29 ust. 2 pkt 1), do kompetencji Zarządu P. należy w szczególności wykonywanie uchwał Walnego Zjazdu Delegatów P.Zwrócenie się więc do Ministra z wnioskiem o zatwierdzenie uchwalonych zmian w statucie stanowiło nie tylko wypełnienie statutowego obowiązku, ale także obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 1 ww. ustawy o sporcie, jako że przepis ten nakłada na polski związek sportowy rygor niezwłocznego wystąpienia z takim wnioskiem. Zdaniem Ministra, fakt, iż organ wykonawczy Związku nie zgadza się z przyjętymi zmianami, wcale nie oznacza, że zmiany te naruszają obowiązujące przepisy. Uchwalenie przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P.zmian w statucie w innym brzmieniu, niż proponowane w zawiadomieniu o jego zwołaniu, jest dopuszczalne, ponieważ sprawę, która była przedmiotem obrad zwołanego Zjazdu, determinowały w dalszym ciągu zmiany w statucie, tj. sprawa, dla której Zjazd został zwołany. Organ zaznaczył, że zastosowane kryterium legalności nie pozwala uznać, by przyjęte na tym Zjeździe zmiany naruszały obowiązujący porządek prawny. Z tego względu – w ocenie organu – brak jest przesłanek do uchylenia lub zmiany decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję P. zarzucił naruszenie: art. 21 ust. 2 ww. ustawy o sporcie w związku z art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), poprzez zatwierdzenie zmian statutu P., uchwalonych przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. w dniu [...] lutego 2014 r., pomimo podjęcia uchwały z naruszeniem postanowień statutu (§ 27 ust. 2) i braku kompetencji tego Zjazdu do podjęcia uchwały w zakresie zmian statutu w brzmieniu zatwierdzonym zaskarżoną decyzją; art. 21 ust. 2 ww. ustawy o sporcie, poprzez zatwierdzenie zmian statutu P., pomimo uznania przez organ, że wprowadzone zmiany pozostają w sprzeczności z innymi postanowieniami statutu i są niewykonalne; art. 16 ust. 3 pkt 2 i art. 16 ust. 3a ww. ustawy o sporcie, poprzez zatwierdzenie zmian statutu P. bez podjęcia uprzednio czynności dotyczących kontroli zgodności działalności Związku, w szczególności jednego z jego organów (Walny Zjazd Delegatów P.), z postanowieniami statutu P., pomimo poinformowania organu nadzoru o uchybieniach w procesie podejmowania uchwały dotyczącej zmian statutu, która to uchwała została wydana z rażącym naruszeniem postanowień statutu, tj. art. 27 ust. 2, zważywszy że nowe postanowienia statutu pozostają w ewidentnej sprzeczności ze statutem i przepisami prawa; art. 21 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o sporcie, poprzez zatwierdzenie zmian statutu, pomimo istnienia podstaw do wstrzymania wykonania uchwały w przedmiocie zmian statutu oraz wezwania władz Związku do jej zmiany lub uchylenia w określonym terminie; art. 8 kpa, poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej zmiany statutu, co skutkuje wprowadzeniem do obrotu prawnego wewnętrznie sprzecznego statutu P. oraz niewykonalnością jego postanowień.

Formułując powyższe zarzuty, P.wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Minister Sportu i Turystyki wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 3139/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 715), minister właściwy do spraw kultury fizycznej zatwierdza, w drodze decyzji, statut polskiego związku sportowego oraz jego zmiany, które polski związek sportowy przedstawia niezwłocznie po ich uchwaleniu (ust. 1). Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia zatwierdzenia, w drodze decyzji, statutu polskiego związku sportowego lub jego zmiany w przypadku stwierdzenia niezgodności ich postanowień z przepisami prawa (ust. 2).

Z przytoczonych unormowań wynika, że zarówno rozstrzygnięcie pozytywne, jak negatywne w przedmiocie zatwierdzenia statutu polskiego związku sportowego lub zatwierdzenia zmian w statucie podejmowane jest w formie decyzji przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. Zatem zarówno zatwierdzenie, jak i odmowa zatwierdzenia statutu lub zmian w jego treści wymagają władczego rozstrzygnięcia organu, przy czym decyzja podejmowana w tym przedmiocie ma charakter decyzji związanej. Organ albo zatwierdza statut lub zmiany w statucie, albo odmawia ich zatwierdzenia. Ustęp 2 cyt. przepisu wskazuje, że jedynym kryterium oceny zapisów w statucie lub zmian w jego treści jest kryterium legalności. Organ, podejmując decyzję w powyższym przedmiocie (zatwierdzenia lub odmowy), ocenia zgodność zapisów statutu polskiego związku sportowego, ewentualnie uchwalonych zmian w jego treści, pod kątem ich zgodności z prawem. W sytuacji zatem, gdy organ stwierdza istniejące naruszenie prawa w treści statutu lub w dokonywanych zmianach, ma obowiązek wydania decyzji negatywnej, a więc odmawiającej zatwierdzenia statutu lub uchwalonych zmian w dotychczasowej jego treści. A contrario, jeśli nie ma podstaw do zakwestionowania treści statutu lub uchwalonych zmian w dotychczasowym statucie, wówczas dochodzi do wydania decyzji o zatwierdzeniu statutu lub zmian w jego treści.

W rozpoznawanej sprawie Minister Sportu i Turystyki zatwierdził zmiany statutu P., uchwalone przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. w dniu [...] lutego 2014 r., w pełni zasadnie uznając, że przyjęte nowe zapisy statutu nie naruszają obowiązujących przepisów prawa i dotychczasowej treści tego statutu. Najogólniej rzecz ujmując, przyjęte przez Zjazd zmiany w istocie doprecyzowują jedynie brzmienie dotychczasowych przepisów statutu. Organ właściwie ocenił treść uchwalonych zmian pod kątem obowiązującego prawa, jak również prawidłowo odniósł się do zarzutów stawianych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie można natomiast zarzucać organowi – jak to czyni strona skarżąca – że Minister uznał uchwalone zmiany za niezgodne z prawem, a mimo tego zatwierdził je, wydając kwestionowane w sprawie decyzje. Przede wszystkim organ nie wskazywał, że przyjęte zmiany są sprzeczne z prawem, bowiem gdyby tak było, zaistniałaby podstawa do wydania decyzji odmownej. Tymczasem do podjęcia takiej decyzji nie mogło dojść, gdyż nie ma ku temu podstaw.

Postępowanie w sprawie zostało wszczęte wnioskiem Prezesa Zarządu P. z dnia [...] marca 2014 r., w którym zwrócono się o zatwierdzenie zmian w statucie Związku. Zgodnie z § 29 ust. 2 pkt 1 statutu P., do kompetencji Zarządu P. należy w szczególności wykonywanie uchwał Walnego Zjazdu Delegatów P.Zwrócenie się więc do Ministra z wnioskiem o zatwierdzenie uchwalonych zmian w statucie stanowiło nie tylko wypełnienie statutowego obowiązku, ale także obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 1 ww. ustawy o sporcie, jako że przepis ten nakłada na polski związek sportowy rygor niezwłocznego wystąpienia z takim wnioskiem. Uchwalenie przez Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. zmian w statucie w innym brzmieniu, niż proponowane przez Zarząd Związku w zawiadomieniu o jego zwołaniu, jest w pełni dopuszczalne, ponieważ dokonywanie zmian statutu należy do kompetencji Walnego Zjazdu Delegatów P., czy to Nadzwyczajnego, czy zwykłego, a ponadto porządek obrad Zjazdu przewidywał tego rodzaju kwestie. Zatem jakakolwiek zmiana w przedłożonych przez Zarząd Związku propozycjach zmian statutu, wprowadzona przez Delegatów Zjazdu, była możliwa i prawnie dopuszczalna.

Przedstawionej oceny Sądu nie może zmieniać fakt, iż organ wykonawczy Związku nie zgadza się z przyjętymi zmianami. Skoro Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów P. w dniu [...] lutego 2014 r. zdecydował o dokonaniu zmian w dotychczasowej treści statutu Związku, to Zarząd był zobowiązany zmiany te niezwłocznie przedstawić Ministrowi do zatwierdzenia. Z kolei brak podstaw do zakwestionowania wprowadzonych zmian w statucie obligował Ministra do wydania decyzji zatwierdzającej zmiany. Spełnienie kryterium legalności pozwala bowiem uznać uchwalone zmiany za zgodne z prawem, co w praktyce oznacza, że organ wykonawczy Związku jest obowiązany je honorować i stosować po ich zatwierdzeniu.

Minister Sportu i Turystyki, sprawując nadzór nad polskimi związkami sportowymi, może podejmować działania zmierzające do przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o sporcie, jeżeli działalność władz polskiego związku sportowego narusza prawo lub postanowienia statutu, Minister, w zależności od stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, jest uprawniony do:

1) udzielenia władzom polskiego związku sportowego upomnienia i zażądania od nich podjęcia działań mających na celu zapewnienie stanu zgodnego z prawem;

2) wstrzymania wykonania decyzji władz polskiego związku sportowego i wezwania ich do jej zmiany lub uchylenia w określonym terminie;

3) uchylenia decyzji władz polskiego związku sportowego, o której mowa w pkt 2, w przypadku niespełnienia przez związek żądania jej zmiany lub uchylenia;

4) wystąpienia do sądu rejestrowego z wnioskiem o zastosowanie środka, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, Minister dokonuje w drodze decyzji (ust. 2).

Przesłanką zastosowania przez Ministra Sportu i Turystyki jednego ze wskazanych środków nadzoru jest ustalenie, że działalność władz polskiego związku sportowego narusza prawo lub postanowienia statutu. Minister nie ma natomiast obowiązku ustalania powodów, dla których Zarząd Związku kwestionuje rozwiązania przyjmowane na Zjeździe Delegatów P., jak również nie jest zobowiązany do ustalania przyczyn istniejącego między organami Związku konfliktu. Tylko bowiem stwierdzenie naruszenia prawa lub treści statutu pozwala Ministrowi na podejmowanie środków nadzorczych. W rozpoznawanej sprawie nie ma jednak ku temu podstaw.

W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.



Powered by SoftProdukt