Wyrokiem z dnia 26 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Po 854/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 września 2023 r. nr BP.501.1475.2023.2334.GR4.460124 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wniósł na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego wyroku, a w konsekwencji wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 września 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Niewątpliwie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności organów administracji publicznej. Nie znajduje on zastosowania do wyroków sądu administracyjnego. Również w innych przepisach p.p.s.a. nie przewidziano możliwości wstrzymania nieprawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 29 kwietnia 2020 r., sygn. I OSK 514/20, 7 maja 2020 r., sygn. II FSK 681/20, 13 lipca 2020 r., sygn. II FSK 918/20 oraz 18 marca 2021 r., sygn. I FSK 349/21). Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości skutecznego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Ponadto, skoro zaskarżony wyrok jest jeszcze nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu.
W świetle powyższego, skoro strona w skardze kasacyjnej wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wniosek ten należało odrzucić, jako niedopuszczalny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
