Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 93/24, o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 listopada 2023 r., nr 1401-IOV-1.4103.110.2023.ES, w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz poszczególne miesiące od stycznia 2014 r. do lutego 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "przewodnicząca wydziału") z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 93/24, A. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 listopada 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz poszczególne miesiące od stycznia 2014 r. do lutego 2016 r., w kwocie 1.500 zł, ustalonej stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. poz. 2193, ze zm.), dalej "rozporządzenie".

Na przedmiotowe zarządzenie spółka złożyła zażalenie, żądając m.in. jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia oraz piśmie uzupełniającym z 23 lipca 2024 r. przywołano okoliczności dotyczące sytuacji organizacyjnej oraz finansowej spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania — § 2 art. 230 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (§ 1 rozporządzenia).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wraz z wniesieniem skargi skarżąca nie uiściła wymaganej prawem opłaty sądowej od tego środka zaskarżenia. Dlatego też zarządzeniem przewodniczącej wydziału z 17 stycznia 2024 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł, która to wysokość — jak wynika z treści zarządzenia — została określona na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia. Stosownie zaś do tego przepisu wpis stosunkowy, determinowany wysokością należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, w przypadku gdy należność ta przekracza 50.000 zł i nie przekracza 100.000 zł, wynosi 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca w skardze zadeklarowała wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 64.921 zł i taka kwota została przez sąd pierwszej instancji przyjęta (vide zarządzenie przewodniczącej wydziału z 15 stycznia 2024 r., k. 1), w odniesieniu do tej kwoty ustalono w sprawie wpis od skargi (64.921 zł x 2% = 1.299 zł ( 1.500 zł). Prawidłowo zatem przewodnicząca wydziału wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł.

Co istotne sama skarżąca w zażaleniu nie kwestionuje wysokości wpisu od skargi, a jej argumentacja wskazuje jedynie, że spółka nie posiada środków finansowych na uiszczenie tej opłaty, ani możliwości ich pozyskania.

Odnosząc się bezpośrednio do tej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wskazane w zażaleniu i piśmie procesowym z 23 lipca 2024 r. okoliczności pozostają bez wpływu na obowiązek skarżącej uiszczenia opłaty sądowej, jak też na prawidłowość ustalenia jej wysokości. Mogą one natomiast podlegać ocenie w postępowaniu o przyznanie spółce prawa pomocy, o co skarżąca wnioskowała równolegle do zażalenia (vide pismo spółki z 15 czerwca 2024 r., k. 52)

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.