Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 27 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Sędziowie NSA: Arkadiusz Cudak (spr.), Wiktor Jarzębowski, Protokolant: asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005 roku sprawy ze skargi "Drukarni A [...] Spółka jawna w likwidacji z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela dotyczącego odmowy uznania za zasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...], Nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz "Drukarni A" [...] Spółka jawna w likwidacji z siedzibą w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I SA/Łd 531/05

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] października 2004 roku, nr [...] w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego odmowy uznania za zasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] sierpnia 2004 roku o numerach od [...] do [...].

W sprawie ustalono, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku, nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił m.in. zwrot podatku od towarów i usług na rachunek bankowy podatnika za sierpień 2001 roku w kwocie 8 689 zł. oraz wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2001 roku - w kwocie 61 008 zł. i październik 2001 roku - w kwocie 13 827 zł. W wyniku tej decyzji, na koncie podmiotu z tytułu podatku od towarów i usług powstały zaległości podatkowe w łącznej kwocie 92 756 zł. Pismem dnia 23 kwietnia 2003 roku spółka złożyła odwołanie od w/w decyzji, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 roku, Izba Skarbowa w Ł. odmówiła wstrzymania wykonania decyzji, a decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł.

Następnie, na wniosek strony z dnia 23 maja 2003 roku, decyzją Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] lipca 2003 roku, zaległość podatkowa w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do października 2001 roku w łącznej kwocie 92 756 zł. wraz z odsetkami za zwłokę została rozłożona na raty. Z uwagi na niedotrzymanie terminów płatności, decyzja ta wygasła z mocy prawa. Natomiast pismem z dnia 31 maja 2004 roku spółka ponownie wniosła o rozłożenie na raty zaległości podatkowej w podatku VAT za okres od sierpnia do października 2001 roku.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G., po rozpatrzeniu wniosku, odmówił rozłożenia tej zaległości na raty, wydając w dniu [...] lipca 2004 roku decyzję.

W związku z powyższym, upomnieniami z dnia [...] lipca 2004 roku o numerach [...] i [...] organ podatkowy wezwał spółkę do uregulowania zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do października 2001 roku. Wobec nieuregulowania w/w zaległości we wskazanym terminie, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G., po wystawieniu na podmiot - Drukarnia A, [...] Spółka jawna w likwidacji, tytułów wykonawczych z dnia [...] sierpnia 2004 roku o numerach od [...] do SM [....], obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do października 2001 roku, wszczął wobec niej postępowanie egzekucyjne.

W dniu 18 sierpnia 2004 roku do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. wpłynęło odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2004 roku, nr [...] odmawiającej rozłożenia zaległości w podatku od towarów i usług na raty wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Odwołanie to przekazano do rozpatrzenia organowi wyższej instancji, zaś postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji - ze względu na jego bezprzedmiotowość - umorzono.

W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, na poczet dochodzonej zaległości, organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2004 roku, nr [...] dokonał zajęcia rachunku bankowego w B [...] Oddział w Ł.

W dniu 10 września 2004 roku do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. Spółka złożyła zarzuty na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne, wnosząc o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i zawieszenie postępowania egzekucyjnego w tej sprawie do czasu ostatecznego rozpatrzenia zarzutów, a po rozpatrzeniu zarzutów o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W w/w środku zaskarżenia Spółka podniosła brak wymagalności obowiązku z powodu prowadzenia przez wierzyciela postępowania w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej wymienionej w tytułach wykonawczych, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § l ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002 roku, nr 110, poz. 968) oraz niespełnienie wymogów określonych w art. 27 w/w ustawy. Powołała się także na złożone w dniu 18 sierpnia 2004 roku odwołanie od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] lipca 2004 roku w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości objętych tytułami wykonawczymi z dnia [...] sierpnia 2004 roku i wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji, do czasu rozpatrzenia tego odwołania. W ocenie skarżącego, zachodzi brak wymagalności obowiązku z powodu nie zakończenia prowadzenia przez wierzyciela postępowania w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej wymienionej w tytułach wykonawczych.

Zdaniem dłużnika naruszono także art. 15 § 1, 27 § l pkt 3 i 11 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W związku z powyższym, pismem z dnia 23 września 2004 roku organ egzekucyjny - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. przekazał kopią w/w wniosku do wierzyciela - Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G., celem zajęcia stanowiska w kwestii podniesionych zarzutów.

Postanowieniem z dnia [...] października 2004 roku, nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. przedstawił stanowisko w sprawie podniesionych w w/w wniosku zarzutów, uznając je za bezzasadne.

Na powyższe postanowienie - w dniu 22 października 2004 roku - spółka złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G., lub wydanie orzeczenia o uznaniu, że zarzuty zobowiązanego są w całości lub w części zasadne.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 roku, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] października 2004 roku.

Na powyższe postanowienie w dniu 16 maja 2005 roku, wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2005 roku oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] października 2004 roku. Ponadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2005 roku do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.

Zdaniem skarżącego powyższe decyzje naruszają art. 15 § 1, 27 § l pkt 3 i 11 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Sąd administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji (postanowienia), Sąd ogranicza się do zbadania zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./). Przy czym, stosownie do treści art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 34 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 tej ustawy, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka zgłosiła zarzuty na podstawie art. 33 pkt 2. Wierzycielem w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym jest Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. - G. Równocześnie ten sam organ jest także organem egzekucyjnym prowadzącym postępowanie egzekucyjne. Zachodzi więc tożsamość podmiotów.

Należy wskazać, iż nie jest celowe i dopuszczalne, aby ten sam podmiot (wierzyciel będący równocześnie organem egzekucyjnym) sam przedstawiał sobie swoje stanowisko w zakresie zgłoszonych zarzutów. Organ egzekucyjny będący równocześnie wierzycielem wyraża swoje stanowisko, co do zgłoszonych zarzutów w postanowieniu wydanym na podstawie art. 34 § 4 cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (postanowieniu w sprawie zgłoszonych zarzutów), a nie w postanowieniu w sprawie stanowiska wierzyciela. Postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela może mieć miejsce jedynie, gdy wierzyciel nie jest równocześnie organem egzekucyjnym. Takie postanowienie jest bezprzedmiotowe, gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to ta sama jednostka organizacyjna - ten sam podmiot (zob. R. Hauser, Z. Leoński Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 105).

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.