IV SAB/Gl 125/13 - Postanowienie

Data orzeczenia	2014-01-21	
Data wpływu	2013-11-29	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Andrzej Matan /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270;  art. 58  par. 1  pkt  1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Zarządu Spółdzielni A w D. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 października 2013 r. M. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Zarządu Spółdzielni A w D. dotyczącą braku udzielenia jej informacji publicznej w zakresie rozliczeń zużycia wody oraz uchwały w sprawie przyznania prawa poboru wody przez osoby korzystające z lokali, bez pomiaru wodomierzem.

W odpowiedzi na skargę Spółdzielnia wniosła o jej odrzucenie, gdyż nie jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o czym informowała wielokrotnie skarżącą.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a." Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zważyć w tym miejscu należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2010 r., sygn. akt II FSK 530/11, oraz postanowienie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OSK 2194/12 - orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych – "CBO").

Stosownie natomiast do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OPS 1/05 (dostępna w CBO) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do spółdzielni mieszkaniowych, gdyż nie mieszczą się one w kategorii organów władzy publicznej. Ich działalności nie można również utożsamiać z wykonywaniem zadań publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Spółdzielnie te nie dysponują też majątkiem publicznym ani nie reprezentują osób, które dysponują takim majątkiem, gdyż majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków. Spółdzielnie mieszkaniowe nie należą także do sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, nie są też podmiotami realizującymi finanse publiczne.

W konsekwencji spółdzielnia mieszkaniowa nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a przez to informacje, które posiada, nie mają charakteru publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółdzielnia nie jest również uprawniona do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia takiej informacji.

Skoro zatem informacje, których zażądała skarżąca od Zarządu Spółdzielni A w D. (rozliczenia wody, uchwała w sprawie poboru wody), nie są informacją publiczną, to jej ewentualne udostępnienie nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W związku z powyższym, skarga na bezczynność Spółdzielni w przedmiocie udzielenia tej informacji jest niedopuszczalna z uwagi na brak właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do nakazania zarządowi spółdzielni mieszkaniowej jej udostępnienia (patrz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2005 r., I OSK 112/05, 21 grudnia 2005 r., I OSK 274/05 – dostępne w CBO).

W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.