Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu reemisja I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej [...] z siedzibą w [...] kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...], działając na podstawie art. 104 ust. 5 pkt 1-3 w związku z ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, ze zm., dalej jako p.a.p.p.) w zw. z art. 28 i 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpoznaniu wniosku [...] o cofnięcie Stowarzyszeniu [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja, udzielonego decyzją Ministra Kultury z dnia [...]lutego 2003 r. (znak: [...]) zmieniającą decyzję Ministra Kultury i Sztuki z dnia [...] lutego 1995 r. (znak: [...]) zmienioną decyzją Ministra Kultury i Sztuki z dnia [...]października 1998 r. (znak: [...]) poprzez zmianę ww. decyzji – odmówił zmiany tej decyzji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że [...] złożyła wniosek o cofnięcie Stowarzyszeniu [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja.

Rozpatrując sprawę Minister uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowa jest według organu wyłącznie ocena skutków prawnych działania Stowarzyszenia [...], polegającego na wycofaniu wniosku o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń za reemisję. W tym zakresie Minister nie podzielił stanowiska prezentowanego przez [...]. Odniósł się do zmiany tabel wynagrodzeń.

Powołując się na art. 104 ust. 5 p.a.p.p. organ wskazał, że żadna w wymienionych w tym przepisie przesłanek nie zachodzi w niniejszej sprawie. Jednocześnie Minister ma na uwadze postulowaną od dawna przez użytkowników praw autorskich potrzebę uproszczenia całego systemu inkasa i zapewnienia pewności prawnej co do tego, jakie prawa i w jakim zakresie nabywa użytkownik w zamian za wynagrodzenie płacone organizacjom zbiorowego zarządzania. Z tych powodów Minister pozytywnie ocenia działania [...]i [...], zakończone wypracowaniem wspólnego projektu tabeli wynagrodzeń za reemisję. Żądanie zastosowania wobec tych stowarzyszeń sankcji polegającej na odebraniu zezwolenia na reemisję uważa natomiast za całkowicie bezzasadne.

Organ wskazał także, że dyspozycja art. 104 ust. 5 p.a.p.p. nie przewiduje po stronie Ministra obowiązku zastosowania sankcji odebrania zezwolenia w przypadku, gdy dana organizacja zbiorowego zarządzania dopuści się naruszeń określonych w pkt 1-3. W tych przypadkach, zgodnie z brzmieniem ustawy, zezwolenie "może być cofnięte".

Minister uważa, że w interesie twórców repertuaru zarządzanego przez Stowarzyszenie [...] ([...]) jest dalsze wykonywanie przez to Stowarzyszenie zbiorowego zarządu na polu reemisji i jak najszybsze zatwierdzenie przez Komisję [...]tabeli wynagrodzeń tej organizacji na tym polu. Przedłożenie zaś przez [...]nowej tabeli, uzgodnionej ze Stowarzyszeniem [...] ([...]), świadczy zaś o tym, że organizacja ta zamierza w dalszym ciągu wykonywać zbiorowy zarząd na polu reemisji.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...]sierpnia 2013 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...].

W uzasadnieniu organ podzielił argumentację organu pierwszej instancji, następnie odniósł się do zarzutu [...]dotyczącego naruszenia art. 28 k.p.a. wskazując, że [...]jako reprezentacja zrzeszonych w niej operatorów telewizji kablowej, ma interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy o zmianę zezwolenia [...]na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu reemisja.

Wskazał, że uprawnienie do prowadzenia zbiorowego zarządu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi na polu eksploatacji reemisja wpływa na sytuację - zarówno materialno-prawną jak i procesową - organizacji zrzeszającej podmioty dokonujące reemisji, jaką jest [...].[...]jest organizacją samorządu gospodarczego zrzeszającą m.in. operatorów telewizji kablowej w rozumieniu art. 211 prawa autorskiego, której statutowym zadaniem jest m.in. reprezentacja i ochrona interesów gospodarczych jej członków (§ 6 ust. 1 statutu [...]). W ramach realizacji swoich celów statutowych [...]ma możliwość podejmowania konkretnych działań związanych ze zbiorowym zarządzaniem prawami autorskimi i prawami pokrewnymi. W szczególności [...]może korzystać z uprawnienia określonego w art. 110 ust. 6 pkt 3 pr. aut., przyznającego organizacji zrzeszającej podmioty korzystające z utworów i przedmiotów praw pokrewnych legitymację do udziału postępowaniu w sprawie zatwierdzenia tabel wynagrodzeń organizacji zbiorowego zarządzania w charakterze uczestnika. Przykładem tego rodzaju działań może być również - przywoływana zresztą w niniejszej sprawie - praktyka zawierania "kontraktów generalnych" pomiędzy organizacjami zbiorowego zarządzania a organizacjami zrzeszającymi użytkowników.

Istnienie w obrocie prawnym decyzji administracyjnej, na mocy której organizacji zbiorowego zarządzania udzielone zostało zezwolenie, ma zatem wpływ nie tylko na indywidualnych użytkowników praw, ale też na zrzeszające ich organizacje. Ewentualne cofnięcie [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie na polu reemisji spowodowałoby, że - z uwagi na obowiązkowe pośrednictwo organizacji zbiorowego zarządzania w tym zakresie - zrzeszeni w [...]operatorzy telewizji kablowej utraciliby możliwość zawierania z tym Stowarzyszeniem umów licencyjnych. W konsekwencji [...]nie mogłoby ubiegać się o zatwierdzenie tabel wynagrodzeń na tym polu (w postępowaniu, w którym [...]posiada legitymację procesową), ani zawierać w tym zakresie kontraktów generalnych z organizacjami zrzeszającymi użytkowników (takimi jak [...]). Oczywiście nie zwolniłoby to indywidualnych operatorów kablowych z obowiązku nabywania licencji na reemisję utworów chronionych prawami autorskim, natomiast z pewnością zmieniłoby ich sytuację w zakresie obrotu licencyjnego, a co za tym idzie - sytuację [...].

Nie można więc stwierdzić, jak to czyni Stowarzyszenie [...], że w niniejszej sprawie [...]występuje wyłącznie w cudzym interesie, przez co nie powinna mieć przymiotu strony, a co najwyżej organizacji społecznej na prawach strony. Zgodnie bowiem z art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

Przystępując do rozpatrywania żądań [...]i do oceny rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji organ wskazał, że w tym kontekście przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie żądanie cofnięcia zezwolenia Stowarzyszeniu [...]w zakresie reemisji kablowej (dokonywanej drogą przewodową).

Poza zakresem rozstrzygnięcia pozostaje zatem zezwolenie [...]obejmujące reemisję bezprzewodową. Wynika to zarówno z treści statutu [...], który nie przewiduje możliwości uzyskania członkostwa w tej Izbie przez innych reemitentów niż "operatorzy sieci telewizji kablowej" (§ 9 ust. 1 statutu [...]), a tym samym nie uprawnia [...]do reprezentowania ich interesów (§ 6 pkt 1 statutu [...]) i do żądania cofnięcia zezwolenia [...]w zakresie reemisji bezprzewodowej.

W zakresie przesłanki cofnięcia zezwolenia, określonej w art. 104 ust. 5 pkt 3 pr. aut., stanowisko [...]opiera się na założeniu, iż organizacja zbiorowego zarządzania nie ma możliwości złożenia wniosku o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń po upływie 6-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 3 ust. 5 ustawy nowelizującej. Tym samym, w opinii [...], wycofując swój wniosek o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń złożony do Komisji [...]w dniu [...]czerwca 2011 r., Stowarzyszenie [...]świadomie pozbawiło się w przyszłości możliwości złożenia do zatwierdzenia tabel wynagrodzeń na polu reemisji.

Odnosząc się do tego zarzutu organ wskazał, że Minister wydając zaskarżoną decyzję, prawidłowo ustalił stan faktyczny, powołując się na dokumentację dołączoną przez strony do akt sprawy. [...], wykonując swój ustawowy obowiązek, w dniu [...]czerwca 2011 r. złożyło do Komisji [...]wniosek o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń za reemisję. Natomiast w dniu [...]stycznia 2012 r. [...]złożyło do Komisji pismo, w którym wyraziło wolę wycofania tego wniosku. Postępowanie to zostało następnie umorzone postanowieniem Komisji z dnia [...]stycznia 2012 r. Ponadto z akt sprawy wynika, że po umorzeniu ww. postępowania Stowarzyszenie [...]złożyło nowy wniosek o zatwierdzenie tabel wynagrodzeń na polu reemisja.

Minister, nie mając uprawnień do oceny prawidłowości orzeczeń Komisji, przyjął, że umorzenie nastąpiło z dwóch powodów, tj. wycofania wniosku [...]oraz upływu ustawowego terminu i braku zgody uczestników postępowania na jego przedłużenie (art. 11013 ust. 3).

W tym kontekście fakt wycofania pierwszego wniosku przez [...]traci na znaczeniu.

Wobec powyższego, wyznaczony w art. 3 ust. 5 ustawy nowelizującej termin nie może być uznawany za termin zawity prawa materialnego, stosowany do wszystkich wniosków o zatwierdzenie tabel wynagrodzeń.

Organ stwierdził, że nie ma podstaw do uznania, że wycofując wniosek o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń [...]utraciło możliwość realizowania swoich obowiązków jako organizacji zbiorowego zarządzania, w tym możliwość złożenia nowych wniosków w tym względzie.

Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślił, że pozytywnie ocenia i popiera wszelkie działania organizacji zbiorowego zarządzania zmierzające do ujednolicenia wysokości oraz sposobu obliczania stawek wynagrodzeń, a także wyłonienia wspólnej reprezentacji dla inkasa tych wynagrodzeń. Z tych powodów wspomniany kierunek działań [...]nie tylko nie stanowi podstawy do odebrania zezwolenia w zakresie reemisji, ale jest wręcz oceniany przez Ministra pozytywnie.

Z akt sprawy wyłania się obraz daleko idących trudności w stosunkach pomiędzy Stowarzyszeniem [...]i [...], który przejawia się w trwającym od wielu lat braku porozumienia co do stawki wynagrodzenia za reemisję utworów będących w zarządzie Stowarzyszenia [...].

Konkludując organ przypomniał, że dyspozycja art. 104 ust. 5 prawa autorskiego nie zobowiązuje Ministra do odebrania zezwolenia w każdym przypadku, w którym organizacja zbiorowego zarządzania dopuści się naruszeń określonych w pkt 1-3, a jedynie przyznaje Ministrowi taką możliwość. Skorzystanie z tej możliwości jest pozostawione do jego wyłącznej decyzji, która musi być podjęta z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.).

W niniejszej sprawie, zarówno w dacie orzekania w pierwszej instancji, jak i na chwilę obecną, Minister nie stwierdził nieprawidłowości, które - z punktu widzenia ochrony interesu twórców repertuaru zarządzanego przez [...]- uzasadniałyby odebranie tej organizacji zezwolenia na zbiorowe zarządzanie w zakresie reemisji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...]sierpnia 2013 r. złożyła [...] wnosząc o jej uchylenie, uchylenie decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

-art. 104 ust. 5 pkt 1 i 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy decyzji Ministra z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiającej zmiany udzielonego [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja, pomimo, że spełnione zostały przesłanki cofnięcia [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja;

-art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r., nr 152, poz. 1016, dalej "ustawa nowelizująca") - poprzez dokonanie jego błędnej wykładni polegającej na uznaniu, że przewidziany w tym przepisie 6-miesięczny termin na przedstawienie Komisji [...] (dalej "Komisja") do zatwierdzenia tabel wynagrodzeń nie stanowi terminu zawitego prawa materialnego;

-art. 203 § 2 w zw. art. 13 § 2 k.p.c. i w zw. art. 1101 ust. 3 prawa autorskiego - poprzez uznanie, że [...]skutecznie złożyło wniosek do Komisji [...]z dnia [...]czerwca 2011 r. o zatwierdzenie tabeli wynagrodzeń na polu reemisji - i tym samym dochowało terminu z art. 3 ust. 5 ustawy nowelizującej - pomimo cofnięcia tego wniosku przez [...]w dniu [...]stycznia 2012 r.;

-art. 7 k.p.a. w zw. z art. 104 ust. 5 prawa autorskiego - poprzez nieskorzystanie przez Ministra z możliwości cofnięcia [...]zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu reemisji, w sytuacji, gdy działanie Uczestnika wypełniło przewidziane w art. 104 ust. 5 prawa autorskiego przesłanki cofnięcia tego zezwolenia, a za jego cofnięciem przemawia interes społeczny oraz słuszny interes obywateli (twórców reprezentowanych przez [...]).

Uzasadnienie skargi stanowi rozwinięcie argumentacji zawartej w ww. punktach.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 p.p.s.a. uchyla ją lub stwierdza jej nieważność.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było zatem -stosownie do dyspozycji powołanego art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych- dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, albowiem zostały one wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w niniejszej sprawie kontrolował decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...]sierpnia 2013 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję o odmowie zmiany zezwolenia udzielonego Stowarzyszeniu [...]na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja.

Na początku wskazać trzeba, że postępowanie administracyjne prowadzone jest na żądanie strony (na wniosek) lub z urzędu (art. 61 § 1 k.p.a.).

W niniejszej sprawie postępowanie wszczęto na wniosek [...] ([...]) z dnia [...]marca 2012 r. o cofnięcie Stowarzyszeniu [...]zezwolenia w części uprawniającej na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja.

Wymienione wyżej pismo z dnia [...]marca 2012 r. nie zawierało więc żądania [...] zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia Stowarzyszeniu [...]na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja.

Z sentencji decyzji wynika, że organ rozpoznał wniosek o zmianę zezwolenia na zbiorowe zarządzenia prawami autorskimi, zaś z jej uzasadnienia, że organ analizował czy [...]ma interes prawny w postepowaniu dotyczącym zmiany zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi oraz przeprowadził analizę dotyczącą tabel wynagrodzeń w świetle aktualnie obowiązujących przepisów.

Organ wprawdzie przywołał treść art. 104 ust. 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stwierdził, że żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek nie zachodzi oraz uznał, że przepis ten wskazuje, że zezwolenie "może być cofnięte", a zatem organ nie ma obowiązku zastosowania sankcji w nim zawartej. Podsumowując swoje stanowisko organ stwierdził jednak, że w interesie twórców repertuaru zarządzanego przez Stowarzyszenie [...]jest dalsze wykonywanie przez to Stowarzyszenie zbiorowego zarządu na polu reemisji i jak najszybsze zatwierdzenie przez Komisję [...]tabeli wynagrodzeń na tym polu.

Stwierdzić zatem należy, że organ wszczął postępowanie i wydał decyzję w przedmiocie zmiany decyzji zezwalającej Stowarzyszeniu [...]na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja.

Postępowanie organ prowadził na wniosek, którego strona nie złożyła, a nie z urzędu. Jednak żądanie, o którego rozpoznanie strona wniosła, tj. o cofnięcie zezwolenia w części, nie zostało rozpatrzone w sposób formalny. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego rozpoznał bowiem inny wniosek, nie złożony przez [...], tj. wniosek o zmianę decyzji o zezwoleniu na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi na polu eksploatacji reemisja. Organ orzekł zatem niezgodnie z żądaniem zawartym w piśmie z dnia [...]marca 2012 r., a do rozszerzenia granic wniosku czy też jego zmiany nie był uprawniony.

Zauważyć należy, że w postępowaniu administracyjnym wydanie rozstrzygnięcia w każdym przypadku powinno poprzedzać, stosownie do art. 7 i art. 77 k.p.a., dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie. Organ ma przy tym -na podstawie art. 9 k.p.a.- obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu powinien udzielić jej w razie potrzeby niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Dopiero jednoznaczne ustalenie treści żądania strony stwarza podstawy do zastosowania przez organ właściwej procedury, a zatem również ewentualnego przekazania pisma zgodnie z właściwością.

Organ zobligowany jest ustalić treść żądania strony, a nie je domniemywać. Wprawdzie z wniosku wyraźnie wynika, czego [...]się domagała i nie ma żadnych wątpliwości, że chodziło o cofnięcie w części Stowarzyszeniu [...]zezwolenia na zarządzanie prawami autorskimi, jednak w sytuacji jakichkolwiek wątpliwości organ winien podjąć kroki do ich wyjaśnienia, a nie orzekać niezgodnie z wnioskiem.

W przypadku prowadzenia postępowania na wniosek strony organ administracji publicznej nie jest uprawniony do swobodnego interpretowania żądania strony. Treść żądania wyznacza bowiem konkretną normę prawa materialnego lub prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. O tym jaka jest treść żądania, może decydować tylko strona. (vide wyrok NSA z dnia 21 września 2010 r., II OSK 1422/09, publ: www.cbois.nsa.gov.pl).

Konkludując, stwierdzić należy, że organ zamiast rozpoznać wniosek w jego brzmieniu, bądź zamiast -w razie powstałych wątpliwości- ustalić właściwą treść i charakter pisma poprzez dopytanie strony - sam podjął decyzję o zakwalifikowaniu pisma jako "wniosek o zmianę decyzji" i tak go rozpoznał.

W świetle podniesionych okoliczności faktycznych i prawnych należy uznać, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, mając na względzie przedstawione wyżej stanowisko Sądu, w szczególności przeanalizuje prawidłowo wniosek o cofnięcie zezwolenia (na zbiorowe zarządzenia prawami autorskimi na polu reemisja w części) bądź w razie wątpliwości wezwie [...]do jego sprecyzowania lub uzupełnienia. W pierwszej kolejności organ winien jednak ocenić czy wnioskodawca tego postępowania ma legitymację do wystąpienia z takim wnioskiem, a zatem w przypadku popierania wniosku o cofnięcie zezwolenia w części organ powinien w pierwszej kolejności ustalić krąg uczestników tego postępowania. Organ powinien też rozważyć czy w przypadku wniosku o cofnięcie zezwolenia w części może to być odmienny krąg uczestników niż w przypadku wniosku o zezwolenie na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi.

Z uwagi na nie rozpatrzenie przez organ wniosku [...] o cofnięcie zezwolenia, a rozpatrzenie wniosku o zmianę decyzji o zezwoleniu na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi, stwierdzić należy naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy, czyli jak w pkt III wyroku.