Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i B. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 14 września 2011 r. J. B. i B. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej SKO) w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...].

Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2012 r. Sąd wezwał skarżących oraz organ do wskazania w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, czy przed wniesieniem skargi zostało wniesione do SKO wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na zarządzenie SKO podniosło, że wezwanie takie nie zostało wniesione. J. B., której zarządzenie doręczono w dniu 20 stycznia 2012 r. oraz B. B., któremu doręczono zarządzenie w dniu 19 stycznia 2012 r., nie nadesłali odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec braku w aktach sprawy dokumentów potwierdzających złożenie takiego zażalenia zachodziła w rozpatrywanej sprawie konieczność wyjaśnienia, czy możliwe było nadanie skardze dalszego biegu, gdyż ewentualne niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym powoduje niedopuszczalność skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1401/08 i postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2120/10).

W rozpatrywanej sprawie skarżący, pomimo skierowanych do nich wezwań, nie udzielili informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwali SKO do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie organ wskazał, że skarżący nie wnieśli wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Na tej podstawie stwierdzić należy, że wniesienie skargi było niedopuszczalne ze względu na niewyczerpanie przez skarżących środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.

Z tych przyczyn uznać należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.