Zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 7 czerwca 2017 r.) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie odmówił Z. G. przedłużenia terminu do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF oraz pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 17 czerwca 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym sprzeciw od powyższego zarządzenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do złożenia ww. sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 11 maja 2017 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 czerwca 2017 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od powyższego zarządzenia upłynął z dniem 14 czerwca 2017 r. Skarżący sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego wniósł natomiast w dniu 17 czerwca 2017 r., zatem 3 dni po terminie.
Dodatkowo należy wskazać, że postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do złożenia ww. sprzeciwu.
Z tego względu, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw należało odrzucić.
