L. E. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z informacji zawartych we wniosku oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący otrzymuje dochód z tytułu wynagrodzenia w kwocie 1 286 złotych netto oraz prowadzi działalność gospodarczą w postaci [...], z której, jak oszacował, średni miesięczny dochód sięga 350 złotych. Zaświadczenie z biura rachunkowego potwierdza, że dochód skarżącego z prowadzonej działalności w poszczególnych miesiącach 2015 roku wyniósł przykładowo 345 złotych, 332 złotych, dwukrotnie ponad 1100 złotych, ale też kilkukrotnie odnotowana została strata (przykładowo 1404 złote, 1100 złotych, 414 złotych czy też 332 złote). Żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 1503 złotych miesięcznie. Skarżący wraz z żoną są właścicielami mieszkania o pow. 49,5 m2. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności. Wskazał, że posiada szereg krótkoterminowych zobowiązań a wydatki pochłaniają całość dochodu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż dochody uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę sięgały kwoty około 3 000 złotych. Przy takiej skali dochodu i zwykłych codziennych wydatkach, stwierdzić należy, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i jego żony. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
