Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Sądu Rejonowego dla [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę.

A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Sądu Rejonowego dla [...] w W., [...] przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 5 kwietnia 2022 r. Zarzucił, że do dnia złożenia skargi nie otrzymał w sprawie żadnej informacji.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego dla [...] w W. poinformował, że 5 kwietnia 2022 r. A.P. złożył do tego Sądu pismo zatytułowane "skarga". W piśmie poinformował, że D. S.A. o numerze [...] pomimo nałożonych na nią obowiązków nie stworzyła rejestru akcjonariuszy oraz nie podjęła lub nie poinformowała akcjonariuszy na swojej stronie internetowej o zgromadzeniu mającym na celu podjęcie uchwały odnośnie rejestru akcjonariuszy i nie odpowiada na maile. Skarżący wniósł o ponaglenie spółki do podjęcia działań i ewentualnego nałożenia kar pieniężnych.

Prezes Sądu wskazał, że powyższe pismo jest w istocie informacją skierowaną do sądu rejestrowego o potrzebie podjęcia działań z urzędu, wobec niewykonania określonych obowiązków przez podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego. Postępowanie przed sądem rejestrowym, czyli Wydziałem Gospodarczym - nie jest postępowaniem administracyjnym, lecz nieprocesowym postępowaniem cywilnym, regulowanym przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 694 (1) i następne k.p.c. Pismo A. P. zostało potraktowane jako informacja o potrzebie podjęcia przez sąd rejestrowy czynności z urzędu, a nie jako wniosek w postępowaniu nieprocesowym. Prezes Sądu zaznaczył, że postanowieniem z [...] kwietnia 2022 r., sygn. akt [...] postępowanie z udziałem D. S.A. w przedmiocie postępowania przymuszającego dotyczącego złożenia wniosku o ujawnienie adresu strony internetowej zostało umorzone. W związku z tym, że A.P. nie był uczestnikiem tego postępowania, ani nie przysługuje mu status wnioskodawcy orzeczenie w sprawie nie było mu doręczone. Podmiot składający do Sądu pismo zawiadamiające o potrzebie podjęcia czynności z urzędu nie staje się z tej przyczyny "wnioskodawcą" w rozumieniu k.p.c. i nie przysługują mu prawa strony postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu.

Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na podstawie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność nie jest dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w powyższych przepisach.

Oznacza to, że w sytuacji braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjnych stosunków prawnych. Istota stosunku administracyjnoprawnego polega natomiast na tym, że jedną z jego stron zawsze jest organ administracji publicznej, czy też inny podmiot powołany do realizacji zadań administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa jest zobowiązany i uprawniony do władczego rozstrzygania o prawach i obowiązkach drugiej strony, regulowanych przez przepisy prawa administracyjnego.

Z katalogu spraw podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych wynika zatem, że sądy te nie są właściwe w sprawach skarg na bezczynność sądów powszechnych w zakresie postępowania, jakie prowadzą. Właściwością sądów administracyjnych objęte są bowiem wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej uznaje się wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane w sposób władczy przez organ administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 10 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 333/10).

Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy nie pozostaje w bezczynności w zakresie wydania decyzji, ani innego aktu administracyjnego. Nie jest też organem administracji publicznej.

Wniesiona przez skarżącego A. P. skarga na bezczynność Sądu Rejonowego dla [...] w W. nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a. oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Skarżący w złożonym do Sądu Rejonowego piśmie zarzucił spółce D. brak stworzenia rejestru akcjonariuszy, nie poinformowanie o zgromadzeniu mającym na celu podjęcie uchwały odnośnie rejestru akcjonariuszy.

Z przyczyn wyżej omówionych zarzucany przez skarżącego brak działań Sądu powszechnego w zakresie ponaglenia spółki D. do podjęcia określonych czynności nie mieści się w pojęciu bezczynności - rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 P.p.s.a.

Taka właściwość sądów administracyjnych nie została również unormowana w innych ustawach szczególnych.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie nadzoruje, ani też nie kontroluje działalności sądów powszechnych. Nie jest więc właściwy w sprawach skarg na bezczynność sądów powszechnych w zakresie postępowań, jakie prowadzą, stąd też skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna (por. postanowienie WSA z 11 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 177/09).

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.