Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2020 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w J. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.

Przedmiotem skargi F.-[...] Sp. [...] z siedzibą w J. (dalej jako: "Spółka" lub "Skarżąca") jest informacja zawarta w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r. nr [...] o odmowie przyznania Stronie pomocy w ramach poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój".

Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym.

Strona złożyła wniosek o przyznanie pomocy na poddziałanie "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W ocenie ARiMR wniosek wymagał uzupełnienia i poprawienia w związku z czym pismem z dnia [...] marca 2019 r. wezwano Stronę m.in. do złożenia wymaganej opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zawierającej wszystkie elementy, wymienione w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy.

W zakreślonym w wezwaniu terminie do ARiMR wpłynęły uzupełnienia, wśród których dostarczono opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. ( dalej jako: "PPIS") nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., która uzgadniała projekt technologii linii konfekcjonowania grzybów i pomidorów w zakładzie przetwórstwa warzyw zlokalizowanym w J. przy ul. B. [...] w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz opinię ww. organu nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r., stwierdzającą, że przetwórnia warzyw zlokalizowana w J. przy ul. B. [...] w dacie oględzin spełniała wymagania fachowe i sanitarne określone przepisami rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139/1 z 30.04.2004 r.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. nr 169, poz. 1650 z późn. zm.).

W drugiej z powyżej wymienionych opinii wskazano, że "przedmiotowy zakład zajmuje się przetwórstwem owoców i warzyw w ilości nie mniejszej niż 50 ton rocznie. Planuje się uzupełnienie posiadanych obecnie w hali produkcyjnej urządzeń o nową linię technologiczną do konfekcjonowania grzybów i pomidorów suszonych". W pouczeniu tej opinii wskazano natomiast, że "Niniejsza opinia nie stanowi podstawy do rozpoczęcia działalności. Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r., poz. 149) należy złożyć wniosek o wpis do rejestru zakładów albo o zatwierdzenie zakładu i o wpis do rejestru zakładów w terminie co najmniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności."

Powyższy fragment opinii zdaniem ARiMR świadczył o prowadzeniu działalności gospodarczej w lokalizacji wskazanej jako miejsce realizacji operacji, o dofinansowanie której ubiegała się Strona. W związku z tym, ponownym wezwaniem z dnia [...] lipca 2019 r. organ wezwał Stronę do dostarczenia dokumentu, zawierającego wszystkie elementy wymagane w przypadku zakładów istniejących, tj. opinii sanitarnej wydanej przez PIS zawierającej informacje o tym, że:

- Zakład znajduje się pod nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej – jest zarejestrowany/zarejestrowany i zatwierdzony zgodnie z wymaganiami przepisów prawa żywnościowego;

- Zakład spełnia wymagania higieniczno-sanitarne i wdrożył zasady dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP);

- Planowana operacja, przedstawiona w przedłożonym projekcie technologicznym, spełnia warunki sanitarne określone przepisami Unii Europejskiej mające zastosowanie do tej operacji.

Dodatkowo organ wskazał, że konieczne jest również przedstawienie kopii projektu technologicznego dotyczącego planowanej inwestycji, pozytywnie zaopiniowanego przez właściwy organ.

W terminie wskazanym przez ARiMR nadesłano w ramach uzupełnienia wniosku pismo PPIS nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., stwierdzające zgodność wykonania obiektu budowlanego – budynku przetwórni warzyw z zapleczem socjalno-biurowym, zlokalizowanego w J. przy ul. B. (działka nr [...]) z projektem budowlanym wydane dla F. [...] A. R., D. F., D. R..

Pismem z dnia [...] października 2019 r. organ poinformował Stronę o odmowie przyznania pomocy wskazując, że nie spełniła ona warunku przyznania pomocy wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1581. z późn. zm.) – dalej jako "rozporządzenie wykonawcze", zgodnie z którym "Pomoc przyznaje się jeżeli: zostały spełnione inne warunki określone w rozporządzeniu oraz wymagania określone przepisami prawa związane z realizacją operacji. w tym obowiązujące standardy weterynaryjne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt". Pomimo dwukrotnego wezwania Strona nie nadesłała bowiem opinii PPIS zawierającej wszystkie wskazane przez ARiMR elementy.

W skardze na powyższą informację Skarżąca wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) § 11 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, polegające na jego błędnej wykładni przejawiającej się w uznaniu, że w ramach operacji, dla której Skarżąca ubiegała się o przyznanie pomocy, realizowane będą inwestycje wymagające spełnienia określonych w odrębnych przepisach warunków ich realizacji, podczas gdy dla planowanych inwestycji nie istnieją takie określone w odrębnych przepisach warunki oraz nierozstrzygnięcie ewentualnych wątpliwości w zakresie wykładni wskazanego przepisu na korzyść skarżącego,

2) oparcie aktu na uprzednio podejmowanych w sprawie czynnościach naruszających § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 12 PrPrzed, które to naruszenia polegały na sporządzeniu treści wezwań do usunięcia braków z dnia [...] marca 2019 r. oraz [...] lipca 2019 r. w sposób niebudzący zaufania skarżącego – przedsiębiorcy do władzy publicznej oraz naruszający zasadę proporcjonalności poprzez niedostatecznie jasne określenie warunków, jakie ma spełniać opinia sanitarna, której przedłożenia wymagał organ (w szczególności niewskazania podstawy prawnej jej wydania), niejasne określenie określenia "decyzja zatwierdzająca zakład do prowadzenia działalności w zakresie" (niewskazania podstawy prawnej decyzji zatwierdzającej, którą skarżący miał przedstawić), niewskazanie w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. należytego uzasadnienia, dla którego organ nie uznawał dotychczas przedłożonych opinii sanitarnych za wystarczające;

3) naruszenie art. 14 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1, art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2018 r., poz. 627) – dalej jako "ustawa o wspieraniu" w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oparcie rozstrzygnięcia o Instrukcję wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, której treść nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego;

4) naruszenie § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego polegające na zignorowaniu przedłożonych przez Stronę organowi opinii sanitarnych z dnia [...] lipca 2018 r., [...] grudnia 2018 r. oraz pisma Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia [...] czerwca 2017 r. i wynikających z nich wniosków co doprowadziło do uznania przez organ, że nie zostały spełnione przez Skarżącą wymagania określone przepisami prawa związane z realizacją operacji w zakresie obowiązujących standardów higieniczno-sanitarnych, podczas gdy ze wskazanych dokumentów wprost wynika, że zakład skarżącego oraz planowana inwestycja będąca przedmiotem wniosku o przyznanie pomocy wymagania te spełniają;

5) naruszenie § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego poprzez dokonanie tylko jednokrotnego wezwania skarżącego do przedłożenia "decyzji zatwierdzającej", które to wezwanie zostało dokonane przez organ po raz pierwszy w piśmie z dnia 22 lipca 2019 r., tj. pisma wydanego na podstawie § 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego.

- które to naruszenia doprowadziły do niewłaściwego zastosowania § 13 ust. 2 rozporządzenia polegającego na odmowie przyznania przez organ pomocy w sytuacji, w której Skarżąca prawidłowo uzupełniła braki wniosku o przyznanie pomocy i wykazała spełnienie wymagań określonych przepisami prawa związanych z realizacją operacji w zakresie obowiązujących standardów higieniczno-sanitarnych.

Dodatkowo Skarżąca wniosła o skierowanie sprawy do mediacji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Na wstępie wskazać należy, że Sąd nie uwzględnił wniosku Skarżącej o przeprowadzenie mediacji.Fakultatywne przeprowadzenie postępowania mediacyjnego, o którym mowa w art. 115 § 2 p.p.s.a., jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu (wyrok NSA z 16.05.2008 r., II OSK 438/07, LEX nr 505306). W realiach rozpoznawanej sprawy z uwagi na sprzeczne stanowiska organu i Skarżącej, brak było podstaw do przeprowadzania mediacji. Jej celem nie mogło być także tak jak oczekuje Skarżąca, wyjaśnienie okoliczności spornych, bowiem zakres nałożonych na Skarżącą obowiązków nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia.

Przechodząc do meritum sprawy przypomnieć trzeba, że szczegółowe zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 reguluje rozporządzenie wykonawcze z dnia 5 października 2015 r. wydane w oparciu o delegację z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wpieraniu. Stosownie do art. 35 ust. 1 tej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7,13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, pomoc przyznaje się, jeżeli zostały spełnione wymagania określone przepisami prawa związane z realizacją operacji w zakresie obowiązujących standardów weterynaryjnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt.

Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. Natomiast w § 11 ust. 2 tego rozporządzenia szczegółowo wskazano na dokumenty, które winny być złożone wraz z wnioskiem. I tak przykładowo do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się w myśl § 11 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją, a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją – w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje.

Warto też podkreślić, że postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku działania planowanego przez Skarżącą prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy o wspieraniu).

Powyższe przepisy były podstawą działania organu, a w ocenie Sądu działania te były prawidłowe.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez Skarżącą wniosek o przyznanie pomocy w dacie jego złożenie nie był kompletny. Dlatego też skarżąca została wezwana pismem z dnia [...] marca 2019 r. do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie określonych dokumentów i wyjaśnień. Trzeba również zauważyć, że mimo złożonych uzupełnień wniosek nadal był niekompletny. W związku z tym zasadnie ponownie Strona została wezwana pismem z dnia [...] lipca 2019 r. do ponownego dostarczenia m.in. opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej informującej. Powyższe uzupełnienie było wymagane § 11 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia wykonawczego.

Podkreślić należy, że wbrew twierdzeniom Skarżącej zarówno wezwanie z dnia [...] marca 2019 r. jak i wezwanie z dnia [...] lipca 2019 r. było precyzyjne i wskazywało (odpowiednio w pkt 26a i pkt 12) na konieczność nadesłania opinii sanitarnej wydawanej przez Państwową Inspekcję Sanitarną zawierającej wszystkie wymagane informacje dla zakładów istniejących, informującej, że:

- Zakład znajduje się pod nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej -jest zarejestrowany/zarejestrowany i zatwierdzony zgodnie z wymaganiami przepisów prawa żywnościowego;

- Zakład spełnia wymagania higieniczno-sanitarne i wdrożył zasady dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP);

- Planowana operacja, przedstawiona w przedłożonym projekcie technologicznym, spełnia warunki sanitarne określone przepisami Unii Europejskiej mające zastosowanie do tej operacji.

Wbrew twierdzeniom Skarżącej wezwanie z dnia [...] lipca 2019 r. nie stanowiło zatem pierwszego wezwania do usunięcia ww. braków. Organ w wezwaniu tym doprecyzował jedynie, że opinie PIS dostarczone przez Skarżącą w ramach pierwszego uzupełnienia nie są wystarczające, ponieważ nie zawierają wszystkich elementów wskazanych w wezwaniu. Poza tym dodać należy, że przyczyną odmowy przyznania Skarżącej wnioskowanej pomocy nie było nadesłanie wydanej na inny podmiot decyzji zatwierdzającej w zakresie prowadzonej działalności, lecz nienadesłanie opinii PIS zawierającej wszystkie ww. elementy.

Podkreślenia wymaga również to, że Skarżąca zaznaczyła w poz. 20.2. formularza wniosku, że zakład, w którym będzie realizowana operacja spełnia w pełnym zakresie wymagania higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska oraz dobrostanu zwierząt, a więc była zobowiązana do dostarczenia opinii sanitarnej w pełnym jej, wyżej przytoczonym brzmieniu.

Istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest to, że do dnia wydania przez Agencję rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy, Skarżąca nie posiadała żądanego dokumentu, niezbędnego do dalszej weryfikacji wniosku. Z akt sprawy nie wynika nawet, że Skarżąca zwróciła się do PIS o wydanie ww. opinii.

W tym miejscu należy odnieść się do obowiązku dostarczenia tego załącznika oraz prawidłowości wezwania strony w tym zakresie, a także roli odgrywanej w tym zakresie przez Instrukcję wypełniania wniosku.

Podkreślenia wymaga fakt, iż przygotowana i powszechnie dostępna na stronach internetowych Agencji Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy ma na celu ułatwienie wnioskodawcom prawidłowe wypełnianie dokumentów aplikacyjnych. Określa ona wymagania w zakresie składanych dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania w sprawie przyznanie pomocy. Należy zaznaczyć, iż składając wniosek o przyznanie pomocy skarżąca powinna posiadać wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie w procesie przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej. Jednocześnie strona przystępująca do Programu jest zobligowana do stosowania się do zapisów tejże Instrukcji. Wypełnienie formularza wniosku o przyznanie pomocy i dołączenie odpowiedniej dokumentacji powinno być zgodne ze stosownymi objaśnieniami. Stanowią one swoistą instrukcję co do tego jakiej treści i w jaki sposób powinny zostać tamże zamieszczone i jakie obowiązkowe dokumenty złożone. Nie pozostaje w kompetencji wnioskodawcy możliwość podważania takich instrukcji oraz kontestowanie obowiązków wynikających z zapisów znajdujących się na formularzu. Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek zgodnie z instrukcją, co oznacza, iż nie ma możliwości podważania go od strony formalnej. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 marca 2011 r., sygn. akt. V SA/Wa 2259/10). Wnioskodawca nie może więc stwierdzić, że wymóg podania niektórych informacji bądź danych jest zbędny albowiem podane zostały w innej - jego zdaniem właściwej formie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1453/12 z 9 października 2012 r.).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, jeszcze raz należy podkreślić, iż odmowa przyznania pomocy nastąpiła z uwagi na niedołączenie, mimo dwukrotnego wezwania wymaganej opinii PIS. Wymóg dostarczenia takiej opinii wynika z przepisu powszechnie obowiązującego - § 11 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia wykonawczego. Co więcej sam formularz wniosku o przyznanie pomocy wskazuje w pkt 17 w części VI "Informacja o załącznikach" również na powyższy obowiązek. Natomiast Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 szczegółowo określa w części VIII w pkt 17 (str. 18 Instrukcji) jakie dokumenty dotyczące Państwowej Inspekcji Sanitarnej strona winna złożyć. Wskazano tam bowiem, że "Wszystkie zakłady znajdujące się pod nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej do wniosku o płatność końcową zobowiązane są dołączyć opinię sanitarną obejmującą następujące stwierdzenia:

- Zakład znajduje się pod nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej;

- jest zarejestrowany/zarejestrowany i zatwierdzony zgodnie z wymaganiami przepisów prawa żywnościowego;

- Zakład spełnia wymagania higieniczno – sanitarne i wdrożył zasady dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP);

- Zrealizowana inwestycja spełnia warunki sanitarne określone przepisami Unii Europejskiej mające zastosowanie do tej inwestycji."

W związku z powyższym prawidłowa była konstatacja Agencji, że pomimo dwukrotnego wezwania, Skarżąca nie przedłożyła jednego z wymaganych dokumentów jakim była opinia PIS zawierająca wszystkie ww. elementy.

Zarówno Instrukcja, jak i wysyłane do Skarżącej wezwania w tym zakresie były jasne i czytelne. Wezwania skierowane do Strony stanowiły powtórzenie zapisów instrukcji. Dlatego też obecnie zupełnie niezrozumiałe jest wskazywanie przez Stronę w skardze braku zrozumienia wezwania. Co więcej, w ocenie Sądu, gdyby istotnie Strona miała określone wątpliwości, co jak wynika z powyższego nie powinno mieć miejsca w przypadku profesjonalnego podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą, to winna zwrócić się do organu pisemnie o stosowne wyjaśnienia, czego w żaden sposób nie uczyniła. Należy ponowienie podkreślić, że powyższy obowiązek załączenia opinii sanitarnej został nałożony przepisami powszechnie obowiązującymi, a więc strona chcąc uzyskać pomoc winna się do tych przepisów dostosować.

Zasadnie również w powyższym kontekście wskazał organ, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy w ramach działania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" wszczyna się na wniosek o przyznanie pomocy, w którym to wniosku Strona złożyła oświadczenie o znajomości przepisów rozporządzenia oraz wymagań uszczegółowionych w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy Skarżąca potwierdziła, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej, szczegółowo opisanych w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy.

Reasumując należy podkreślić, że zasadna była odmowa przyznania pomocy w związku z nieprzedstawieniem opinii sanitarnej, której załączanie było wymagane stosownymi przepisami powszechnie obowiązującymi, a wystosowane wezwania do Strony wbrew twierdzeniom były jasne, czytelne i nie powinny budzić żadnych zastrzeżeń Skarżącej.

Działania Skarżącej w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, mimo wezwania ze strony Agencji, nie doprowadziły do spełnienia warunku poprawności wniosku, czego konsekwencją stała się stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmowa przyznania wnioskowanej pomocy.

Należy zatem uznać, że Agencja odmawiając przyznania pomocy nie uchybiła obowiązkowi stania na straży praworządności oraz obowiązkowi wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom skargi poprawnie zastosowano § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu i § 13 ust. 2a rozporządzenia. W zaskarżonym rozstrzygnięciu podano uzasadnienie zawierające opis stanu faktycznego oraz podstawę prawną, na której oparto odmowę przyznania pomocy.

Tym samym Sąd uznał zarzuty podniesione w skardze za bezzasadne i na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.