Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. N. – przedstawiciela ustawowego małoletnich dzieci J. F. i A. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla J. F. oraz A. F., reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego G. N., adwokata z urzędu.

G. N. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi wniesionej

w imieniu małoletnich dzieci J. F. oraz A. F. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz w załączonych kopiach dokumentów ustalono,

co następuje.

G. N. ma na utrzymaniu troje uczących się dzieci w wieku lat 13, 16

i 23. Dwoje z nich, w tym 23-letni syn, ze względu na stan zdrowia uczęszcza do szkół specjalnych. Wymagają one opieki lekarskiej i środków na leczenie. Skarżąca jest rencistką i również ona ze względu na stan zdrowia wymaga leczenia. Rodzina utrzymuje się z renty skarżącej w wysokości 422,57 zł netto miesięcznie, zaliczki alimentacyjnej na syna w wysokości 400 zł, zasiłku z tytułu samotnego wychowywania dzieci 170 zł oraz zasiłku rodzinnego 170 zł. Wnioskodawczyni oraz dzieci nie posiadają żadnego majątku.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu

w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Koszty sądowe obejmują zarówno opłaty sądowe (wpis i opłatę kancelaryjną) jak i zwrot wydatków (art. 211

w zw. z art. 212 § 1 powołanej ustawy). Na mocy powołanego przepisu skarżąca

z mocy prawa zwolniona jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych

w toku całego postępowania, a zatem zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega ocenie

w odniesieniu do przesłanek określonych w ustawie i winien być oddalony.

Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw.

z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.

Odnosząc się do wniosku o ustanowienie pełnomocnika wskazać należy,

że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ppsa). Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej.

Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Dochód w 4-osobowym gospodarstwie domowym wynosi łącznie jedynie 1.162,57 zł miesięcznie,

co w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie daje kwotę 290,64 zł. Rodzina znajduje

się w niezwykle trudnej sytuacji finansowej, która z pewnością nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawczyni i jej dzieci. Skarżąca wykazała, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.