H. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r., właściwość sądu administracyjnego w zakresie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji uznać trzeba, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia skarga była niedopuszczalna.
Jedynie na marginesie wskazać wypada, że na mocy ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 2070) doszło wprawdzie do nowelizacji art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., jednakże zmiana ta weszła w życie dopiero z dniem 30 lipca 2020 r., co sprawia, że nowy stan prawny, w tym obowiązująca od dnia 30 lipca 2020 r. treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., nie będzie mieć zastosowania w niniejszej sprawie, zakończonej postanowieniem wydanym w dniu 27 lutego 2020 r. (szerzej na ten temat zob. postanowienie WSA w Opolu z dnia 13 października 2020 r. o sygn. akt I SA/Op 253/20).
Z tych względów Sąd obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.
