Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Z. w L. wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego L. K..
Następnie pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę wnosząc o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :
Stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270 t.j.) zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi jest w niniejszej sprawie dopuszczalne tzn. nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, iż Sąd uznał, że nie będzie stanowić obejścia prawa, jak również nie będzie miała miejsca sytuacja powodująca dotknięcie aktu wadą nieważności, pozostawienie w obrocie prawnym skarżonej decyzji pomimo wątpliwości odnośnie statusu Z. jako strony postępowania administracyjnego w przedmiocie objęcia obowiązkowemu ubezpieczeniu. Zgodnie bowiem z art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1072 ze zm.) Z. może wystąpić z wnioskiem do Dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu o rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Jednocześnie przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie rozstrzygają kwestii, czy Z. w prowadzonym postępowaniu ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa, a tym samym czy przysługuje mu status strony. Brak przymiotu strony Z. wynika jedynie z orzecznictwa sądów administracyjnych (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt 1524/11). Przy tak skonstruowanej formie uczestnictwa Z. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, nie można w sprawie niniejszej mówić o zaistnieniu przesłanki nieważności, o której mówi art. 156 § 1 pkt 4 kpa.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący skutecznie cofnął skargę i w konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
