Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: odrzucić wniosek.

W dniu 14 września 2016 r. W.G. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W skardze skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W motywach uzasadnienia wniosku wskazał, że w dniu 7 września 2016 r. dowiedział się od swojej małżonki, którą ustanowił pełnomocnikiem w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, iż uzasadniając ustnie wyrok z dnia 7 września 2016 r. oddalający skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że przesyłka pocztowa zawierająca postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2015 r. została dwukrotnie awizowana na adres ul. [...] w dniach 4 kwietnia i 12 kwietnia 2016 r. i nie została przez niego podjęta w terminie.

Skarżący podniósł, że do dnia 7 września nie posiadał wiedzy o przyjęciu w tym zakresie fikcji doręczenia, ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej ani w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r., ani w odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2016 r. nie podał tak zasadniczej (kluczowej dla wydania postanowienia z dnia [...].04.2016 r.) kwestii jak przyjcie fikcji doręczenia przesyłki dwukrotnie awizowanej przez Urząd Pocztowy.

Skarżący wskazał, że mając pełną świadomość toczącego się postępowania w czasie którego już raz doszło do niedoręczenia mu zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym niezwłocznie odbierał korespondencję i do dnia 7 września 2016 r. nie miał wiedzy, przy dochowaniu należytej staranności, o przesłaniu mu odpisu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ponadto od lutego 2016 r. nie korzystał z prawa do zaznajamiania się z aktami, ponieważ pobierał wszelką kierowaną do niego korespondencję i do chwili obecnej wydawało mu się wręcz niemożliwe powtórzenie sytuacji nieprawidłowości w doręczaniu przesyłek pocztowych. W tej kwestii bowiem interweniował w dniu 18.02.2016 r. u kierownika Urzędu Pocztowego. Sytuacja taka zdarzyła po raz drugi w przedmiotowej sprawie mimo braku zmian w adresie doręczenia.

Nadto skarżący wskazał na rozmowę z kierownikiem poczty w zakresie doręczenia mu spornej korespondencji. Wskazał również na nieprawidłowości doręczeń wobec innych osób.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie, z ostrożności procesowej, o jej oddalenie. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia organ wskazał, że skarżący nie dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zaznaczył, że wbrew twierdzeniom skarżącego w odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 194/16 na stronie 6 stwierdzono, iż ww. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 18 kwietnia 2016 r. w trybie określonym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Ponadto, skarżący informację o wydaniu zaskarżonego postanowienia uzyskał już wcześniej, tj. otrzymując postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. w którym wskazano, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z kolei po myśli art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Za spóźniony należy uznać wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jeżeli strona z przyczyn przez nią niezawinionych uchybiła także terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, również ten drugi termin może zostać przywrócony na stosowny wniosek strony. Brak wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. VI, LEX).

W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazuje brak doręczenia mu postanowienia z dnia 1 kwietnia 2016r. Twierdzi, że o przyjętej wobec niego przez organ tzw., fikcji doręczenia ww. postanowienia dowiedział się dopiero z ustnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 września 2016 r. sygn. akt I SA/Go 194/16. Wskazanym wyrokiem Sąd oddalił skargę W.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Jednakże, jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej, wbrew twierdzeniom skarżącego w odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 194/16 na stronie 6 organ wskazał, iż postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2016 r. w trybie określonym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Nadto informację o wydaniu przez organ postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarżący otrzymując postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. w którym, na stronie 1 wskazano, że "postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania."

Wobec powyższego przyjąć należy, że skarżący o doręczeniu mu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r., w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, dowiedział się w dniu 18 sierpnia 2016 r. w tym bowiem dniu doręczono mu odpis odpowiedzi na skargę w sprawie I SA/Go 194/16. Od tej daty zaczął też biec siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., bowiem wówczas ustała wskazywana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Tym samym termin do złożenia przez skarżącego wniosku upłynął skarżącemu z dniem 25 sierpnia 2016 r. Jednakże skarżący wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. dopiero w dniu 14 września 2016 r. zatem po upływie terminu do dokonania tej czynności. Wobec tego wniosek należy uznać za spóźniony.

Zaznaczyć również należy, że skarżący nie wystąpił przy tym z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.