Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2017 roku sygn. akt III SA/Gd 429/16 odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2016 roku sygn. akt III SA/Gd 429/16 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 roku sygn. akt III SA/Gd 429/16 na podstawie art. 141 § 3 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił J. G. sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 15 września 2016 roku wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 15 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek skarżącego o wyłączenie sądu. W dniu 21 września 2016 roku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego postanowienia i doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Sąd I instancji zaznaczył, że w dniu 15 września 2016 roku nie zapadło żadne merytoryczne orzeczenie dotyczące kwestionowanej przez skarżącego decyzji bowiem wyznaczona na ten dzień rozprawa została odroczona. W tym dniu wydane zostało natomiast powołane wyżej postanowienie odrzucające wniosek skarżącego o wyłączenie sądu. W ocenie Sądu I instancji nie ma podstawy do sporządzenia uzasadnienia tego postanowienia - na to postanowienie nie przysługuje bowiem żaden środek zaskarżenia.

Zażalenie na to postanowienie wywiódł J. G., wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 7, 32 ust. 2, 45 ust. 1, 175 ust. 1 i art. 176 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w związku z art. 184 zdanie pierwsze Konstytucji RP, doprecyzowanym w art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 15 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 3 § 2 i art. 39 § 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1066 ze zm.), naruszenie art. 14 ust. 1 i art. 26 zdanie pierwsze Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 roku, Nr 38, poz. 167 ze zm.) w związku z art. 91 ust. 1 i 2 oraz art. 241 ust. 1 Konstytucji RP, a także naruszenie art. 6 ust. 1, art. 13 i 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 roku, Nr 61, poz. 284 ze zm.) w związku z art. 91 ust. 1 i 2 oraz z art. 241 ust. 1 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 163 § 2 p.p.s.a. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Katalog przypadków, w których dopuszczalne jest zażalenie na określone postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera art. 194 § 1 powołanej ustawy. Przepis ten nie przewiduje zażalenia na odrzucenie wniosku o wyłączenie sądu. Również żaden przepis szczególny ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zaskarżalności takiego postanowienia w drodze zażalenia. Od postanowienia tego nie przysługuje także skarga kasacyjna, gdyż postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 15 września 2016 roku, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 20 § 4 p.p.s.a., odrzucił jego wniosek o wyłączenie sądu. Z uwagi na to, że na powyższe postanowienie nie przysługuje żaden środek odwoławczy ani nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie, Sąd I instancji prawidłowo odmówił sporządzenia jego uzasadnienia.

Podkreślić należy, że Sąd I instancji zastosował się do zaleceń zawartych w postanowieniu NSA z dnia 1 lutego 2017 roku, w którym uchylono postanowienie z dnia 3 października 2016 roku odmawiające sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego postanowienia z dnia 15 września 2016 roku i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. W tymże postanowieniu NSA wskazał, że postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia jest zaskarżalne na podstawie art. 194 § 1 pkt 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. i jako takie powinno zostać doręczone stronie wraz z uzasadnieniem oraz odpowiednim pouczeniem. Ten wywód nie dotyczył postanowienia odrzucającego wniosek o wyłączenie sądu. Sąd I instancji wydając ponownie postanowienie odmawiające sporządzenia żądanego uzasadnienia doręczył je wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o środku zaskarżenia - k. 149 i 161.

Mając na uwadze powyższe, zarzuty naruszenia licznych przepisów Konstytucji RP, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a także ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, podniesione w zażaleniu, jako nie poparte żadnym merytorycznym uzasadnieniem, które wyjaśniłoby, w jaki konkretnie sposób Sąd I instancji w ocenie żalącego dopuścił się ich naruszenia, nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Mając na uwadze powyższe uznać trzeba, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zażalenie J. G. jako nieusprawiedliwione podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.