Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant referent stażysta Agata Zdunek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1438 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

III SA/WA 2624/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. w określającą Skarżącej B. Sp. z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008.

Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął następujący stan faktyczny za podstawę do wydania wyroku w niniejszej sprawie:

Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości niższej od kwoty zadeklarowanej przez Skarżąca w zeznaniu rocznym na podatek dochodowy za rok 2008. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że organ uznał iż Skarżąca z naruszeniem prawa niezadeklarowała podatku od towarów i usług od usług reklamowych świadczonych przez nią w roku 2008 na rzecz kontrahenta mającego siedzibę w Turcji. Skarżąca uznawała, że usługi te w ogóle nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Organ wydając zaskarżoną decyzję przychód uzyskany przez Skarżącą z tytułu świadczenia tych usług uznał za przychód brutto tj. zawierający kwotę należnego podatku od towarów i usług należnego. Skarżąca do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym zaliczyła kwoty brutto. Zdaniem organu Skarżąca zawyżyła przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym za rok 2008 o kwoty podatku od towarów i usług należnego od przedmiotowych usług, czym naruszyła art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego1992 o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako u.p.d.o.p. Wskutek pomniejszenia przez organ przychodów Skarżącej podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym o kwoty podatku od towarów i usług należnego od przedmiotowych usług, organ określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie o 5 508 niższej od kwoty zadeklarowanej przez Spółkę.

Od decyzji organu pierwszej instancji Skarżąca wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W., który wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na decyzję organu drugiej instancji Skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Spółka wywodziła, że organ bezzasadnie z naruszeniem art. 27 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dalej powoływanej, jako ustawa o VAT oraz przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, uznał przedmiotowe usługi za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Zdaniem Spółki usługi te nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce i w niniejszej sprawie w związku z tymi usługami nie można było zastosować w stosunku do Skarżącej art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p.

Organ w odpowiedzi na Skargę zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. uznał, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji opiera się na uznaniu przedmiotowych usług reklamowych za usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. W przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług od przedmiotowych usług Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], która została zaskarżona do Sądu w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 2081/11.

W Skardze wniesionej do Sądu w niniejszej sprawie Spółka wywodziła, że organ bezzasadnie uznał przedmiotowe usługi reklamowe za opodatkowane podatkiem VAT w Polsce. Zatem należało uznać, że Skarga wniesiona w niniejszej sprawie opierała się na zarzutach skierowanych przeciwko decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], gdyż to na rozstrzygnięciu zawartym w tej decyzji opierało się rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W., zaskarżonej w niniejszej sprawie dotyczącej podatku dochodowego. Taka zależność pomiędzy sprawą Skarżącej dotyczącą podatku od towarów i usług i sprawą dotyczącą podatku dochodowego za rok 2008 wynika z treści art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p., który stanowi, że do przychodów nie zalicza się należnego podatku VAT

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że ocena legalności decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie wymaga uprzedniego zakończenia postępowania sądowego o sygnaturze III SA/Wa 2081/11, którego przedmiotem jest decyzja w zakresie podatku od towarów i usług, na której oparta została decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd zwiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako P.p.s.a., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 2081/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn., akt III SA/Wa 2081/11 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Od wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn., akt III SA/Wa 2081/11 nie wniesiono skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia podjął zawieszone postępowanie pod sygnaturą III SA/WA 2624/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn., akt III SA/Wa 2081/11 stwierdził, że organy podatkowe błędnie ustaliły stan faktyczny występujący w niniejszej sprawie, co doprowadziło do niezgodnego z treścią art. 27 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT uznania przedmiotowych usług reklamowych za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sąd wskazał, że organy z naruszeniem art. 122, art. 187 § 1 , art. 180 § i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej: O.p.) uznały występujące w niniejszej sprawie usługi reklamowe za wykonane na terytorium kraju i przez to podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie na podstawie art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej powoływanej, jako: "P.p.s.a.", był związany oceną prawną zawartą w wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn., akt III SA/Wa 2081/11. Skoro powołanym wyrokiem Sąd stwierdził, że w stosunku do przedmiotowych usług reklamowych nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, to należało uznać, że w decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie organ bezzasadnie stwierdził, że Spółka z naruszeniem art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p. wykazała całą kwotę należną z tytułu wykonania tych usług, jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stwierdzony powołanym prawomocnym wyrokiem brak obowiązku opodatkowania przedmiotowych usług podatkiem od towarów i usług oznacza, że Skarżąca Spółka nie naruszyła art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p. w sposób opisany w zaskarżonej decyzji.

W prowadzonym ponownie postępowaniu organ drugiej instancji rozpoznając odwołanie wniesione przez Skarżącą uwzględni ocenę prawną przedmiotowych usług wyrażoną w niniejszym wyroku oraz w wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2081/11.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 P.p.s.a orzekł, jak sentencji wyroku.