Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na postanowienie [...] S.A. z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uznania zarzutu na postępowanie egzekucyjne za nieuzasadniony p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z [...] maja 2020 r. W. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie [...] S.A. Centrum Obsługi Finansowej w [...], którym [...] S.A. stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie własne z [...] marca 2020 r., w kwestii zarzutów, jakie W. N. zgłosił w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...].

W skardze napisał, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, która potrzebuje pomocy osób trzecich do sformułowania jakiegokolwiek pisma. Ocenił, że wykazał, że wydane w jego sprawie postanowienie (nazwane decyzją) jest pozbawione podstawy prawnej z powodu uchybienia terminu i wniósł o zobowiązanie [...] do merytorycznego rozpatrzenia treści zażalenia (nazwanego odwołaniem).

W odpowiedzi na skargę [...] S.A. wniosła o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Dotyczy to wszystkich rozstrzygnięć organu drugiej instancji, niezależnie od tego, czy stanowią one merytoryczne, czy też procesowe zakończenie takiego postępowania zażaleniowego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 14 maja 2018 r., I SA/Gl 495/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, dalej jako CBOSA). Skoro zatem z kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia będące stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, to postanowienia wpadkowe w tym przedmiocie, a dotyczące uchybienia terminu do wniesione zażalenia od tych postanowień, również nie podlegają kognicji tego sądu (por. postanowienie NSA z 19 października 2017 r., II GSK 3411/17 i wskazane tam orzecznictwo, CBOSA). Opisane poglądy Sąd w pełni podziela.

Należy podkreślić, że w postępowaniu egzekucyjnym w pełni skuteczną ochronę praw jednostki zapewnia możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, wydanego w II instancji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.