Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant specjalista Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2019 r. sprawy ze skargi S. S.O. – W.P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwany dalej organem) decyzją

z [...] maja 2018 r., nr [...] , po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez Stowarzyszenie [...] (zwane dalej Stowarzyszeniem/skarżącym) od decyzji organu z [...] maja 2017 r., nr [...] , o odmowie udostępnienia informacji publicznej, utrzymał decyzję wydaną w I instancji w mocy.

Stowarzyszenie zwróciło się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:

1. kalendarza Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za okres

od 22 listopada 2016 r. do 21 marca 2017 r. albo wymienienie wszystkich spotkań/wydarzeń z tego okresu poprzez podanie daty, godziny (jeżeli występuje), osób z którymi odbyło się spotkanie (jeżeli występuje), instytucji, w której odbyło się spotkanie/wydarzenie,

2. księgi wyjść/wejść Ministerstwa za okres 22 listopada 2016 r. do 21 marca 2017 r.,

3. rejestru umów za okres od 22 listopada 2016 r. do 21 marca 2017 r. albo podanie adresu publikowania rejestru umów,

4. informacji o przyznanych nagrodach pracownikom Ministerstwa

od 22 listopada 2016 r. do 21 marca 2016 r. poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty nagrody oraz uzasadnienia przyznania nagrody,

5. adresu strony BIP, na której publikowana jest pełna dokumentacja pokontrolna z okresu od 1 stycznia 2017 r. do 21 marca 2017 r.

Organ wskazał, że udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, w części dotyczącej informacji wskazanej w punktach 2 i 5 oraz w punkcie 3, pismami z dnia [...] kwietnia 2017 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2017 r. (znak: [...] ), przesłanymi na wskazany przez nie adres mailowy.

W zakresie dotyczącym żądania udzielenia informacji w przedmiocie wskazanym w punkcie 4 złożonego wniosku organ wydał zaś odrębną decyzję. Wskazał, że po dokonaniu oceny zakresu przedmiotowego wnioskowanych

do udostępnienia informacji odpowiednio do żądania określonego w punkcie 1 ww. wniosku oraz po dokonaniu oceny zakresu czynności niezbędnych do przygotowania informacji zgodnie z treścią tego żądania, organ uznał, że uzasadnione jest przyjęcie, że informacja zażądana przez wnioskodawcę jest informacją przetworzoną, której udostępnienie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.; dalej "ustawa"), wymaga wystąpienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Mając na uwadze, że w złożonym wniosku nie wskazano żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na stwierdzenie, iż udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne

dla interesu publicznego, organ skierował do Stowarzyszenia wezwanie

z [...] kwietnia 2017 r. (pismo znak: [...] ) do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który miałby uzasadniać udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w żądanym przez Stowarzyszenie zakresie.

Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który miałby uzasadniać udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w żądanym zakresie.

Organ rozpoznając sprawę w I instancji odmówił udzielenia skarżącemu informacji publicznej w przedmiocie określonym w punkcie 1 wniosku z [...] marca 2017 r. w części dotyczącej żądania udostępnienia informacji za okres od 22 listopada 2016 r. do 21 marca 2017 r. poprzez cyt. "wymienienie wszystkich spotkań/wydarzeń z tego okresu poprzez podanie daty, godziny (jeżeli występuje), osób, z którymi odbyło się spotkanie (jeżeli występuje), instytucji, w której odbyło się spotkanie/wydarzenie". Natomiast w odniesieniu do kwestii udostępnienia kalendarza Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, pismem z [...] maja 2017 r. (znak: [...] ), skierowanym na wskazany przez Stowarzyszenie adres mailowy, organ powiadomił Stowarzyszenie, że z uwagi

na fakt, że kalendarz Ministra nie odpowiada definicji dokumentu urzędowego, zawartej w art. 6 ust. 2 ustawy, jego zapis nie podlega udostępnieniu.

Decyzja ta została zaskarżona przez skarżącego i zarzucono jej naruszenie: art. 61 ust. 1 Konstytucji RP cyt. "poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na nieuprawnionym ograniczenia prawa do informacji publicznej", art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP cyt. "poprzez ich niezastosowanie prowadzące do ograniczenie dostępu do istniejących informacji w sytuacji w jakiej nie zachodzą przesłanki ograniczenia prawa do informacji" oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy cyt. "poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że w przypadku jakim wniosek dotyczy istniejących informacji, zachodzi przesłanka do uznania, iż jest to informacja publiczna przetworzona".

Organ, po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji sprawy, decyzją

z [...] maja 2018 r., utrzymał decyzję wydaną w I instancji w mocy i nie podzielił argumentacji skarżącego przedstawionej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem organu informacje opisane w pkt 2 i pkt 5 oraz w pkt 3 zostały przesłane na wskazany przez wnioskodawcę adres mailowy, natomiast w zakresie dotyczącym udzielenia informacji w przedmiocie wskazanym w punkcie 4 złożonego wniosku organ wydał odrębną decyzję.

Zdaniem organu udzielenie informacji opisanej w pkt 1 wniosku nie było możliwe bowiem nie była to informacja prosta. W ocenie organu żądana informacja była informacją przetworzoną a ewentualna próba udostępnienia informacji

za każdym razem wymaga wyszukania, wyciągnięcia wnioskowanych

np. dokumentów. Wskazał, że skarżący błędnie założył, że uzyskanie informacji

w przygotowanych według określonego przez skarżącego schematu cyt. "wymaga jedynie prostego zabiegu technicznego". Ponadto organ wskazał, że skarżący występuje w istocie o pozyskanie kalendarza Ministra, tyle że w formie przepisanej,

z dodatkowym potwierdzeniem, bez weryfikacji, iż spotkania te miały miejsce. Wniosek w takim rozumieniu nie mógł zostać zrealizowany, bowiem, jak twierdzi organ, skarżący zmierza do obejścia ugruntowanego w orzecznictwie stanowiska,

iż kalendarz ministra nie jest dokumentem stanowiącym informację publiczną.

W związku z powyższym organ nie stwierdził okoliczności, które uzasadniałby zakwestionowanie prawidłowości decyzji organu I instancji i utrzymał tę decyzję

w mocy.

Skargę na powyższą decyzję z [...] maja 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie:

- art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepisy te stanowią normatywną podstawę prawa do informacji publicznej, przez nieprawidłowe, gdyż niespełniające warunku konieczności, proporcjonalności oraz naruszające istotę prawa do informacji publicznej ograniczenie w niniejszej sprawie prawa do informacji publicznej,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (ustawa) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim

zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, przez błędne przyjęcie, że przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej było udostępnienie informacji przetworzonej,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo

do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, przez błędne przyjęcie, że przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej było udostępnienie informacji przetworzonej.

Zdaniem skarżącego żadna z czynności koniecznych do udzielenia informacji z osobna, jak i wszystkich razem, nie przesądzają o tym, że informacje te stanowią informację przetworzoną. Wskazał, że nawet gdyby przyjąć, iż pełna realizacja wniosku wiązała się z koniecznością dokonania przetworzenia informacji publicznych i brak jest interesu publicznego w dokonaniu takiego przetworzenia, to nie oznacza to, że organ jest zwolniony z obowiązku udostępnienia jakichkolwiek informacji.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podmiotowi zobowiązanemu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [...] maja 2018 r. utrzymująca

w mocy decyzję organu I instancji z [...] maja 2017 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonym. Przepis ten wyznacza zakres przedmiotowy ustawy, bowiem tylko informacja, która dotyczy spraw publicznych stanowi informację publiczną. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu

do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". W ocenie Sądu znaczy to, że zasadą jest udostępnienie informacji, a wyjątkiem jej odmowa.

Oprócz informacji, która została przez organ udostępniona a dotycząca informacji wskazanej w punktach 2 i 5 oraz w punkcie 3 oraz udzielenia informacji

w przedmiocie wskazanym w punkcie 4 wniosku, co do której organ wydał odrębną decyzję, skarżący żąda informacji określonej w punkcie 1. Organ słusznie twierdzi, że jest to informacja przetworzona, której udostępnienie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, wymaga wystąpienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Organ wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który miałby uzasadniać udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w żądanym przez niego zakresie. Skarżący nie przedstawił stanowiska w zakresie wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego.

W ocenie Sądu, skarżący żąda faktycznie udostępnienia informacji przetworzonej. Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo uzyskania informacji przetworzonej jest możliwe tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca postawił dodatkowy warunek do spełnienia, od którego uzależnione jest udzielnie tego rodzaju informacji. Wnioskodawca jest zobowiązany do wylegitymowania się działaniem w imieniu interesu społecznego,

a więc pewnej pozytywnej wartości mającej znaczenie dla szerszego kręgu osób (określonej społeczności).

W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że skarżący błędnie założył, że uzyskanie informacji w przygotowanych według określonego przez skarżącego schematu cyt. "wymaga jedynie prostego zabiegu technicznego" – udostępnienia informacji jedynie wyciągniętych/przepisanych z kalendarza Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Organ słusznie zauważa, że kalendarz Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji jest nośnikiem informacji roboczych i pomocniczych odnotowywanych przez najbliższych współpracowników Ministra, zwłaszcza w zakresie wydarzeń innych niż bieżące, które mogą zostać pominięte podczas organizacji pracy sekretariatu Ministra. Jednocześnie kalendarz ten nie jest podpisywany,

a uwzględniane w nim spotkania nie zawsze mają miejsce. Udzielenie informacji

w sposób zgodny z żądaniem skarżącego wymagałoby sięgnięcia po wiele różnych dokumentów źródłowych innych niż przedmiotowy kalendarz, dokonania ich analizy

i selekcji, skopiowania oraz przygotowania zupełnie nowej informacji wedle wskazanych przez wnioskodawcę kryteriów o odbytych spotkaniach przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wobec powyższego należy uznać, że pozyskanie takiej informacji publicznej (przetworzonej), zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, musi być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny.

Należy zauważyć, że skarżący występuje w istocie o pozyskanie kalendarza Ministra, tyle że w formie przepisanej, z dodatkowym potwierdzeniem, bez weryfikacji, iż spotkania te miały miejsce. Wniosek zasadnie nie został zrealizowany, bowiem zasadne jest twierdzenie, że skarżący zmierzał do obejścia ugruntowanego w orzecznictwie stanowiska, iż kalendarz ministra nie jest dokumentem stanowiącym informację publiczną.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę – oparł się na materiale prawidłowo zebranym i dokonał jego wszechstronnej oceny.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.