Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P. P. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącemu P. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

P. P. w dniu 28 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej k.p.a.), którą uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia 14 marca 2017 r. Nr [...], ZNAK: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r.

Stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...], będącej przedmiotem kontroli sądowo-administracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a aktualnie obowiązującej ustawy p.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.

Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 lipca 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu, upływał w dniu 14 sierpnia 2017 r. Tymczasem skarżący skargę na powyższą decyzję złożył dopiero w dniu 28 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego). Uznając, że powyższa skarga stanowi sprzeciw od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego stwierdzić należało, że został on wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a.

Natomiast błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 cytowanej ustawy, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.