Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, asesor WSA Iwona Ścieszka, , Protokolant: referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2024 r. znak [...] w przedmiocie przyznania zapomogi I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz M. T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Rektor [...] zaskarżoną decyzją [...] nr [...] , po rozpatrzeniu wniosku M.T. (dalej: "skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Komisji ds. Zapomóg dla studentów

U [...] z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi w roku akademickim 2023/2024.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.

Skarżący - student 1 roku studiów I stopnia na kierunku informacja naukowa i bibliotekoznawstwo na Wydziale Dziennikarstwa Informacji i Bibliologii w roku akademickim 2023/2024 - 18 marca 2024 r. złożył wniosek o wyznanie zapomogi w roku akademickim 2023/2024.

Komisji ds. Zapomóg dla studentów [...] decyzją z [...] odmówiła skarżącemu przyznania zapomogi w roku akademickim 2023/2024. W uzasadnieniu decyzji wskazała, że 30 września 2016 r. upłynął okres 9 semestrów, w którym możliwe było otrzymywanie zapomogi na studiach I stopnia.

Skarżący 23 maja 2024 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, że jest ona oparta na błędnych wyliczeniach odbytych semestrów studiów.

Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją Rektor [...] utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji.

Podał, że skarżący rozpoczął studia I stopnia na kierunku filologia, nauczanie języka niemieckiego na [...] od 1 października 2008 r., z których został skreślony 5 listopada 2009 r. Następnie ponownie rozpoczął studia I stopnia na tym samym kierunku od 1 października 2010 r., z których został skreślony 29 czerwca 2012 r. Następnie rozpoczął studia I stopnia na kierunku nauczanie języków obcych - język niemiecki ze specjalnością dod. nauczanie języka angielskiego na [...] od 1 października 2015 r., z których został skreślony 18 lutego 2016 r. Następnie (nadal) odbywa studia I stopnia na kierunku informacja naukowa i bibliotekoznawstwo na [...] od 1 października 2023 r., w roku akademickim 2023/2024 przebywa na urlopie zdrowotnym. Tym samym skarżący posiadał status studenta od 1 października 2008 r. do 5 listopada 2009 r., od 1 października 2010 r. do 29 czerwca 2012 r., od 1 października 2015 r. do 18 lutego 2016 r. oraz od 1 października 2023 r. do dnia wydania decyzji.

Następnie wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.; dalej jako:

"ustawa"), łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 (czyli m.in. zapomoga), wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Natomiast ust. 6 określa, że do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.

Rektor podniósł, że z ww. ustaleń wynika, że semestr letni roku akademickiego 2023/2024 jest 11 semestrem studiów I stopnia Studenta. Oznacza to, że stosownie do art. 93 ust. 4 pkt 1 ustawy, skarżący nie posiada w semestrze letnim roku akademickiego 2023/2024 prawa do zapomogi.

Końcowo organ podniósł, że prawidłowo do liczby semestrów został uwzględniony semestr zimowy roku akademickiego 2009/2010 oraz semestr letni roku akademickiego 2015/2016, pomimo, iż skarżący nie spełniał warunków kwalifikacji na te semestry. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1544/23 wskazał, że skoro skarżący został skreślony z listy studentów po rozpoczęciu danego semestru, to niewątpliwie posiadał status studenta w tym semestrze, a tym samym nie ma podstaw do nieuwzględniania tych semestrów na potrzeby stosowania art. 93 ustawy. Rektor zgodził się ze stanowiskiem zawartym w powyższym wyroku, że sam fakt niezapisania i nieuczestniczenia w zajęciach w żaden sposób nie świadczy o nie rozpoczęciu semestru. Okoliczności te nie uniemożliwiają bowiem złożenia wniosku o świadczenie, a nawet jego przyznania.

Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu podniósł, że pośród semestrów studiów zostały ujęte semestr zimowy roku akademickiego 2309/2010 oraz semestr letni roku akademickiego 2015/2016, na które nie uzyskał kwalifikacji co potwierdzają dane z systemu USOS (brak wymaganej liczby punktów ECTS, oraz brak wypełnienia wymagań podstawy

programowej). Zaliczenie tych semestrów do całkowitego okresu kształcenia, opierając się tylko na datach skreślenia z listy studentów jest celowym działaniem na jego szkodę. Daty skreślenia z listy studentów, które miały miejsce na początku wskazanych semestrów, nie powinny wpłynąć na zaliczenie ich jako odbytych okresów studiów, gdyż nie spełniał warunków kwalifikacji/rejestracji na te semestry.

W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia czy organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących upływu okresu semestrów, w którym możliwe było otrzymywanie zapomogi przez skarżącego.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy 1 student może ubiegać się o zapomogę. Przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2 art. 86 ustawy).

Wedle natomiast art. 93 ust. 4 ustawy łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach:

pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów;

drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów.

Zgodnie natomiast z art. 93 ust. 6 ustawy do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia czy studentowi przysługuje zapomoga, istotne jest przede wszystkim ustalenie liczby rozpoczętych przez niego semestrów.

W przypadku studiów I stopnia, prawo do zapomogi przysługuje studentowi nie dłużej niż przez 9 semestrów.

W niniejszej sprawie organy uznały, że skarżącemu nie przysługuje już prawo do zapomogi bowiem zawnioskował o zapomogę w semestrze letnim roku akademickiego 2023/2024, który jest jego 11 semestrem studiów I stopnia. W tym zakresie organy przyjęły, iż skarżący:

rozpoczął studia I stopnia na kierunku Filologia 1 października 2008 r., i został z nich skreślony 5 listopada 2009 r., (3 semestry);

studia I stopnia rozpoczął ponownie na tym samym kierunku 1 października 2010 r. i został z nich skreślony 29 czerwca 2012 r., (4 semestry);

ponownie rozpoczął studia I stopnia na kierunku nauczanie języków obcych - język niemiecki od 1 października 2015 r., i został z nich skreślony 18 lutego 2016 r., (2 semestry);

od 1 października 2023 r. do dnia złożenia wniosku odbywał zaś studia I stopnia na kierunku informacja naukowa i bibliotekoznawstwo (kolejne 2 semestry).

Powyższe ustalenia organów budzą poważne wątpliwości w zakresie w jaki uznały, że skarżący rozpoczął semestr zimowy w roku akademickim 2009/2010 jak również semestr letni w roku akademickim 2015/2016.

Zwrócić należy uwagę, że powołany powyżej przepis art. 96 ust. 3 ustawy - określający okres przez który przysługuje zapomoga - wprost odnosi się do rozpoczętych semestrów. Tym samym istotne było ustalenie, czy skoro skarżący nie uzyskał kwalifikacji na te semestry, to tym samym czy mógł być do nich dopuszczony, a w konsekwencji czy miał możliwość ich faktycznego rozpoczęcia. Podkreślenia wymaga, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący składał jakiekolwiek wnioski o warunkowe wpisanie go na te semestry.

O tym, iż w niniejszej sprawie mogło dojść do bezpodstawnego uznania, iż skarżący rozpoczął studia na ww. semestrach potwierdza nadesłane przez skarżącego pismo dyrektora C [...] z 11 grudnia 2024 r., w którym wprost wskazano, że skreślenie skarżącego po 30 września 2009 r., tj. dopiero 5 listopada 2009 r. miało miejsce z powodu koniecznych czynności administracyjnych, co nie oznacza, że został on "wpisany na semestr trzeci". W piśmie tym stwierdzono także, że w okresie od 1 października 2015 r. do 18 lutego 2016 r. skarżący studiował jedynie przez jeden semestr (a zatem nie jak ustaliły ww. organy przez 2 semestry).

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności. Tym samym stwierdzić należy, że organy przy wydawaniu decyzji naruszyły art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Ponownie rozpatrując sprawę, organy winny uwzględnić powyższe rozważania.

Końcowo odnosząc się do powołanego w zaskarżonej decyzji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1544/23 podnieść należy, że został on wydany w zupełnie odmiennym stanie faktycznym sprawy i nie może mieć on przełożenia na niniejszą sprawę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

-----------------------

Sygn. akt VII SA/Wa 2887/24

Sygn. akt VII SA/Wa 2887/24

#

#