drukuj    zapisz    Powrót do listy

6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych, Odrzucenie skargi, Burmistrz Miasta, Odrzucono skargę, II SA/Bk 323/23 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2023-06-23, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Bk 323/23 - Postanowienie WSA w Białymstoku

Data orzeczenia
2023-06-23 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Marta Joanna Czubkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259 art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi L. T. na czynność Burmistrza Miasta Augustowa w przedmiocie ustawienia znaku drogowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

Skarżący – L. T. wniósł do sądu administracyjnego skargę na czynność Burmistrza Miasta Augustowa w przedmiocie zmiany organizacji ruchu drogowego na ul. [...] w Augustowie, polegającą na oznakowaniu tej ulicy poprzez ustawienie znaku zakazu B-18 obejmującego zakaz wjazdu na tę ulicę pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Przedmiotem skargi jest czynność ustawienia znaku zakazu B-18 obejmującego zakaz wjazdu na ul. [...] w Augustowie pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony.

Zauważyć wobec tego trzeba, że na podstawie zawartego w art. 10 ust. 12 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1047 ze zm.), upoważnienia wydane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 784). Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenie określa szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w sferach ruchu, a zwłaszcza działania w zakresie sporządzania, opiniowania, zatwierdzania projektów organizacji ruchu i wprowadzania organizacji ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. W myśl § 1 ust. 2 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) organizacji ruchu - rozumie się przez to, mające wpływ na ruch drogowy: a) geometrię drogi i zakres dostępu do drogi, b) sposób umieszczania znaków pionowych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, c) zasady i sposób działania sygnalizacji, znaków świetlnych, znaków o zmiennej treści i innych zmiennych elementów; 2) projekcie organizacji ruchu - rozumie się przez to dokumentację sporządzoną w celu zatwierdzenia stałej, zmiennej albo czasowej organizacji ruchu przez właściwy organ zarządzający ruchem albo właściwy podmiot zarządzający drogą wewnętrzną. Działania w zakresie zarządzania ruchem realizowane są m.in. przez podejmowanie czynności organizacyjno-technicznych, w szczególności przez sporządzanie projektów organizacji ruchu, przedstawianie projektów organizacji ruchu do zatwierdzenia, zatwierdzanie organizacji ruchu, przekazywanie zatwierdzonej organizacji ruchu do realizacji (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia, podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem lub podmiot zarządzający drogą wewnętrzną. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, projekt organizacji ruchu powinien zawierać plan sytuacyjny zawierający m.in. lokalizację istniejących, projektowanych oraz usuwanych znaków drogowych (...). Organizację ruchu, w szczególności zadania techniczne polegające na umieszczaniu i utrzymaniu znaków drogowych, urządzeń sygnalizacji świetlnej, urządzeń sygnalizacji dźwiękowej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu, realizuje na własny koszt zarząd drogi (§ 11 rozporządzenia).

Z powołanych przepisów wynika zatem, że czynność postawienia znaku drogowego w konkretnym miejscu musi być poprzedzona czynnością zatwierdzenia jego rodzaju i jego ustawienia, wynikającą ze sformalizowanego zatwierdzenia organizacji ruchu.

Zauważyć wobec tego trzeba, że w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że zatwierdzenie organizacji ruchu podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wskazać należy przede wszystkim na uchwałę NSA z 26 czerwca 2014 r. I OPS 14/13 LEX nr 1476996 zgodnie z którą: "Zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)".

W niniejszej sprawie skarżący nie zaskarżył jednak zatwierdzenia organizacji ruchu, lecz przedmiotem skargi uczynił czynność ustawienia znaku zakazu.

Podkreślić wobec tego należy, że samo fizyczne umieszczenie znaku drogowego w konkretnym miejscu jest jedynie czynnością techniczną, jest to czynność wykonawcza i wtórna w stosunku do zatwierdzenia organizacji ruchu. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że faktyczna czynność postawienia znaku drogowego nie mieści się w kompetencji sądownictwa administracyjnego określonej w art. 3 P.p.s.a., w szczególności nie jest innym niż określone w pkt 1-3 tego przepisu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (vide: postanowienia NSA: z 16 listopada 2011 r. I OSK 2003/10; z 1 września 2011 r., I OSK 1394/11 oraz postanowienia WSA: w Gliwicach z 5 października 2020 r., II SAB/Gl 46/20; w Warszawie z 11 maja 2016 r., VII SA/Wa 122/16; pub. CBOSA). Działania polegające na ustawianiu i usuwaniu znaków drogowych nie są bowiem realizowane w ramach indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, zaś jedynie czynność podejmowana w związku z rozpatrywaniem przez organ administracji publicznej sprawy indywidualnego podmiotu, dotycząca uprawnień lub obowiązków tego konkretnego podmiotu, wynikających z przepisów prawa, może zostać objęta skargą do sądu administracyjnego. Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się jednoznacznie, że znak drogowy stanowi akt generalny, adresowany do nieskonkretyzowanego adresata. W związku z tym nie można powoływać się na naruszenie swojego indywidualnego uprawnienia lub interesu prawnego wskutek umieszczenia znaku drogowego.

Kognicji sądów administracyjnych podlega czynność zatwierdzenia organizacji ruchu, a nie czynność faktyczna polegająca na ustawieniu konkretnego znaku drogowego, która jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Skarga wniesiona na czynność ustawienia znaku drogowego jest zatem niedopuszczalna.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Marginalnie wskazać należy, że skarżący złożył odrębną skargę na czynność Starosty Augustowskiego w przedmiocie zatwierdzenia organizacji ruchu, która została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 441/23.



Powered by SoftProdukt