Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 22 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w K. w przedmiocie: informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. A. G. (dalej zwany "skarżącym") złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w zakresie informacji publicznej.

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 14 lutego 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone 11 marca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.", każde pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., stanowi o tym, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Przepisy te w sposób jednoznaczny przewidują obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru.

Z powyższych przepisów wynika, że niewskazanie przy składaniu skargi własnego numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.

Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.

W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwania do uiszczenia wpisu, z jednoczesną wiedzą o konsekwencjach prawnych niedokonania tych czynności ani nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi.

Na podstawie akt sprawy uznano, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone 11 marca 2025 r. i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tych czynności (do 18 marca 2025 r.) nie wykonał ich.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.