![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym), , Rada Gminy, stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie par 12 i rysunku planu nr 4, II SA/Kr 931/11 - Wyrok WSA w Krakowie z 2011-09-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SA/Kr 931/11 - Wyrok WSA w Krakowie
|
|
|||
|
2011-06-03 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | |||
|
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/ Małgorzata Brachel - Ziaja Renata Czeluśniak /przewodniczący/ |
|||
|
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) |
|||
|
Rada Gminy | |||
|
stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie par 12 i rysunku planu nr 4 | |||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2011 r. sprawy ze skargi A.T. i A.T. na uchwałę Rady Gminy Lipinki z dnia 25 lutego 2011 r. nr V/29/11 w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie § 12 i rysunku planu nr 4; II. zasądza od Rady Gminy Lipinki na rzecz skarżących A.T. i A.T. kwotę 557 zł (słownie pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. |
||||
|
Uzasadnienie
Rada Gminy Lipinki w dniu 25 lutego 2011 r. przyjęła uchwalę Nr V/29/11 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki- wieś Lipinki działka nr 935/19, działka nr 214/2, wieś Rozdziele działka nr 382/2, działka nr 70/1, wieś Wójtowa działka nr 1986. A.T. i A.T. wnieśli w dniu 3 marca 2011 r. do Rady Gminy Lipinki wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwaleniem przez Radę Gminy Lipinki uchwały dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy Lipinki nie zajęła żadnego formalnego stanowiska w sprawie zarzutów podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszonego prawa. A.T. i A.T. działający przez adwokata M.B.-S. wnieśli w dniu 2 maja 2011 r., za pośrednictwem Rady Gminy Lipinki, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Lipinki nr V/29/11 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki- wieś Lipinki działka nr 935/19, działka nr 214/2, wieś Rozdzielę działka nr 382/2, działka nr 70/1, wieś Wójtowa działka nr 1986. Przedmiotowa uchwała została zaskarżona w części dotyczącej zmiany przeznaczenia działki ewidencyjnej nr 70/1 położonej w miejscowości Rozdziele. Skarżący zarzucili przedmiotowej uchwale: 1) naruszenie przepisu prawa materialnego a to art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na zmianie przeznaczenia części działki nr 70/1 z naruszeniem interesu prawnego skarżących jako właścicieli sąsiedniej nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w Rozdzielu; 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na nieuzyskaniu w wymaganym zakresie opinii właściwych organów; 3) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na zmianie przeznaczenia działki nr 70/1 na tereny zabudowy mieszkaniowej, pomimo że uprzednio obszar ten był położony na terenach o przeznaczeniu na działalność produkcyjną o wysokiej intensywności; 4) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877) polegające na nieuwzględnieniu w planie miejscowym wymaganych stref ochronnych od budynków i obiektów rolniczych; 5) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 15 ust. 1 w związku z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na uznaniu, że plan pozostaje w zgodności ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki. W oparciu o powyższe skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały w zakresie dotyczącym zmiany przeznaczenia działki ewidencji nr 70/1 położonej w Rozdzielu – Plan 4- § 12 uchwały. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w przeszłości tak działka nr [...] jak i działka nr [...] były wykorzystywane na cele działalności produkcyjnej Spółdzielni Produkcji Rolnej. Na działce nr [...] wybudowany został budynek socjalno-administracyjny, który po 2007 r. nielegalnie zmienił swoje przeznaczenie na cele mieszkaniowej i właściciele tej działki wprowadzili się do tak zaadoptowanego budynku. Podniesiono, że zmiana przeznaczenia działki nr [...] znacząco ograniczy prawo własności skarżących poprzez ograniczenie możliwości prowadzenia zorganizowanego gospodarstwa rolnego. Skarżący takie gospodarstwo prowadzą i zakres jego oddziaływania przekracza granice działki nr[...]. . Wskazują, że feto, hałas czy też składowanie obornika na ich działce będzie stwarzało istotną uciążliwość dla korzystających z działki nr [....], a w konsekwencji tego uniemożliwi lub utrudni im dalsze prowadzenie gospodarstwa rolnego lub jego rozbudowę. W ten sposób skarżący zostaną nadmiernie ograniczeni w swoim prawie własności. Obie te działki dotychczas były objęte przeznaczeniem terenów produkcyjnych o wysokiej intensywności z przeznaczeniem podstawowym pod działalność przemysłową i dopuszczalnym pod składowanie i magazynowanie, które negatywnie oddziałuje na środowisko (14PPw). Tym samym zakwalifikowanie działki nr [...] na cele mieszkaniowe znacznie i nadmiernie ograniczy korzystanie z działki nr [...]. Takie bowiem przeznaczenie działki nr [...] spowoduje dopuszczalność realizacji nowego budynku mieszkaniowego a przeciwko takiej inwestycji przemawiają przepisy techniczne obowiązujące przy wydawaniu pozwoleń na budowę. Nie wzięto pod uwagę zasady "dobrego sąsiedztwa" i naruszono reguły ładu przestrzennego w zakresie urbanistyki, architektury, walorów krajobrazowych, wymagań środowiska, zagospodarowania wód, ochrony gruntów rolnych i leśnych, wymagań ochrony zdrowia, bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także prawa własności. Zabudowa działki nr [...] będzie miała daleko idące faktyczne oddziaływanie na właścicieli działki nr [...], a ustawodawca nie przyznał prymatu zabudowy przed innym sposobem zagospodarowania nieruchomości. Skarżący zarzucają brak uzyskania opinii w toku procedury planistycznej w tym sensie, że organy opiniujące nie znały faktycznej zabudowy działki nr [...], a organy Gminy stwierdzały ciągle nieprawdę, że na działce nr [...] jest budynek mieszkalny. Naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877) polega zaś na tym, że w zaskarżonej uchwale nie ustanowiono stref ochronnych od budynków rolniczych i nie wzięto pod uwagę wymagania w zakresie zachowania odległości między budynkami rolniczymi a budynkami mieszkalnymi. Plan ten nie pozostaje w zgodzie ze studium, ponieważ studium dla działki nr [...] określa kierunek zagospodarowania strefy "3" przyrodniczo-funkcjonalnej, strefa pogórzy rolno-osadniczej do intensywnego rozwoju społeczno-gospodarczego. Strefa "G" określa strefę aktywności gospodarczej i zaplecza techniczno-gospodarczego, gdzie utrzymuje się zabudowę mieszkaniową. Zmiana planu miejscowego służy zaś budowie nowego budynku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Lipniki wniosła o jej oddalenie. Wskazano, że zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Przy czym strona inicjująca postępowanie sadowe w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym musi się wykazać nie tylko samym interesem prawym, lecz również jego naruszeniem. Skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na skarżącym (art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie organu skarżący nie są legitymowani do złożenia niniejszej skargi. Skarżący podnieśli, że naruszenie ich interesu prawnego przez kwestionowaną uchwałę przejawia się tym, że jako właściciele sąsiedniej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], na której prowadzą gospodarstwo rolne, doznają nadmiernego ograniczenia w wykonywaniu prawa własności do wspomnianej działki nr [...], w tym zakresie wykonywania określonych czynności w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego, jak również w zakresie możliwości realizacji przyszłych inwestycji na potrzeby prowadzonego gospodarstwa. Jednak skarżący nie wskazali jakie uprawnienia właścicielskie nie mogą być realizowane na skutek podjętej uchwały. Z informacji jakie posiada Urząd Gminy Lipinki, skarżący nadal prowadzą specjalistyczne gospodarstwo rolne. Wobec powyższego wskazano, że skarżący nie wykazali zaistnienia w dacie wnoszenia skargi naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą polegającego na zaistnieniu związku między tą uchwałą a jego własną, indywidualną, sytuacją prawną. Skarżący ponadto nadmienili, że zaskarżona uchwała może w przyszłości mieć wpływ na realizację przyszłych inwestycji na potrzeby prowadzonego gospodarstwa. Stwierdzono, że przyszłe zdarzenia nie mogą być podstawą skargi na podjętą uchwałę. Taki związek musi obecnie, a nie w przyszłości, powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia obowiązków. Z ostrożności procesowej organ odniósł się do zarzutów skargi. Bezpodstawnym, w ocenie Rady, jest zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 17 ust. 1 punkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż po podjęciu przez Radę Gminy Lipinki uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki 70/1 w Rozdzielu (Uchwała Nr XXXVII/326/09 z dnia 30 października 2009 r.) Wójt Gminy Lipinki wystąpił pismem [...] z dnia 2 marca 2010 r. o opinie i wnioski do wymienionych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organów i instytucji, zamieścił w tej sprawie ogłoszenie w Gazecie [...] z dnia 2 marca 2010 roku oraz zamieścił obwieszczenie na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy i w sołectwie Rozdziele, które wisiały w dniach od 2 marca 2010 roku do 31 marca 2010 roku. Tak instytucje, organy, jak i osoby fizyczne miały więc możliwość składania wniosków i opinii do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki 70/1 w Rozdzielu. W ustawowym okresie nie wpłynął żaden wniosek kwestionujący przeznaczenie działki nr 70/1 w Rozdzielu na tereny zabudowy mieszkaniowej. Za bezpodstawny uznano również zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W zmianie planu dla działki 70/1 w Rozdzielu zawarte są ustalenia ogólne i szczegółowe, uwzględniające wymagania i prawa wymienione w art. 1 ust. 2 punkt 1 do 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczące ładu przestrzennego, zachowania walorów architektonicznych i krajobrazowych, ochrony środowiska, dziedzictwa kulturowego, zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, walorów ekonomicznych przestrzeni, prawa własności, potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa, potrzeb interesu publicznego, o czym świadczą pozytywne uzgodnienia z właściwymi organami i instytucjami, zamieszczone w Dokumentacji prac planistycznych. Ustalenia w planie dotyczą warunków na jakich może być przebudowywany, rozbudowywany istniejący budynek lub realizowany nowy budynek mieszkalny. To, że faktycznie, a nie formalnie istniejący budynek jest budynkiem mieszkalnym, potwierdzone zostało również przez Państwa T. w uzasadnieniu do przedmiotowego "wezwania". Przedmiotem planu nie jest badanie legalności wcześniejszych realizacji. Dalej organ stwierdził, że bezpodstawny jest zarzut o naruszeniu przepisów Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy wyłącznie działki 70/1 w Rozdzielu i przeznacza ją na tereny zabudowy mieszkaniowej. Dla działki tej nie mają zastosowania cytowane przepisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, gdyż na działce tej nie będą lokalizowane budynki rolnicze. Natomiast działki sąsiednie nadal pozostają w terenach oznaczonych symbolem 14 PPw - terenach działalności produkcyjnej o wysokiej intensywności dla działalności przemysłowej, składowania i magazynowania, dla których zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lipinki negatywne oddziaływanie na środowisko, określone zgodnie z przepisami odrębnymi, nie może przekroczyć granic inwestycji (punkt 8 ustaleń dla terenu 14 PPw), czyli nie może dotyczyć również działki 70/1 w Rozdzielu. Bezpodstawny okazał się, w ocenie organu, zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 15 ust. 1 i art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż przed podjęciem przez Radę Gminy Lipinki uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki 70/1 w Rozdzielu, zgodnie z art. 14 ust. 5 tej ustawy przez Wójta Gminy Lipinki została wykonana analiza zasadności przystąpienia do zmiany planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Według studium działka Nr 70/1 w Rozdzielu położona jest w strefie "3" przyrodniczo - funkcjonalnej, strefie pogórzy rolno - osadniczej do intensywniejszego rozwoju społeczno -gospodarczego. W strukturze osadniczej działka położona jest w strefie "G" aktywności gospodarczej i zaplecza techniczno - gospodarczego, gdzie utrzymuje się zabudowę mieszkaniową i przylega do strefy "C" - strefy do umiarkowanego rozwoju. Zgodnie z zapisami studium granice poszczególnych stref są orientacyjne a proponowane kierunki zagospodarowania przestrzennego w obrębie poszczególnych stref przyrodniczych, kulturowych i osadniczych wyrażają główne kierunki rozwoju, które powinny dominować na danym obszarze lecz ostateczne przesądzenie winno znaleźć się w planach miejscowych. Przeznaczenie działki 70/1 w Rozdzielu nie narusza więc, zdaniem Rady, ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Rada Gminy rozważyła również legitymację do zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego właścicieli działek nieobjętych bezpośrednio rozstrzygnięciami planu. Skarżący podnieśli w skardze, iż są właścicielami działki nr [...] w Rozdzielu. Natomiast zaskarżona uchwała dokonuje zmian w planie zagospodarowania przestrzennego odnośnie działki nr [...], która stanowi własność A. i A.J., . Obie te działki w rozumieniu prawa geodezyjnego nie są działkami sąsiednimi, gdyż oddziela je działka nr [...]. Podniesiono, iż orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że nie można wykluczyć, że mimo położenia nieruchomości poza obszarem objętym zmianą, ale w jego sąsiedztwie, może dojść do naruszenia interesu prawnego właściciela (użytkownika wieczystego) takiej nieruchomości. Wiele zależy od tego, w jakim stopniu ustalenia planu wpływają na sytuację prawną sąsiednich nieruchomości. W niniejszej sprawie, w ocenie Rady, zaskarżona uchwała w żaden sposób nie narusza interesu prawnego skarżących tak więc oczywistym jest, że skarżący nie posiadają legitymacji do wniesienia niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), po ustaleniu, że zaskarżona uchwała lub jej część narusza prawnie chroniony interes prawny skarżących, uprawniony jest do badania, po czy przy wydaniu zaskarżonej uchwały nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W tej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy Lipinki Nr V/29/11 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki – wieś Lipinki działka nr 935/19, działka nr 214/2, wieś Rozdziele działka nr 382/2, działka nr 70/1, wieś Wójtowa działka nr 1986 (Dz. Urzędowy Woj. Małopolskiego z 2011 r. Nr 145, poz. 1172), zwana dalej w skrócie "planem miejscowym". W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia nie jest cały plan miejscowy, ale ta część planu miejscowego, która odpowiada ustaleniom dotyczącym działki nr 70/1 położonej we wsi Rozdziele. Przedmiotowy plan miejscowy obejmuje tzw. punktową zmianę istniejącego już planu miejscowego, co oznacza, że tylko wyraźnie wymienione poszczególne działki zostały objęte ww. planem miejscowym. Sami skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika określili taki właśnie przedmiot i granice zaskarżenia. Ustalenia dotyczące działki nr 70/1 objęte są § 12 zaskarżonego planu miejscowego i rysunkiem nr 4 do tego planu i tylko w tym zakresie Sąd rozpoznaje tą sprawę. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że jedną z pierwszych czynności w rozpoznaniu skargi jest zbadanie, czy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne jak wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia oraz zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący dopełnili wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia występując z takim wezwaniem do Rady Gminy Lipinki w dniu 3 marca 2011 r. Skargę wniesiono do Sądu administracyjnego za pośrednictwem Rady Gminy Lipnica w dniu 2 maja 2011 r. z zachowaniem sześćdziesięciodniowego terminu do jej złożenia zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. W następnej kolejności należy ustalić, czy zaskarżony przez skarżących § 12 planu miejscowego obejmujący przeznaczenie i zasady zagospodarowania przestrzennego działki nr 70/1 narusza ich interes prawny, a więc czy poprzez uchwalenie tejże uchwały interes prawny skarżących chroniony przepisami powszechnie obowiązującymi już został naruszony lub w inny sposób ograniczony. Na tą okoliczność skarżący w skardze podnoszą, że zaskarżony przepis planu miejscowego dokonuje zmiany istniejącego przeznaczenia działki nr 70/1 w sposób co najmniej utrudniający ich dotychczasowy sposób prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Wprawdzie działka skarżących, oznaczona numerem [...], nie jest objęta planem miejscowym, to jednak ta okoliczność w tej sprawie nie przesądza, że skarżący a limie pozbawieni są interesu prawnego w zaskarżeniu planu miejscowego. Istotą bowiem ustalenia, czy zaskarżony plan miejscowy w § 12 narusza ich interes prawny jest wykazania, że dokonana planem miejscowym zmiana w dotychczasowym sposobie zagospodarowania danego terenu uniemożliwia lub przynajmniej utrudnia dotychczasowy sposób wykonywania prawa własności skarżących. Nie chodzi tutaj oczywiście o faktyczny sposób korzystania z danej nieruchomości, ale o generalny sposób korzystania określony w przepisach (przepisie) planu miejscowego. Stosownie do § 12 planu miejscowego przeważająca część działki nr 70/1 położona w miejscowości Rozdziele uzyskała przeznaczenie 4 MN – teren zabudowy mieszkaniowej, a pozostała część oznaczenie 4 ZN – tereny zieleni nieurządzonej związanej z obudową biologiczną cieku wodnego oraz 4 ZN/zz – obszar bezpośredniego zagrożenia powodzią dla zalewów powodziowych o prawdopodobieństwie 1 %. Rysunek nr 4 planu miejscowego, określający położenie działki nr 70/1 (oraz obrazujący położenie działki nr 67 wraz z budynkami) a także znajdujące się na tej działce obszary o określonym przeznaczeniu wyraźnie wskazuje, że obszar 4 MN nie tylko że obejmuje znacząco większą część działki nr 70/1, ale również obejmuje tą działkę w tej części, w której znajduje się ona najbliżej działki nr 67. Z informacji znajdującej się na rysunku nr 4, co znajduje również potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym i czemu żadna ze stron nie zaprzecza – działka nr 67 i 68 położone były przed zaskarżoną zmianą planu miejscowego w strefie 14.PPw. Strefa ta, zgodnie z § 6 litera B.3, 14.PPw uchwały Rady Gminy Lipinki z dnia 3 lutego 2005 r. Nr XXVIII/157/2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki (Dz. Urzęd. Woj. Małopolskiego z 2005 r. Nr 167, poz. 1096) oznaczona została jako teren działalności produkcyjnej o wysokiej intensywności. Przeznaczenie podstawowe tego termu to działalność przemysłowa. Przed zaskarżoną w tej sprawie zmianą planu miejscowego również działka nr 70/1 położona była w strefie 14.PPw. Obowiązujące przepisy prawa różnicują możliwość korzystania z nieruchomości w zależności od jej przeznaczenia. Zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), usytuowanie budynków gospodarczych lub inwentarskich (a takie właśnie budynki mogą być lokalizowane w strefie działalności produkcyjnej) od budynków mieszkalnych wymaga większej odległości, niż usytuowanie względem siebie samych budynków mieszkalnych. Odmienne regulacje dotyczą pomieszczeń gospodarczych (§ 96-98 ww. rozporządzenia), inwentarskich (109-112 ww. rozporządzenia), odległości budynków w zależności również od sposobu zagospodarowania terenu ustalonego w planie miejscowym - § 272, a także § 271 ww. rozporządzenia. Ponieważ działalność produkcyjna o wysokiej intensywności (14.PPw) nie została przypisana tylko do określonego rodzaju działalności, stąd na tym terenie mogła być prowadzona również działalność produkcyjna wysokiej intensywności o charakterze produkcji rolniczej. Sami skarżący wskazują, że wcześniej na działkach nr 67 i nr 70/1 funkcjonowała Spółdzielnia [...] w Rozdzielu prowadząc działalność rolno-produkcyjną, a sami obecnie na działce nr 67 prowadzą intensywną działalność rolniczą w postaci zorganizowanego gospodarstwa rolnego w zakresie hodowli zwierząt gospodarskich (specjalistyczne gospodarstwo rolne - tak w odpowiedzi Rady Gminy Lipinki). Ponieważ taki sposób zagospodarowania terenu jest zgodny z przeznaczeniem PPw objętym planem miejscowym z 2005 r., stąd zasadnie podnoszą również skarżący – na uzasadnienie swojej skargi – znaczenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877 z późn. zm.). Przepisy tego rozporządzenia również określają np. minimalne odległości lokalizowania określonych budowli od granic z innymi budynkami (§§ 6-9 oraz § 11 i § 12 ww. rozporządzenia.). Przykładowo, zgodnie z § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej odległość zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić co najmniej 15 metrów od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich oraz 4 metry od granicy działki sąsiedniej, a jeżeli na działce sąsiedniej znajduje się tego samego rodzaju zbiornik – to odległość 4 metrów może być zmniejszona lub nawet można wybudować zbiornik na granicy działki (§ 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej). Podobnie § 6 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określa minimalną odległość otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m3 oraz płyt gnojowych na co najmniej 30 metrów od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, a także 4 metry na granicy z działką sąsiednią, z tym że dopuszcza się sytuowanie zbiorników w odległości mniejszej niż 4 metry lub nawet na granicy działek, w wypadku gdy będą przylegać do tego samego rodzaju zbiorników na działce sąsiedniej (§ 6 ust. 5 ww. rozporządzenia). Porównanie ww. odległości z układem działek 67 i 70/1 względem siebie, jak i istniejącymi już na tych działkach budynkami wyraźnie wskazuje, że zmiana dotychczasowego przeznaczenia działki nr 70/1 z przeznaczonej pod działalność przemysłową na działkę przeznaczoną pod budownictwo mieszkaniowe ma znaczenie dla sposobu zagospodarowania i działki nr 70/1 i działki nr 67. Można tylko wskazać, że z rysunku nr 4 do zaskarżonego planu miejscowego (rysunek w skali 1: 1000) wynika, że budynek gospodarczy na działce nr 67 i istniejący budynek na działce nr 70/1 (oznaczony jako "m") już znajdują się względem siebie w odległości ok. 12-13 metrów. Powyższe oznacza, że nie tylko skarżący z tytułu posiadania prawa własności mogą zaskarżyć plan miejscowy, ale też ustalenia planu miejscowego w zakresie objętym skargą w tej sprawie ingerują w wykonywanie prawa własności skarżących. Niewątpliwie istotna część treści prawa własności skarżących do działki nr 67 określona jest obowiązującym planem miejscowym z 2005 r. To z kolei obliguje Sąd do zbadania, czy zakres ingerencji w prawo własności skarżących, wynikający ze zmiany dotychczasowego przeznaczenia działki nr 70/1 z terenów 14 PPw na tereny 4 MN i związanych z tym przepisami powszechnie obowiązującym określającymi ograniczenia w zakresie zagospodarowania takich działek – znajduje oparcie w przepisach prawa. Plan miejscowy może bowiem ingerować w prawo własności i najczęściej właśnie takie ograniczenia przewiduje. Badanie dopuszczalności stopnia ograniczenia praw własności w planie miejscowym stanowi zasadniczą część uprawnień określanych mianem władztwa planistycznego. Władztwo planistyczne to zakres uprawnień organu planistycznego do określenia sposobu i treści określających zagospodarowanie obszarów ujętych planem miejscowym. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego powoduje nieważność takiego planu w części lub w całości. Zasady sporządzania planu miejscowego to merytoryczne wartości i wymogi kształtowania polityki przestrzennej, czyli treść planu, zawartość planu (część tekstowa i graficzna oraz załączniki), ustalenia planu i standardy dokumentacji planistycznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Po 692/06, opub. w LEX nr 475253). W ocenie Sądu w tej sprawie zakres wykonywania władztwa planistycznego przez Radę Gminy Lipinki narusza zasady sporządzania planu miejscowego i to naruszenie to nie zostało wykazane, aby było uzasadnione w takim zakresie, w jakim opisuje to § 12 planu miejscowego. Jednym z podstawowych elementów determinujących treść planu miejscowego jest jego zgodność z treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego danej gminy. Wprawdzie od 21 października 2010 r. art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że plan miejscowy uchwalany jest wówczas, gdy rada gminy stwierdzi, że nie narusza on ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, to jednak przepis ten nie ma zastosowania do oceny relacji między treścią studium a planem miejscowym w tej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2010 r. Nr 130, poz. 871), do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy (do dnia 21 października 2010 r.), stosuje się przepisy dotychczasowe. Ustawa ta w art. 1 pkt 6 zmieniła dotychczasową treść art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zastępując dotychczasowy sposób powiązania treści planu miejscowego ze studium (zgodność treści planu miejscowego ze studium) na brak naruszeń między treścią planu miejscowego a studium. Ponieważ w tej sprawie uchwała o przystąpieniu do zmiany planu miejscowego została podjęta 30 grudnia 2009 r. – należało stosować art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o treści obowiązującej do 20 października 2010 r., czyli zbadać, czy treść § 12 planu miejscowego jest zgodna z treścią studium. Już § 2 zaskarżonej uchwały określa, że zaskarżony plan miejscowy nie narusza ustaleń studium. Brak naruszenia treści studium, a zgodność z treścią studium to dwa odmienne podejścia do badania treści obu dokumentów planistycznych. Rada Gminy Lipinki powinna ustalić bowiem zgodność treści planu miejscowego ze studium. Samo to jednak ujęcie nie uzasadnia tezy o przekroczeniu granic władztwa planistycznego, wszak mogła Rada Gminy uchwalić taką treść zaskarżonego planu miejscowego w zakresie jej § 12, która wskazywałaby na zgodność z treścią studium. W ocenie Sądu takiej zgodności jednak nie ma. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego określa kierunek zagospodarowania działki nr 70/1 jako strefę nr "3" – strefa przyrodniczo-funkcjonalna zakwalifikowana do intensywniejszego rozwoju społeczno-gospodarczego. Zgodnie zaś ze strukturą osadniczą studium, działka nr 70/1 znajduje się w strefie "G" – strefie zainwestowania, aktywności gospodarczej i zaplecza techniczno-gospodarczego z utrzymaniem zabudowy mieszkaniowej. Mając na uwadze taki kierunek przyszłego zagospodarowania tego terenu, jaki wynika z treści studium (kierunek zainwestowania gospodarczego, kierunek rozwoju gospodarczego) niewątpliwie jest on zgodny z ustaleniem dla obszaru PPw – tereny działalności gospodarczej o wysokiej intensywności. Natomiast w ocenie Sądu ten kierunek zagospodarowania wyznaczony w studium nie jest zgodny z zapisanym w zaskarżonej uchwale przeznaczeniem MN – tereny zabudowy mieszkaniowej. Między przeznaczeniem w planie miejscowym danego terenu jako terenu przeznaczonego pod intensywną działalność przemysłową a terenem zabudowy mieszkaniowej istnieje zasadnicza różnica. Rada Gminy Lipinki uchwalając w 2005 r. plan miejscowy dla całej miejscowości Rozdziele stwierdziła zgodność ustaleń planu miejscowego dla obszaru PPw (14.PPw) z treścią studium (strefa "3" i strefa "G"), tym samym w przypadku braku dokonania zmiany studium nieuzasadnionym jest pogląd, że treść studium dotycząca obu ww. stref (nr "3" i "G") jest również zgodna z przeznaczeniem MN (teren zabudowy mieszkaniowej). Prawdopodobnie sama Rada Gminy dostrzega brak owej zgodności, skoro i w zaskarżonym planie miejscowym nie stwierdza zgodności między treścią planu a treścią studium, a także w odpowiedzi na skargę Rada Gminy wyjaśnia, że przeznaczenie działki nr 70/1 (... nie narusza ustaleń studium ... , karta nr [...] akt sądowym). Również okoliczność, że studium określa orientacyjny przebieg stref nie może uzasadniać przyjęcia w tej sprawie zgodności między treścią studium a treścią zaskarżonego planu miejscowego w zakresie jego § 12. Jak wskazuje na to Rada Gminy Lipinki i co wynika z akt sprawy, a także zostało przyznane na rozprawie, zasadniczym powodem dokonania zmiany planu miejscowego w zakresie objętym tą sprawą był wniosek A. i A.J. o dokonanie tej zmiany. Sama ta okoliczność nie mogła w tej sprawie uzasadniać dokonanie zmiany planu miejscowego o treści sprzecznej z treścią studium. W związku z powyższym na podstawie art. 28 ust. 1 u.p.z.p. należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej jej § 12 oraz rysunku nr[...] . W tej sprawie zmianą w planie miejscowym objęto jedną działkę i stąd kwestionując podstawowy zakres dokonanej zmiany (z poprzedniego obszaru PPw na obszar MN) Sąd uznał, że ewentualne pozostawienie w pozostałym zakresie obowiązywania § 12 planu miejscowego byłoby nieczytelne, niecelowe i nieuzasadnione. Zdecydowana bowiem większość ustaleń zawartych w § 12 planu miejscowego dotyczy właśnie obszaru MN. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie jej § 12 i rysunku nr 4. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącym od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje zwrot kwoty uiszczonego wpisu, opłaty skarbowej z tytułu udzielenia pełnomocnictwa oraz stawkę opłaty należnej profesjonalnemu pełnomocnikowi na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), a to w związku z ustanowieniem przez skarżących jako ich pełnomocnika adwokat M.B.-S. . . |
||||