Postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek W. J. o wstrzymanie wykonania egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania prowadzonego postępowania egzekucyjnego, o co wnosiła skarżąca.
Pismem z dnia 2 listopada 2007 r. W. J. wniosła zażalenie, domagając się wstrzymania wykonania egzekucji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ustawodawca powołując się na § 1 powołanego artykułu podkreślił, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne. Jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne, to przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Tym samym sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Natomiast, żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Instytucja wstrzymania wykonania aktu bądź czynności odnosi się do aktów bądź czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.), nie obejmuje jednak aktów i czynności podejmowanych w ramach postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie to - jako odrębne od procedury sądowoadministracyjnej - uregulowane zostało w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
