Wnioskiem złożonym na formularzu PPF, którego braki formalne uzupełniono w dniu 21 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca M. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 984 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem. Małżonkowie są właścicielami domu o powierzchni 136,40 m2 i wartości 190.000 zł, posiadają także samochód osobowy marki [...] z 2008 r. Na dzień 1 października 2016 r. na rachunku bankowym posiadali środki w kwocie 8.872,73 zł, które w całości przeznaczyli na spłatę zajęcia egzekucyjnego (w okresie od 14 października 2016 r. do 19 stycznia 2017 r. na poczet zaległości podatkowych wpłacili kwotę 11.092,16 zł), natomiast na dzień 20 stycznia 2017 r. dysponowali środkami w kwocie 1.494 zł.
Małżonkowie utrzymują się z emerytur – ich miesięczny dochód wynosi 2.917,83 zł netto. Średnia miesięczna wysokość ponoszonych przez nich stałych, udokumentowanych wydatków kształtuje się na poziomie 1.912 zł – są to koszty energii elektrycznej, wody i odprowadzania ścieków, telewizji, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia samochodu, zakupu leków oraz rat spłat zaległości podatkowych. Tym samym do dyspozycji małżonków pozostają środki w wysokości około 1.005 zł, które bez wątpienia w całości przeznaczają na koszty swojego wyżywienia, zakupu środków higieny i czystości, odzieży itp.
Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie z dnia 2 stycznia 2017 r.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.