Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2025 r. sygn. akt II GSK 1343/23 w sprawie skargi kasacyjnej "T." Sp. z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Po 465/22 w sprawie ze skargi "T." Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2022 r. nr 3001-IOA.4246.59.2021.AL w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2025 r., sygn. akt II GSK 1343/23 w ten sposób, że w wierszu drugim od dołu sentencji, w miejsce: "(dziesięć tysięcy)" wpisać: "(dziesięć tysięcy osiemset)".

Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozumieniu tego przepisu, błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów.

W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2025 r., sygn. akt II GSK 1343/23, w wierszu 2 od dołu błędnie zapisano słownie kwotę, którą zasądzono tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W tej części sentencji zapisano kwotę za pomocą cyfr "10 800", natomiast słownie wpisano "dziesięć tysięcy". Zauważyć należy, że kwota prawidłowa, którą zasądzono na rzecz organu to dziesięć tysięcy osiemset złotych. Kwota ta została zapisana w sentencji wyroku cyfrą, natomiast błędnie w postaci słownej. Na prawidłowość ustalenia wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego wskazuje treść protokołu rozprawy z 17 października 2025 r., jak również przywołana w uzasadnieniu wyroku podstawa prawna ich zasądzenia, tj. art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) i ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 z późn. zm.), to jest 100% stawki, czyli 10.800 zł. Pełnomocnik organu – r.pr. M. W. bowiem sporządziła i wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną oraz brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym nie prowadziła sprawy przed Sądem I instancji.

Wymieniona omyłka jest oczywista, a tym samym zaktualizowała się przesłanka sprostowania sentencji wyroku określona w art. 156 § 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.