Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej J. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1364/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej J. w T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1364/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej J. w T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i zwrócił uiszczony wpis od skargi.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa J. w T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika - O. Sp. z o.o. z/w T. została wezwana do usunięcie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (uchwały w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oraz dokumentów z których wynika uprawnienie do podpisania uchwały), a także złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania O. Sp. z o.o. z/s w T. (odpisu z KRS). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca ww. wezwanie została prawidłowo doręczona w dniu [...] czerwca 2016 r.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona zobowiązana była nadesłać dokumenty określające umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (uchwały w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oraz dokumentów z których wynika uprawnienie do podpisania uchwały), w wyznaczonym 7-dniowym terminie, tj. do dnia [...] lipca 2016 r. W tym terminie skarżąca nadesłała jedynie wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców aktualny na dzień [...] lipca 2016 r. spółki O. Sp z o.o. z/s w T. oraz kopię aktu notarialnego Repertorium [...] nr [...].

W ocenie Sądu analiza nadesłanych dokumentów nie pozwalała na dokonanie oceny prawidłowości reprezentacji strony skarżącej, a także prawidłowości umocowania spółki O. Sp z o.o. z siedzibą w T. jako zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej.

Z nadesłanego aktu notarialnego wynika, że W. L. działający w imieniu własnym oraz w imieniu żony - K. L., a także H. i R. S. oświadczyli przed notariuszem, że zarząd nieruchomością wspólną do dnia [...] grudnia 2016 r. sprawować będzie Spółka C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Na podstawie nadesłanych dokumentów nie jest wiadomo czy wskazane powyżej osoby miały umocowanie do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, gdyż skarżąca, pomimo wezwania sądu nie nadesłała w terminie uchwały w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oraz dokumentów z których wynika uprawnienie do podpisania uchwały. Załączony przez skarżącą akt notarialny wobec nienadesłania wraz z nim ww. dokumentu nie jest wystarczający do określenia umocowania do reprezentowania strony skarżącej.

W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej J.

w T..

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła O. Sp. z o.o. z/w T., działająca w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej J. w T., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 124 pkt 1 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie braku właściwej reprezentacji strony kwalifikowanej w warunkach dających przesłanki do stwierdzenia nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), co z kolei "winno implikować ustalenie co do zaskarżonego postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z 20 kwietnia 2016 r., która w ramach takiej kontroli sądowej w obrocie pozostawiona być nie może". Ponadto wskazano na naruszenie art. 34 § 1 kpa poprzez prowadzenie "(...) w toku instancji (...) z udziałem pełnomocnika - zarządcy O. " ska z o.o. w T., a z drugiej odmawiającej tak reprezentowanej stronie zdolności skargowej (...)".

Mając na uwadze powyższe naruszenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 p.p.s.a.). Niedołączenie tego dokumentu stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1892), dalej jako: ustawa o własności lokali, jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. W myśl zaś art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. Zmiana ustalonego w trybie ust. 1 sposobu zarządu nieruchomością wspólną może nastąpić na podstawie uchwały właścicieli lokali zaprotokołowanej przez notariusza. Uchwała ta stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej (art. 18 ust. 2a).

W dniu 16 czerwca 2016 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydała zarządzenie o wezwaniu skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej - kierując wezwanie na adres zarządu, tj. O. Sp. z o.o. z siedzibą w T. - do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie a) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (uchwała w sprawie wyboru zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oraz dokumentów z których wynika uprawnienie do podpisania uchwały oraz b) złożenie dokumentu określającego uprawnienie do reprezentowania O. Sp. z o.o. w T. (odpis z KRS).

W zakreślonym terminie, O. Sp. z o.o. w siedzibą w T. -

w wykonaniu powyższego zarządzenia - przedstawiła umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego w dniu [...] lipca 2012 r., z której wynika, że W. L. działający w imieniu własnym oraz w imieniu żony - K. L. oraz H. i R. małżonkowie S. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali oświadczają, że zarząd nieruchomością wspólną do dnia [...] grudnia 2016 r. sprawować będzie Spółka C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością bezpośrednio lub z udziałem osób trzecich legitymujących się uprawnieniem do zarządzania nieruchomościami. Po upływie tego terminu zarząd nieruchomością wspólną ustalony zostanie na podstawie art. 18 ust. 2a tej ustawy (§ 13 ww. umowy).

Jak wynika z pkt 2 uwierzytelnionej uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej J. NR [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie powołania Wspólnoty Mieszkaniowej - która znajduje się w aktach administracyjnych Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, znak: [...] zarząd Wspólnotą Mieszkaniową J. powierzono, na podstawie art. 18 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), zarządcy C. Sp. z o.o. z siedzibą w T. Załącznik do tej uchwały stanowiła karta do głosowania z wyszczególnieniem właścicieli. Nadto z treści uchwały wynika, iż w głosowaniu wzięli udział właściciele reprezentujący 94,3 % udziałów, w tym C. Sp. z o.o. oraz K. i W. L., mający 75,60 % udziałów, a także H. i R. S. mający 7,30 % udziałów. Nadto w aktach administracyjnych znajduje się odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców (KRS), z którego wynika zmiana danych podmiotu z C. Spółka z o.o. na O. Spółka z o.o. Jednymi wspólnikami tej spółki są K. L. i W. L.

Mając powyższe na uwadze, uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że O. Sp. z o.o. z siedzibą w T. jako zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej nie przedłożył wszystkich dokumentów, o których mowa w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału II

z dnia 16 czerwca 2016 r., a więc dokumentów potwierdzających umocowanie do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, nie jest trafne. Jak zostało bowiem wyjaśnione powyżej, żądane dokumenty znajdują się w aktach sprawy.

Nadmienić przy tym należy, że wprawdzie z uchwały NR [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika większa liczba współwłaścicieli niż z umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w dniu [...] lipca 2012 r. przed notariuszem J. C. (Repertorium [...] nr [...]), to jednak - stosownie do treści art. 18 ust. 2 ustawy o własności lokali - w razie sukcesywnego wyodrębniania lokali przyjęty przez dotychczasowych współwłaścicieli sposób zarządu nieruchomością wspólną odnosi skutek także do kolejnego nabywcy lokalu. Oznacza to, że przyjęty w uchwale NR [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zarząd nieruchomością wspólną, który do dnia [...] grudnia 2016 r. sprawować miała Spółka C. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (obecnie O. Sp. z o.o. w siedzibą w T.), wiązał każdego nowego nabywcę lokalu wymienionego w umowie z dnia [...] lipca 2012 r.

W konsekwencji, odrzucenie skargi należało uznać za bezpodstawne i stanowi o naruszeniu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji,

na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przepisy te nie mają zastosowania. Zwrot tych kosztów może wchodzić w rachubę tylko wówczas, gdy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy (po uchyleniu postanowienia odrzucającego skargę) sąd uwzględni skargę, a więc skarżącemu będzie przysługiwał zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu, na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, na podstawie art. 201 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania, których zwrot przysługuje skarżącemu od organu, w tych przypadkach należy zaliczyć także koszty poniesione przez skarżącego w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę, które zostało uwzględnione.