Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. i R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 656/18 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Warmińsko – Mazurskiego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 656/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie M. G. i R. G. na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 12 lutego 2019 r. została oddalona skarga skarżących na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Warmińsko - Mazurskiego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów.

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną M. G. i R. G. wniesioną od powyższego wyroku z uwagi na okoliczność, że skarżący osobiście sporządzili skargę kasacyjną.

W dniu 7 maja 2019 r. skarżący osobiście wnieśli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucając ww. zażalenie przytoczył treść m.in. art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wskazując że ustawodawca przewidział przymus adwokacko - radcowski dla dokonania określonych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sporządzenie skargi kasacyjnej, jak również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez profesjonalnego prawnika, jakim jest adwokat lub radca prawny, a w określonych sprawach także doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. Wymóg ten nie dotyczy, jeżeli środek taki sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli środek taki wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Sąd zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący samodzielnie złożyli środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, co na mocy art. 194 § 4 P.p.s.a. jest niedopuszczalne.

Ponadto wskazano, że ustanowiony w ramach prawa pomocy profesjonalny pełnomocnik nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 lutego 2019 r., czemu dał wyraz w przesłanej do Sądu opinii z dnia 18 marca 2019r. o braku podstaw do złożenia takiego środka zaskarżenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. G. i R. G.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12; z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04; z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12 oraz z dnia 19 lipca 2019 r., sygn. akt I OZ 683/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie M. G. i R. G. sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 kwietnia 2019 r., którym została odrzucona skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. Skarżący nie należą do kręgu podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a zatem zasadnie Sąd I instancji uznał wniesione zażalenie za niedopuszczalne.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.