Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S., T.T., W.F., R.R. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 649/15. postanawia odrzucić skargę R.R.

W dniu 5 kwietnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J.S., T.T., W.F., R.R. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 649/15. Skarga sporządzona została przez pełnomocnika - adwokata G.K. ze wskazaniem reprezentowania wszystkich skarżących.

Do skargi dołączone zostały pełnomocnictwa udzielone adwokatowi G.K. przez J.S. (do reprezentowania przed sądami administracyjnymi), oraz przez W.F. i T.T. (do reprezentowania przed sądami). Nie dołączono natomiast pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi – G.K. przez skarżącego R.R.

Z tego względu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I

z dnia 5 kwietnia 2017 r. wezwano adwokata G.K. do usunięcia w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego R.R. przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a."

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 20 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W wykonaniu wezwania pełnomocnik w dniu 21 kwietnia 2017 r. przedłożył osobiście w Sądzie poświadczoną kopię pełnomocnictwa z dnia 9 marca 2016 r., podpisanego przez R.R., W.F., T.T. upoważniające go do reprezentowania ww. skarżących przed sądami powszechnymi i innymi instytucjami oraz organami administracji publicznej. Pełnomocnictwo nie zawierało jednak umocowania do występowania w imieniu skarżącego – R.R. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., niedołączenie pełnomocnictwa do pisma złożonego przez pełnomocnika stanowi brak formalny pisma i skutkuje koniecznością wezwania pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze R.R. dalszego biegu było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania ww. skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pomimo jednak prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi, bowiem nadesłane pełnomocnictwo nie zawierało takiego umocowania.

Skoro ww. brak formalny skargi nie został uzupełniony, Sąd nie mógł nadać skardze R.R. dalszego biegu i zobligowany był ją odrzucić.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.