II SAB/Rz 185/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-05	
Data wpływu	2025-10-22	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie	
Sędziowie	Grzegorz Panek
Jarosław Szaro /sprawozdawca/
Małgorzata Niedobylska /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Prezydent Miasta	
Treść wyniku	stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 133 § 1 ,art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a, art. 161 § 1 pkt6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 1 i 2; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Rzeszowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązuje Prezydenta Miasta Rzeszowa do rozpoznania wniosku skarżącego J. M. z dnia 10 sierpnia 2025 r. w części dotyczącej udostępnienia projektów organizacji ruchu na DK 49 w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z doręczeniem odpisu prawomocnego wyroku, 3) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4) umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Prezydenta Miasta Rzeszowa do rozpoznania wniosku w zakresie udostępnienia protokołów z dwóch ostatnich kontroli drogi DK 49, 5) zasądza od Prezydenta Miasta Rzeszowa na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego	
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. M. (dalej: skarżący/wnioskodawca) jest bezczynność Prezydenta Miasta Rzeszowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy skarżący wnioskiem z 10 sierpnia 2025 r. zwrócił się do Urzędu Miasta Rzeszowa o udostępnienie aktualnie obowiązujących projektów organizacji ruchu oraz protokołów z dwóch ostatnich kontroli drogi DK94.

Po przekazaniu sprawy do właściwej jednostki organizacyjnej tj. Miejskiego Zarząd Dróg w Rzeszowie, pismem z 17 października 2025 r. udzielono częściowej odpowiedzi na wniosek a mianowicie przesłano wnioskodawcy skany protokołów z kontroli ulic Miasta Rzeszowa, w tym drogi krajowej nr 94, wykonane przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta, działający jako organ właściwy do przeprowadzenia kontroli w zakresie zarządzania ruchem zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem.

Odnosząc się do wniosku o udostępnienie aktualnie obowiązujących projektów organizacji ruchu poinformowano wnioskodawcę, że droga krajowa nr 94 na terenie Rzeszowa obejmuje bardzo rozległy obszar, w skład którego wchodzą liczne ulice, skrzyżowania oraz obwodnica miasta w związku z tym dla całego przebiegu drogi obowiązuje wiele odrębnych projektów stałej i czasowej organizacji ruchu. Mając na uwadze powyższe zwrócono się do wnioskodawcy o doprecyzowanie które konkretnie odcinki drogi krajowej nr 94 lub które skrzyżowania są przedmiotem jego zainteresowania

Pismem z 7 października 2025 r. wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Rzeszowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na braku zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wywodząc powyższe Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 10 sierpnia 2025 r. o przesłanie meilem elektronicznej wersji aktualnie obwiązujących projektów organizacji ruchu oraz protokołów z dwóch ostatnich kontroli drogi DK94 oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Prezydent Miasta Rzeszowa w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Organ potwierdził, że termin 14 dni na udzielenie odpowiedzi wskazany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p, nie został dochowany jednak działanie organu w tym zakresie nie było w żadnej mierze zamierzone. Nieterminowe udzielenie odpowiedzi natomiast wynikało ze złożoności wniosku skarżącego, jak również tego, że organ nie posiadał części informacji, o które zwrócił się skarżący w swoim wniosku. Podkreślono, że wniosek skarżącego skierowany do Prezydenta Miasta Rzeszowa musiał najpierw zostać skierowany do właściwej jednostki tj. do Miejskiego Zarządu Dróg w Rzeszowie. MZD w Rzeszowie uzyskał protokoły z Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta Rzeszowa, które zostały przekazane skarżącemu odrębnym pismem. Następnie MZD w Rzeszowie przystąpił do analizy drugiej części wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarząd dróg ustalił, że droga krajowa nr 94 na terenie Rzeszowa jest objęta nie jednym, a dziesiątkami odrębnych projektów stałej i czasowej organizacji ruchu, obejmujących liczne ulice oraz skrzyżowania. Z analizy tej wynikało, że organ nie dysponuje gotowymi materiałami w wersji elektronicznej, tj. projektami organizacji ruchu, o które zwracał się we wniosku skarżący. Do powstania tych materiałów konieczne najpierw staje się zinwentaryzowanie istniejącego oznakowania, a następnie wprowadzenie tych danych do systemu, którym dysponuje MZD w Rzeszowie w celu wygenerowania projektu, o którym pisał skarżący w swoim wniosku. Organ podkreślił, że w zakresie materiałów, którymi dysponował udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w dniu 17 października2025 r. Z przyczyn niezależnych od organu do czasu złożenia odpowiedzi na skargę organ nie mógł w całości odpowiedzieć na wniosek skarżącego ponieważ nie dysponuje aktualnie obowiązującym projektem organizacji ruchu. Taki dokument może dopiero powstać w wyniku podjęcia odpowiednich działań przez organ przy użyciu dodatkowych sił i środków organu na podstawie posiadanych przez niego danych w oparciu o kryteria wskazane we wniosku przez skarżącego. Jednak w tym wypadku będzie to informacja przetworzoną o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i aby skarżący mógł ją uzyskać, to musi uzasadnić organowi, że uzyskanie informacji publicznej jest w tym wypadku szczególnie istotne dla interesu publicznego, co wynika z przepisu zawartego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W tej sprawie organ wystosuje pismo do skarżącego z zobowiązaniem go do uczynienia zadość obowiązkowi wynikającemu z tego przepisu i sprawa wniosku skarżącego będzie dalej procedowana przez organ celem jego ostatecznego załatwienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona, organ wezwany do udostępnienia informacji publicznej istotnie znajdował się w bezczynności.

Skarżący J. M. zwrócił się do Prezydenta Miasta Rzeszowa o udostepnienie informacji publicznej odnośnie dwóch zakresów działania tego organu samorządowego co do organizacji ruchu drogowego na terenie miasta. Pierwszy odnosił się do przedstawienia kontroli drogi Krajowej DK94 w granicach miasta, zaś drugi zawierał prośbę o udostępnienie projektów organizacji ruchu na tej drodze.

W ocenie sądu interesujące wnioskującego informacje mieszczą się w zakresie informacji publicznej i podlegają ujawnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwestia ta nie jest pomiędzy stronami sporna.

Pismo skierowane do miasta zostało w dniu 10 sierpnia 2025 r. Zgodnie zatem z terminem określonym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odpowiedź powinna zostać udzielona skarżącemu do dnia 24 sierpnia 2025 r. Ewentualnie podmiot zobowiązany mógł z ważnych przyczyn, w przypadku niemożności udzielenia odpowiedzi w tym terminie przedłużyć czas potrzebny mu do udzielenia odpowiedzi. Zgodnmie boiwem z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta Rzeszowa nie powiadomił pytającego o powodach opóźnienia i nie wyznaczył nowego terminu do załatwienia podania. Do dnia 17.10.2025r. nie skierowano do niego żadnych informacji w sprawie. Stanowi to o naruszeniu przepisów u.d.i.p. i skutkuje koniecznością stwierdzenia, że organ pozostawał w bezczynności – tak jak to podnosi w skardze Pan J. M.

Nie są wystarczającym usprawiedliwieniem takiego staniu rzeczy tłumaczenia organu, co do trudności organizacyjnych w rozpoznaniu wniosku. Wewnętrzne problemy poszczególnych komórek organizacyjnych urzędu obsługującego organ administracji samorządowej nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia bezczynności organu. Bez wątpienia zasadnym jest stwierdzenie, że organ ten powinien w taki sposób zorganizować obieg czy przechowywanie dokumentów, żeby możliwe było zachowanie terminu o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W przypadku zaś gdyby obszerność, bądź skompilowanie wniosku uniemożliwiała odpowiedź w terminie 2 tygodni, to wówczas powinien wyznaczyć nowy termin i zawiadomić pytającego. Brak jakiejkolwiek reakcji aż do czasu złożenia skargi przez wnioskującego o dostęp do informacji publicznej stanowi o bezczynności organu i w tym zakresie skarga jest w pełni zasadna.

W momencie jej złożenia skarga była również zasadna odnośnie zobowiązania Prezydenta Miasta Rzeszowa do udostepnienia informacji publicznej. Wnioskującemu nie udzielono bowiem odpowiedzi na żadne z żądań w zakresie informacji publicznej. Odpowiedź w zakresie protokołów kontroli drogi DK94 została udzielona mu dopiero po złożeniu skargi. Przesłane dokumenty w postaci kontroli dróg w Mieście Rzeszowie nie odpowiadają, co prawda samemu zapytaniu, gdyż dotyczą wszystkich dróg, nie tylko tej, o którą pytał skarżący, jednak zawierają zapisy co do interesującej go drogi, w związku z czym należało uznać, że w tym zakresie jego wniosek został przez organ zrealizowany.

Otrzymał on wnioskowane dokumenty. Skarga w tym zakresie stała się bezprzedmiotowa ( w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku ), w związku z czym należało postępowanie w tym zakresie umorzyć w myśl art. 161 § 1 pkt6 3 p.p.s.a.

Organ pozostaje jednak w bezczynności co do przekazania skarżącemu dokumentów dotyczących organizacji ruchu na drodze DK94 w obrębie miasta. W aktach sprawy przekazanych sądowi ze skargą ( a sąd orzeka tylko na podstawie akt sprawy art. 133 § 1 p.p.s.a. ) brak jest informacji, żeby w tym zakresie podjęto czynności mające skutkować rozpatrzeniem wniosku w tym zakresie, w szczególności związane z trybem uzyskania informacji przetworzonej. W piśmie z dnia 17.10.2025 r. skierowanym do skarżącego znajdują się jedynie zapisy co do sprecyzowania wniosku, które odcinki drogi DK94 czy które skrzyżowania pozostają w zainteresowaniu skarżącego. Brak jest w nim zapisów co do wykazania interesu publicznego o którym mowa w art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p.

Dlatego też w tym zakresie sąd uznał, że zasadny jest wniosek skargi o zobowiązanie Prezydenta Miasta Rzeszowa do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem. W tej części wniosek nie został rozpatrzony i organ musi do tego rozpatrzenia przystąpić.

Sąd stwierdził też, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Okres zwłoki nie był szczególnie długi, nie wynikał z lekceważenia prawa przez zobowiązanego, lecz z jego wewnętrznej struktury rozpatrywania wniosków i sposobu przechowywania dokumentacji, przy czym ilość dokumentów jakich żądał skarżący może się okazać duża. Przy czym sąd nie przesądza w żaden sposób zaistnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Każdorazowo bowiem powołanie się na ten przepis przy rozpatrywaniu wniosku o udostojnienie informacji publicznej musi być przez organ szczegółowo, wnikliwie i doglebnie wykazane. Na obecnym etapie postępowania tego rodzaju argumentacji nie zaprezentowano.

Działanie organu nie stanowi jednak o rażącym naruszeniu prawa.

Rozstrzygniecie sadu opiera się na przepisach art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a., gdyż skarga została uwzględniona. Obejmują one zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 zł.