Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Burmistrza Miasta Kościerzyna w przedmiocie dodatku węglowego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17 marca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga M.K. (dalej jako "skarżący") na bezczynność Burmistrza Miasta Kościerzyna w sprawie wniosku o przyznanie dodatku węglowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2023 r. wezwano skarżącego do wskazania na piśmie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wnosił ponaglenie do właściwego organu. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo datowane na 30 marca 2023 r., w którym oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie wnosił ponaglenia do właściwego organu. Jednocześnie skarżący wskazał, że wnosząc skargę zastosował się do pouczenia, które Burmistrz Miasta Kościerzyna zamieścił w zawiadomieniu o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. O możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został również poinformowany u Sekretarza Miasta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. – dalej jako "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość).

Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mają na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Sąd wskazuje jednak, że skarżący nadal ma możliwość złożenia ponaglenia do organu, a następnie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynności organu, ponieważ stosownie do cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.