III SAB/Gl 524/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-03-10	
Data wpływu	2025-12-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Beata Machcińska
Małgorzata Herman
Marzanna Sałuda /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Zobowiązano do dokonania czynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902;  art. 2 i 10; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 marca 2026 r. sprawy ze skargi E. N. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje organ do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, 2) stwierdza bezczynność organu bez rażącego naruszenia prawa, 3) zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
E.N. zwróciła się do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w T.– dalej Pinb z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wskazując na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2022 poz. 902 z późn. zm.) jako podstawę prawną swego żądania.

We wniosku wskazała, iż prosi o udostępnienie informacji dotyczących prowadzonej rozbiórki budynku położonego przy ul. [...] w T. (działka nr [...]).

Wskazała w nim iż dniu 6 listopada 2025 r. zaobserwowała prowadzenie prac rozbiórkowych tego obiektu, oznaczonych tablicą informacyjną z napisem: "Zagruzowanie nieużytkowanego budynku", kierownik budowy: A.B., wykonawca: M Sp. z o.o. z T., organ nadzoru: PINB T.. Na tablicy nie wpisano danych inwestora, numeru decyzji, ani daty rozpoczęcia robót, co stanowi naruszenie § 13 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. (Dz.U. 2002 nr 108 poz. 953).

W związku z powyższym wniosła o udzielenie następujących informacji publicznych: 

1. Czy rozbiórka budynku przy ul. [...] w T. (dz. nr [...] została zgłoszona do PINB, czy też prowadzona jest na podstawie decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego? Decyzji zgłoszenia administracji budowlanej?

2. Kto jest inwestorem przedmiotowych robót?

3. Czy organ dysponuje projektem rozbiórki tego obiektu?

4. Czy dla prowadzonej rozbiórki opracowano: plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (plan BIOZ), o którym mowa w art. 21 a Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. (Dz.U. 2003 nr 120 poz. 1126), o Instrukcję Bezpiecznego Wykonywania Robót (IBWR), o której mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz.U. 2003 nr 47 poz. 401).

5. Czy na terenie tej budowy został wyznaczony kierownik budowy oraz czy PINB posiada informację, czy prowadzone prace są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją i przepisami bezpieczeństwa?

6. Czy organ nadzoru budowlanego prowadził kontrolę terenu rozbiórki po rozpoczęciu robót i czy stwierdzono ewentualne nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia miejsca pracy?

We wniosku wskazała, iż prosi o udzielenie odpowiedzi w formie elektronicznej na adres ePUAP wskazany powyżej.

Pinb pismem z dnia 20.11.2025r. udzielił odpowiedzi na wniosek strony w następujący sposób;

Ad. 1 W ramach usuwania zagrożenia - wykonanie zastępcze;

Ad. 2 Odpowiedź w pkt. 1;

Ad. 3 Tutejszy organ nie posiada wnioskowanej informacji;

Ad. 4 Tutejszy organ nie posiada wnioskowanej informagi;

Ad. 5 Rozbiórka prowadzona jest pod nadzorem zgłoszonego do tutejszego organu kierownika rozbiórki;

Ad. 6 Organ nie posiada wnioskowanej informacji.

W skardze do WSA w Gliwicach strona zaskarżyła bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jej wniosek. Organowi zarzuciła naruszenie:

I. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

II. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek,

III. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

W konsekwencji powyższego wniosła o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż w dniu 20 listopada 2025 r. PINB drogą elektroniczną (email) udzielił odpowiedzi, w której: w pkt 1 sam przyznał, że rozbiórka jest prowadzona "w ramach usuwania zagrożenia - wykonanie zastępcze jednocześnie w pozostałych punktach stwierdził, że "organ nie posiada wnioskowanej informacji".

Zdaniem skarżącej odpowiedź organu ma charakter nielogiczny i wewnętrznie sprzeczny, co narusza art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., ponieważ wykonanie zastępcze nie jest możliwe bez dokumentacji, o której udostępnienie wnioskowano. Jej zdaniem Organ: udzielił odpowiedzi wewnętrznie sprzecznej, zataja istnienie dokumentacji, mimo że wykonanie zastępcze bez niej nie jest możliwe, próbował pozorować odpowiedź, aby doprowadzić do formalnego zamknięcia wniosku, sprawa zapytania dotyczyła bezpieczeństwa prowadzenia robót które istotnie zagrażało życiu i zdrowiu osób, sprawa złożenia wniosku dotyczyła obiektu pozostającego (na dzień złożenia wniosku) w Gminnej Ewidencji Zabytków co mogło być wykonywane wbrew przepisom ustawy o ochronie zabytków, brak wskazania inwestora na tablicy informacyjnej, co mogło sugerować próbę ukrycia tożsamości inwestora, którym zgodnie z odpowiedzią organu był sam PINB. Takie działanie stanowi klasyczne przejaw rażącego naruszenia prawa, co wielokrotnie podkreślało orzecznictwo sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W kolejnych pismach wyjaśnił,, iż strona wysłała ponad 30 zapytań o informację publiczną a jej pytania stanowią o nadużyciu prawa do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Skarga jest uzasadniona.

W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że skarżąca była zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. jako organ władzy publicznej, jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Pytania dotyczyły kwestii; 1) Czy rozbiórka budynku przy ul. [...] w T.(dz. Nr [...]) została zgłoszona do PINB, czy też prowadzona jest na podstawie decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego? Decyzji/zgłoszenia administracji budowlanej? 2) Kto jest inwestorem przedmiotowych robót 3) Czy organ dysponuje projektem rozbiórki tego obiektu? 4) Czy dla prowadzonej rozbiórki opracowano: plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (plan BIOZ), o którym mowa w art. 21 a Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. (Dz.U. 2003 nr 120 poz. 1126), Instrukcję Bezpiecznego Wykonywania Robót (IBWR), o której mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz.U. 2003 nr 47 poz. 401). 5) Czy na terenie tej budowy został wyznaczony kierownik budowy oraz czy PINB posiada informację, czy prowadzone prace są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją i przepisami bezpieczeństwa? 6) Czy organ nadzoru budowlanego prowadził kontrolę terenu rozbiórki po rozpoczęciu robót i czy stwierdzono ewentualne nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia miejsca pracy?

Wskazane we wniosku pytania są o sprawy publiczne. Zawarta w u.d.i.p. definicja informacji publicznej nie jest kompletna, to znaczy ustawa przykładowo podaje tematy, które dotyczą spraw publicznych. Jest to wyliczenie przykładowe z art. 6 ustawy, zgodnie z którym informacja publiczna dotyczy w szczególności wymienionych tam spraw, co oznacza, że są możliwe inne o podobnym charakterze. Zdaniem Sądu pytania postawione przez skarżącą dotyczy spraw publicznych.

Zgodnie z przepisem art.13 ust. 1 i ust. 2 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Warunki w tym przepisie nie zostały spełnione przez Organ. Jakkolwiek odpowiedź została skutecznie doręczona w terminie 14 dni od dnia wniesienia zapytania, to jednak w ocenie Sądu nie jest ona adekwatna do postawionych pytań i zdaniem Sądu organ nadal pozostaje w stanie bezczynności. Dlatego pomimo udzielania skarżącej odpowiedzi w postaci opisanej w części historycznej uzasadnienia Sąd uważa, że bezczynność trwa. Otóż odpowiedź udzielona Skarżącej nie jest pełną odpowiedzią na jej pytania. Jest odpowiedzią wymijającą tematy wskazane we wniosku ( 6 pkt). Bez względu na to, jak swe pytanie sformułowała skarżąca, uznać należy, że zapytała o konkretne okoliczności opisane w punktach od 1 do 6. Odpowiedź ad. 1 w ramach wykonania zastępczego, ad 2 odpowiedź jak w pkt 1, ad. Ad4 . Ad 6 3 tutejszy organ nie posiada wnioskowanej informacji , Ad 5 rozbiórka prowadzona jest pod nadzorem zgłoszonego do tut. Organu kierownika rozbiórki jest zbyt ogólnikowa, mało konkretna i nie wyjaśnia tego, o co skarżąca pytała. Nie wynikają z niej odpowiedzi na postawione konkretnie pytania co do tego; Czy rozbiórka budynku przy ul. [...] w T. została zgłoszona do PINB, czy też prowadzona jest na podstawie decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego; kto jest inwestorem przedmiotowych robót , czy organ dysponuje projektem rozbiórki tego obiektu, czy dla prowadzonej rozbiórki opracowano plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, Instrukcję Bezpiecznego Wykonywania Robót, czy PINB posiada informację, czy prowadzone prace są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją i przepisami bezpieczeństwa, czy organ nadzoru budowlanego prowadził kontrolę terenu rozbiórki po rozpoczęciu robót, czy stwierdzono ewentualne nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia miejsca pracy. Brak tego rodzaju informacji stanowi o tym, że informacja publiczna nadal nie został udzielona.

Sąd uznał zatem, że skarga na bezczynność jest uzasadniona i dlatego z mocy art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2024 r., poz. 935) stwierdził bezczynność Organu, przy czym uznał, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 sentencji wyroku).

Zdaniem Sądu, udzielenie odpowiedzi w treści zaskarżonej nie jest tego rodzaju by przemawiało za rażącym naruszeniem prawa, a sam fakt udzielenia odpowiedzi, choć wadliwej również nie świadczą o złej woli Organu i chęci zlekceważenia uprawnień obywatela.

Pkt 2 sentencji wyroku Sąd wydał z mocy art. 149 § 1 pkt 1 uznając, że termin 14 dni na udzielenie pełnej odpowiedzi na zapytanie Skarżącego jest dla Organu wystarczający. O kosztach orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku .