Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędzia del. WSA Sławomir Pauter (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Alicja Kucharska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r. sygn. akt IV SA/Wa 914/23 w sprawie ze skargi I.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. uiszczenia opłaty produktowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz I.M. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie", "Sąd I instancji") wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 914/23, po rozpoznaniu skargi I.M. (dalej "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ odwoławczy") z [...] lutego 2023 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchylił zaskarżone postanowienie oraz zasądził od Kolegium na rzecz skarżącej kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Powyższy wyrok, od którego została złożona skarga kasacyjna, zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Marszałek Województwa [...] (dalej: "Marszałek", "organ I instancji") decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...], określił dla skarżącej wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej za 2010 r. i zobowiązał do wpłaty niewniesionej części opłaty produktowej wraz z odsetkami. Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie, a SKO postanowieniem z [...] września 2016 r., nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia. Następnie powyższe postanowienie jako przedwczesne zostało uchylone prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3133/16. Sąd zobowiązał jednocześnie SKO, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy ustaliło w jakiej dacie decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej. W tym celu pomocne mogą okazać się informacje uzyskane z urzędu pocztowego oraz przesłuchanie listonosza i osoby, która odebrała przesyłkę.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium pismem z [...] stycznia 2023 r. zwróciło się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie rozbieżności co do dat doręczenia decyzji organu I instancji. W odpowiedzi Poczta Polska S.A. pismem z [...] lutego 2023 r. podała, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej 4 stycznia 2016 r. Jednocześnie wskazała, że w zakresie doręczenia skarżącej ww. przesyłki nie jest w stanie wyjaśnić rozbieżności pomiędzy datą doręczenia widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, a informacją zamieszczoną na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. - śledzenie przesyłek, z której wynika doręczenie tej przesyłki 5 stycznia 2016 r.

SKO postanowieniem z [...] lutego 2023 r., nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od wspomnianej decyzji Marszałka. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej 4 stycznia 2016 r., zgodnie z datą widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz wyjaśnieniami Poczty Polskiej zawartymi w piśmie z [...] lutego 2023 r. W konsekwencji ostatni dzień 14-dniowego terminu do złożenia odwołania upływał 18 stycznia 2016 r. (poniedziałek). Skarżąca natomiast przedmiotowe odwołanie wniosła 19 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności.

Kwestionując stanowisko SKO zawarte w postanowieniu z [...] lutego 2023 r. skarżąca wniosła na nie skargę do WSA w Warszawie. Zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, jak też przyznania jej od Kolegium niezbędnych kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika, według norm przepisanych. SKO wniosło o oddalenie skargi.

W dniu 29 sierpnia 2023 r. WSA w Warszawie wydał opisany na wstępie wyrok. W uzasadnieniu orzeczenia przywołał treść art. 129 § 2 k.p.a. i podkreślił, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej zawierającej decyzję organu I instancji jako datę odbioru korespondencji oznaczono 4 stycznia 2016 r. (przesyłka została odebrana przez osobę czynną w lokalu przedsiębiorcy-skarżącej). Natomiast z wydruku śledzenia przesyłki (tzw. trackingu), wynika, że przesyłka pocztowa z decyzją organu I instancji została odebrana 5 stycznia 2016 r. Przy czym Sąd I instancji zauważył, że prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3133/16, zobowiązano Kolegium do ustalenia w jakiej dacie została doręczona skarżącej decyzja Marszałka, sugerując przy tym zasięgnięcie informacji z urzędu pocztowego, przesłuchanie listonosza lub osoby, która odebrała przesyłkę, zaznaczając, że nie była to skarżąca. Powyższe prawomocne orzeczenie Sądu wpłynęło 18 października 2017 r. do SKO, które zwracając się pismem z [...] stycznia 2023 r. do Poczty Polskiej S.A. z prośbą o wyjaśnienie rozbieżności w dacie doręczenia decyzji organu I instancji podjęło jedyną czynność w tym zakresie. Jednocześnie, w ocenie Sądu I instancji, zrozumiała jest odpowiedź operatora pocztowego, że od dnia doręczenia przesyłki w 2016 r. upłynęło tak dużo czasu, iż nie posiada on możliwości wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy datą wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a informacją zamieszczoną na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. "śledzenie przesyłek". Zdaniem WSA w Warszawie organ odwoławczy nie podjął jednakże innych czynności w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy, czym naruszył przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a."). Dodatkowo wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3133/16, powinny być przez SKO wykonane niezwłocznie po otrzymaniu prawomocnego wyroku. Bez wątpienia bowiem wyjaśnienia listonosza po upływie 7 lat od dnia doręczenia (o ile udałoby się dotrzeć do osoby, która doręczyła przesyłkę) nie przyniosłoby oczekiwanego efektu z powodu znacznego upływu czasu od doręczenia przedmiotowej korespondencji. Ponadto Sąd I instancji uznał, że Kolegium w motywach rozstrzygnięcia zupełnie pominęło dowód w postaci wydruku ze strony "śledzenie przesyłek", z którego wynika, że decyzję organu I instancji doręczono skarżącej 5 stycznia 2016 r., co w zestawieniu z datą wniesienia odwołania dowodzi, że zachowany został termin ustawowy do wniesienia środka zaskarżenia.

W ocenie WSA w Warszawie SKO dopuściło się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co miało niewątpliwy wpływ na jej wynik. W przedstawionych okolicznościach, w sytuacji gdy pojawiły się nie dające się rozwiać wątpliwości w kwestii daty doręczenia decyzji organu I instancji Kolegium powinno rozstrzygnąć je na korzyść skarżącej i dać szansę na ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy. Według Sądu I instancji niniejsze postępowanie prowadzone przez organ odwoławczy godzi w zasadę budowania zaufania do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.). W konsekwencji rozpoznając ponownie sprawę SKO oceni całość materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania wywołanego odwołaniem skarżącej oraz będzie kierowało się zasadą sformułowaną w art. 8 § 1 k.p.a., mając na uwadze prawo strony do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.).

Pismem z 18 października 2023 r. skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 914/23, wywiodło Kolegium (dalej również jako "skarżący kasacyjnie"), zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez uznanie przez WSA w Warszawie w zaskarżonym wyroku, że SKO nie wykonało, wyrażonych w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3133/16, wskazań co do dalszego postępowania, gdyż nie podjęło "innych" niż wystąpienie do Poczty Polskiej S.A. czynności w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy dotyczących ustalenia terminu (daty) doręczenia stronie decyzji Marszałka nr [...] z [...] listopada 2015 r., podczas gdy SKO wykonało wskazania Sądu I instancji wynikające z ww. prawomocnego wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 r., bowiem z uzasadnienia tego wyroku wynikało zalecenie, że "przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali w jakiej dacie została doręczona skarżącej zaskarżona decyzja", zaś wskazane w tym wyroku czynności, przy pomocy których takie ustalenie mogło nastąpić było jedynie przykładowym wyliczeniem i nie oznaczało konieczności przeprowadzenia wszystkich wskazanych czynności, o czym świadczyło użyte przez WSA w Warszawie sformułowanie "pomocne przy tym mogą być informacje uzyskane z urzędu pocztowego, przesłuchanie listonosza, czy też osoby, która odebrała przesyłkę", zwłaszcza gdy przeprowadzenie takich "innych" czynności nie było potrzebne z uwagi na uzyskanie przez SKO od Poczty Polskiej S.A. jednoznacznej odpowiedzi, iż "w wyniku podjętych czynności wyjaśniających w zgłoszonej sprawie ustalono, iż przesyłka o wskazanym wyżej numerze nadawczym [tj. przesyłka polecona nr [...] zawierająca ww. decyzję Marszałka - przypis SKO] została doręczona pod adresem na niej wskazanym w dniu 04.01.2016 r.";

2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez stwierdzenie w zaskarżonym wyroku, że organ odwoławczy naruszył ww. przepisy postępowania poprzez pominięcie dowodu w postaci wydruku ze strony "śledzenie przesyłek", dowodzącego, iż strona zachowała termin ustawowy do wniesienia środka zaskarżenia, niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nierozstrzygnięcie wątpliwości w kwestii doręczenia decyzji organu I instancji na korzyść strony, co zdaniem Sądu I instancji miało niewątpliwy wpływ na wynik sprawy, podczas gdy z uzasadnienia postanowienia SKO z [...] lutego 2023 r., nr [...], wynika, że organ odwoławczy nie pominął dowodu w postaci wydruku ze strony "śledzenie przesyłek", lecz właśnie w związku z zaistniałymi na podstawie tego dowodu wątpliwościami dotyczącymi daty doręczenia stronie decyzji organu I instancji wystąpił - zgodnie z zaleceniami WSA w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3133/16 - do Poczty Polskiej S.A. o wyjaśnienia i po uzyskaniu odpowiedzi wyjaśnił stan faktyczny sprawy oraz rozstrzygnął ww. wątpliwości ustalając, iż datą doręczenia decyzji stronie jest 4 stycznia 2016 r. (zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji oraz wyjaśnieniami zawartymi w piśmie Poczty Polskiej S.A. z [...] lutego 2023 r.);

3. naruszenie art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieoddalenie skargi wskutek naruszenia przez Sąd I instancji ww. przepisów p.p.s.a., podczas gdy uwzględnienie przez Sąd I instancji stanu faktycznego wynikającego z akt sprawy, powinno skutkować oddaleniem przez WSA w Warszawie skargi wniesionej przez skarżącą na postanowienie SKO z [...] lutego 2023 r., nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi skarżącej na postanowienie SKO z [...] lutego 2023 r., nr [...], ewentualnie, w sytuacji gdyby Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd I instancji. Dodatkowo skarżący kasacyjnie wystąpił o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz Kolegium niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych - stosownie do art. 203 pkt 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiona została argumentacja na poparcie sformułowanych zarzutów i wniosków.

Skarżąca pismem z 20 maja 2026 r. wniosła o jej oddalenie w całości i zasądzenie od SKO zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 dalej: "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.174 p.p.s.a.). Naruszenie przepisów postępowania może nastąpić przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a więc może mieć taką samą postać jak naruszenie prawa materialnego.

W niniejszej sprawie podniesiono zarzuty kasacyjne na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Na wstępie należy podkreślić, że niniejsza sprawa dotyczy stwierdzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 roku uchybienia terminu do wniesienia przez stronę I. M. odwołania od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2015 roku w przedmiocie określenia wysokości zaległej opłaty produktowej za 2010 rok i zobowiązania do wpłaty niewniesionej części tej opłaty wraz z odsetkami. Przedmiotowe postanowienie zostało zakwestionowane zaskarżonym wyrokiem, a skarga kasacyjna wniesiona przez SKO w [...] zmierza w swej istocie do podważenia stanowiska Sądu I instancji. Nadto podkreślić należy, że zaskarżony wyrok jest już drugim orzeczeniem w tej sprawie wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Poprzedni został wydany w dniu 10 kwietnia 2017 roku, sygn. akt IV SA/Wa 3133/16, którym uchylono postanowienie SKO w [...] z dnia [...] września 2016, roku, którym podobnie jak zaskarżonym postanowieniem w niniejszej sprawie Kolegium stwierdziło wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Jest to o tyle istotne w niniejszej sprawie, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu wiążą w sprawie organ, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten stanowi zasadę związania oceną prawną. Reguła wyrażona w art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny - orzekając ponownie w tej samej sprawie - nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie. Z taką jednak sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena zasadności wniesionej przez Kolegium skargi kasacyjnej musi także zostać poprzedzona podkreśleniem fundamentalnego znaczenia instytucji doręczenia. Stanowi ona gwarancję prawidłowego przebiegu postępowania administracyjnego oraz zapewnia faktyczną możliwość realizacji podstawowych uprawnień procesowych jego uczestników. Skuteczność doręczenia niejednokrotnie warunkuje zgodność z prawem całego postępowania administracyjnego, a w rezultacie prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Przepisy dotyczące doręczeń mają przede wszystkim charakter gwarancyjny dla strony postępowania i nie mogą być interpretowane na jej niekorzyść (wyroki NSA z 23 października 2018 r., II OSK 1004/17 i z dnia 19 lutego 2026r., sygn. akt III OSK 1024/23). Obowiązek dokonania doręczenia zawsze spoczywa na organie administracyjnym prowadzącym postępowanie w sprawie. Ten organ, a nie inne podmioty, obciąża zatem wadliwość w dokonaniu doręczenia lub w ogóle brak wykonania takiej czynności (wyrok NSA z 9 stycznia 2014 r., II OSK 2821/13). Zasługuje przy tym na aprobatę stanowisko wyrażone w piśmiennictwie, że adresat pisma nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy doręczaniu mu korespondencji, będących wynikiem zaniedbań organu lub podmiotu dokonującego doręczenia, a wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść. Prawidłowo dokonane doręczenie uznawane jest za jeden z kluczowych warunków przestrzegania praw strony w postępowaniu administracyjnym (por. E. Cisowska-Sakrajda, Doręczanie pism w postępowaniu administracyjnym ogólnym i podatkowym w obrocie zagranicznym, Administracja 2010/3/31). Z wnioskiem tym koresponduje treść art. 81a k.p.a., który stanowi o tym, iż niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego rozstrzygane są na korzyść strony.

Przekładając powyższe zastrzeżenia na stan niniejszej sprawy należy stwierdzić, że stanowisko Sądu pierwszej instancji, co do nasuwających się wątpliwości dotyczących przede wszystkim daty doręczenia stronie decyzji w przedmiocie określenia wysokości opłaty produktowej, znajduje potwierdzenia w zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji.

W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie, zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji zasady związania oceną prawną wyrażoną w art. 153 p.p.s.a. W wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 roku, sygn. akt 3133/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że występują wątpliwości co do daty doręczenia stronie decyzji w przedmiocie określenia wysokości opłaty produktowej, od której do daty należy liczyć określony w art. 129 § 1 k.p.a. termin 14 - dniowy do wniesienia odwołania. Ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia odbioru decyzji wynika, że nastąpiło to w dniu 4 stycznia 2016roku, podczas gdy z wydruku śledzenia przesyłki – trackingu wynika, że przesyłka ta została doręczona w dniu 5 stycznia 2016 roku. W dokumencie tym stwierdzono, że przesyłkę przekazano do doręczenia w dniu 5 stycznia 2016 roku o godzinie 9.16, a jej doręczenie nastąpiło w tym samym dniu o godzinie 19.38. W uzasadnieniu tego wyroku sąd stwierdził, że te istotne rozbieżności pomiędzy informacją zamieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a informacją zawartą w wydruku śledzenia przesyłki rodzą wątpliwości, co do daty doręczenia zaskarżonej decyzji . W związku z powyższym przy ponownym rozpoznaniu sprawy nakazał organowi ustalić "w jakiej dacie zostało doręczona skarżącej zaskarżona decyzja. Pomocne przy tym mogą być informacje uzyskane w urzędzie pocztowym, przesłuchanie listonosza, czy też osoby, która odebrała przesyłkę (nie była to skarżąca). Dopiero prawidłowe ustalenie stanu faktycznego pozwoli na ocenę, czy w sprawie zachodzi konieczność zastosowania art. 134 k.p.a." (koniec cytatu). Zgodzić się należy ze stwierdzeniem skarżącego kasacyjnie organu, że wyliczenie dowodów jakie miały doprowadzić do usunięcia wątpliwości co do daty doręczenia stronie decyzji ma charakter przykładowy. Jednak istota wskazań Sądu co do dalszego postępowania co do konieczności przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia daty doręczenia decyzji nie sprowadza się do wniosku, że wystarczające jest przeprowadzenie jednego z wymienionych dowodów, celem usunięcia wątpliwości. Decyduje o tym "wartość dowodowa" przeprowadzonego dowodu. Nadal tych wątpliwości nie usuwa pismo Poczty Polskiej z dnia [...] lutego 2023 roku. W piśmie tym stanowiącym odpowiedź na pismo Kolegium z dnia [...] stycznia 2023 roku stwierdzono, że w "wyniku podjętych czynności wyjaśniających w zgłoszonej sprawie ustalono, iż przesyłka o wskazanym wyżej numerze nadawczym została doręczona pod adres na niej wskazanym w dniu 04.01.2016r. Z uwagi na fakt, iż doręczenie przesyłki miało miejsce w 2016 r. w chwili obecnej nie ma możliwości wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy datą doręczenia wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, a informacją zamieszczona na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. – "śledzenie przesyłek" (koniec cytatu"). Zatem przyjąć należy, że z istoty wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 roku wynika, że organ ponownie rozpatrując sprawę winien wyjaśnić występujące wątpliwości co do rozbieżności odnośnie do daty doręczenia skarżącej, wskazując jakie mogą być posłużyć temu przykładowo dowody, które należałoby przeprowadzić. W uzasadnieniu tego wyroku sąd nie stwierdził, że wystarczające będzie przeprowadzenie jednego z nich, czyli nie nadał mu szczególnej mocy dowodowej. Znaczenie dane dowodu do rozstrzygnięcia sprawy winno być oceniane z uwzględnieniem art. 80 k.p.a. Natomiast w uzasadnieniu podlegającego ocenie w niniejszej sprawie wyroku Sąd I instancji stwierdził zasadnie, że wyjaśnienia zawarte w/w piśmie Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] lutego 2023 roku wątpliwości co do daty doręczenia stronie decyzji nie rozwiewają. Z tą oceną należy się zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zgodzić. W szczególności w piśmie tym zawarto jedynie stanowisko doręczającego organu, bez wskazania w oparciu o jakie fakty, dokumenty które są w jego posiadaniu, takie stanowisko zajął. Uniemożliwia to de facto ocenę tego dowodu w oparciu o kryteria art. 80 k.p.a. Nadal bowiem nie podważono w sposób jednoznaczny sprzecznych danych dotyczących doręczenia decyzji stronie wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji oraz wydruku śledzenia przesyłek – trackingu. Kolegium nie przeprowadziło żadnych innych dowodów, które pozwoli te rozbieżności usunąć. Co do zasady zgodzić się należy ze stwierdzeniem, że jest mało prawdopodobne, aby przeprowadzenie innych dowodów (między innymi wskazanych przez Sąd w wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 roku) na aktualnym etapie postępowania mogło doprowadzić do usunięcia stwierdzonych rozbieżności co do daty doręczenia stronie decyzji. Jednak należy uwzględnić, że prawomocny wyrok z dnia 10 kwietnia 2017 roku doręczono organowi w dniu 2 sierpnia 2017 roku. Natomiast jak zasadnie podkreślił to Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, jedyną czynność zmierzającą do realizacji wskazań co do dalszego toku postępowania (pismo adresowane do Poczty Polskiej S.A.) wysłano w dniu [...] stycznia 2023 roku. Z akt sprawy nie wynika, aby przez okres 6 lat organ podejmował inne czynności wyjaśniające. Powyższe rozważania pozwalają zatem uznać także za pozbawiony uzasadnienia zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez Kolegium zostało przeprowadzone z naruszeniem wyżej wymienionych przepisów. Dotychczas przeprowadzone dowody nie pozwalają na usunięcie wątpliwości co do daty doręczenia stronie decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty producenckiej. Zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. jak wyżej wskazano na organie ciąży obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego pozwalającego na ustalenie faktycznej daty doręczenia stronie decyzji, stanowiącej podstawę ustalenia zachowania terminu do wniesienia odwołania. Przeprowadzona natomiast ocena dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego przez organ narusza zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. Pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] lutego 2023 roku, wbrew twierdzeniom Kolegium, występujących dotychczas wątpliwości co do rzeczywistej daty doręczenia decyzji nie usuwa. Jeszcze raz należy podkreślić, że adresat pisma nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy doręczaniu mu korespondencji, będących wynikiem zaniedbań organu lub podmiotu dokonującego doręczenia, a wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść. Prawidłowo dokonane doręczenie uznawane jest za jeden z kluczowych warunków przestrzegania praw strony w postępowaniu administracyjnym.

Nie zasługuje także na uwzględnieni zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia art. 151 p.p.s.a. Jest to przepis wynikowy. Skoro przeprowadzona przez Sąd I instancji ocena przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez organ jest negatywna z uwagi na naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1, i art. 80 k.p.a. zasadnie Sąd ten powołując się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a w powiązaniu z w/w przepisami k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw na podstawie art. 184 k.p.a. orzeczono jak w wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.