Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie opinii służbowej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]", utrzymującą w mocy zaskarżoną przez wymienionego opinię służbową wydaną przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P., dotyczącą okresu pełnionej służby na stanowisku Dowódcy Zmiany w KP PSP w P. w okresie od dnia "[...]" do dnia "[...]".

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w O., reprezentowany przez radcę prawnego, W. A. P. wniósł o odrzucenie skargi jako nie podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej lub ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wskazano, iż okresowa opinia służbowa, o której mowa w art. 36a ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w ocenie organu odwoławczego nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ uznał, iż zarówno ustalenia stanu faktycznego, jak i dokonanie subsumcji konkretnej sytuacji faktycznej do obowiązujących przepisów prawa jest prawidłowe, co uzasadnia wniosek o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W przedmiotowej sprawie B. B. zajmujący stanowisko dowódcy zmiany w Jednostce Ratowniczo – Gaśniczej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w P. wniósł skargę na decyzję nr "[...]" Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]" utrzymującą w mocy opinię służbową za okres od dnia "[...]" do dnia "[...]".

W pierwszej kolejności należy zatem rozważyć, czy przedmiotowa opinia służbowa jest decyzją administracyjną lub też innym aktem, czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a, czy też stanowi dokument nie podlegający kontroli sądowej.

Zgodnie z art. 36a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009r. Nr 12, poz. 68 ze zm.) strażacy podlegają okresowemu opiniowaniu służbowemu. Strażak, który nie zgadza się z treścią wydanej opinii służbowej, może wnieść, za pośrednictwem wydającego opinię, odwołanie do wyższego przełożonego w terminie 14 dni od dnia zapoznania się z nią. W myśl art. 36a ust. 7 cytowanej ustawy przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania może zaskarżoną opinię utrzymać w mocy, uchylić w całości i wydać nową lub też uchylić w całości i polecić wydanie nowej opinii z uwzględnieniem wskazanych okoliczności. Opinia wydana wskutek odwołania jest ostateczna i włącza się ją do akt osobowych strażaka (art. 36a ust. 8 wskazanej ustawy). Szczegółowe warunki i tryb opiniowania strażaka Państwowej Straży Pożarnej, w szczególności częstotliwość wydawania opinii służbowych, kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu oraz sposoby zapoznawania z nimi strażaków oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 kwietnia 2006r. w sprawie opiniowania służbowego strażaka Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 80, poz. 562 ze zm.).

Jak wynika z treści wskazanych wyżej przepisów wydawana przez przełożonego opinia służbowa strażaka podlega kontroli przełożonego służbowego wyższego stopnia, jednakże organ nie wydaje w tej sprawie decyzji lecz opinię, która jest ostateczna i podlega włączeniu do akt. Żaden przepis nie zawiera pouczenia o możliwości złożenia skargi do sądu. Należy przy tym dodać, iż prawo opiniowania pracowników, bez względu na kategorię stosunku pracy, czy też rodzaj pracy, stanowi uprawnienie pracodawcy lub działających w jego imieniu bezpośrednich i wyższych przełożonych. Jednocześnie zaś art. 5 pkt 2 p.p.s.a. wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych sprawy wynikające z podległości służbowej między przełożonymi a podwładnymi.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że okresowa opinia służbowa funkcjonariuszy służb mundurowych nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego i z tego względu sprawy z zakresu opiniowania nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 1994r., sygn. akt II SAB 8/94, publik. ONSA 1995 nr 1, poz. 39; wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2003r., sygn. akt II SA 1434/02; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2011r., sygn. akt II SA/Bk 132/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W postanowieniu z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt I OSK 108/11, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził wprost, iż okresowa opinia służbowa funkcjonariusza Straży Granicznej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Co prawda orzeczenie to dotyczy opinii służbowej funkcjonariusza Straży Granicznej, jednakże w ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę prezentowany we wskazanym postanowieniu pogląd należy odnieść również do strażaków Państwowej Straży Pożarnej.

W ocenie Sądu nie ma podstaw do uznania kognicji sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej opinii służbowej strażaka Państwowej Straży Pożarnej. Opinia ta nie ma bowiem charakteru decyzji administracyjnej, ani też nie stanowi żadnego innego aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i żadne obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.