II SAB/Wa 624/24 - Wyrok

Data orzeczenia	2025-02-21	
Data wpływu	2024-10-29	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Arkadiusz Koziarski
Ewa Radziszewska-Krupa /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Minister Infrastruktury	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 119 pkt. 4, art. 120, art.151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art.2 ust.1, art. 1 ust.1, art. 6 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. A. na bezczynność PKP [...] S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę	
Uzasadnienie
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. A. A. (zwany dalej "Skarżącym") zwrócił się wnioskiem z [...] września 2024r. do PKP [...] S.A. z siedzibą w [...] (zwana dalej "Spółką"), na podstawie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2022r., poz. 902 ze zm., zwana dalej "u.d.i.p.") o udostępnienie informacji publicznej (na adres e -PUAP) w zakresie:

1) na jakim Baseline oparty jest system? Oczekiwany format odpowiedzi: np. 3.4.0,

2) jakie telegramy ETCS są przekazywane przez balisy przy:

a) Semaforach półsamoczynnych:

- wyświetlających sygnał S1,

- wyświetlających sygnał S2,

- wyświetlających sygnał S4,

- wyświetlających sygnał S5,

- wyświetlających sygnał S1O.

Oczekiwany format odpowiedzi (telegram wraz z pakietami i wartościami zmiennych w pakietach): np. Pakiet 52 (Permitted Braking Distance) D_PBDSR = 725 metrów D_PBD = 325 metrów Q_PBDSR = 0 (Hamowanie nagłe) i inne pakiety i ich wartości wysyłane przez balisę zgodnie ze specyfikacją (baseline) zabudowaną na linii. Proszę o dołączenie w formie elektronicznej (np. plik) każdego z możliwych telegramów ETCS

b) Tarczach ostrzegawczych:

- wyświetlających sygnał Os1;

- wyświetlających sygnał Os2,

- wyświetlających sygnał Os3,

- wyświetlających sygnał Os4

Format odpowiedzi jak dla semaforów półsamoczynnych tj. telegram wraz z pakietami i wartościami zmiennych w pakietach

c) Tarczach ostrzegawczych przejazdowych

- wyświetlających sygnał Osp1,

- wyświetlających sygnał Osp2

Format odpowiedzi jak dla semaforów półsamoczynnych tj. telegram wraz z pakietami i wartościami zmiennych w pakietach

d) wjazd w strefę L1LS - przede wszystkim: Pakiet 3: National Values - wszystkie wartości zgodnie ze specyfikację (baseline) zabudowaną na linii.

3) na jakim odcinku działa system (dokładny kilometraż);

4) jak zrealizowane jest przejście z STM SHP na L1LS? Proszę o podanie rozmieszczenia balis i wysyłanych przez nich telegramów wraz z pakietami i zmiennymi. Np. Balisa nadająca telegram zawierający pakiet 41: Level Transition Order w kilometrze XY.D_LEVELTR = 100 m itd.

2. Spółka udzieliła 25 września 2024r. Skarżącemu odpowiedzi, wskazując w zakresie:

- punktu 1 wniosku, że Na linii kolejowej nr [...] na odcinku [...] –[...] jest zabudowany system ETCS Poziom 1 Limited Supervision w wersji SRS 3.3.0.;

- punktu 2 i 4 wniosku, że przedmiot wniosku nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.;

- punktu 3 wniosku, że na linii kolejowej nr [...] na odcinku[...] – [...] system ETCS funkcjonuje od km -0,464 do km 51,083.

3. Skarżący 2 października 2024r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniósł o stwierdzenie, że Spółka dopuściła się bezczynności, zobowiązanie Spółki do realizacji wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego od Spółki kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (zwany dalej "Paktem") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji;

- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji przez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek;

- art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie.

Skarżący w uzasadnieniu skargi, wskazał, że 25 września 2024r. otrzymał odpowiedź Spółki, w której poinformowano Skarżącego o tym, że część wnioskowanych informacji nie podlega udostępnieniu. Do dnia złożenia skargi, żadne z wnioskowanych informacji nie zostały udostępnione Skarżącemu. Zdaniem Skarżącego system ECTS na linii kolejowej [...] był inwestycją finansowaną ze środków publicznych, a system bazuje na otwartej specyfikacji, dostępnej na stronie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej. Udostępnienie informacji na temat sposobu implementacji specyfikacji w ramach inwestycji, o co zwrócił się Skarżący w pkt 2 i 4, ww. wniosku jest informacją publiczną w rozumieniu u.i.d.p.

4. Spółka w odpowiedzi na skargę z 25 października 2024r. wniosła o oddalenie skargi, podnosząc, że w związku z udzieleniem odpowiedzi na ww. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sprawie nie można mówić o przewlekłości postępowania.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

2. Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024r., poz. 935, zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.).

Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 P.p.s.a. zaszła w sprawie, gdyż przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej – ww. Spółki.

3. Sąd stwierdza ponadto, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak z kolei stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.

Skarga na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Sąd wskazuje ponadto, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p.

Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie u.d.i.p. rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną". Tym niemniej wyjaśnić należy, że na gruncie u.d.i.p. o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udostepnienia informacji publicznej):

- nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.),

- nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo

- nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Oznacza to, że w wypadku, gdy dany podmiot, będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie i w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p., wbrew tym przepisom, ani nie udostępni w nakazanym terminie – w drodze czynności materialno-technicznej w sposób i formie zgodnych z wnioskiem – żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o ww. okolicznościach, to tym samym zaistnieje sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wniesienia skargi. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi w terminach wskazanych w art. 13 u.d.i.p.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.

Aby podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej popadł w stan bezczynności w jej nieudostępnieniu musi najpierw zaistnieć fakt, że posiada wnioskowaną informację publiczną, którą da się jednoznacznie zidentyfikować.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.

4. Zdaniem Sądu w świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości i nie jest sporne w sprawie, że Skarżący był, zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Również nie budzi wątpliwości, że Spółka była podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).

Niesporne jest, że Skarżącemu udzielono informacji na pkt 1 i 3 ww. wniosku z 9 września 2024r.

Sporne jest natomiast zagadnienie, czy informacje żądane przez Skarżącego w pkt 2 i 4 ww. wniosku z 9 września 2024r. stanowią informację publiczną.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie informacji publicznej precyzuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawierający przykładowy katalog danych mających charakter informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. regulują zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych; wskazują, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa ta znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b), d) i e) u.d.i.p. ww. udostępnieniu podlega także informacja publiczna o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

- trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej;

- sposobach przyjmowania i załatwiania spraw;

- stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania.

Należy zwrócić uwagę, że normy zawarte w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 u.d.i.p., precyzując pojęcie informacji publicznej zdefiniowane w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 61 ust. 1–2 Konstytucji RP poprzez wskazanie przykładowego katalogu informacji tego rodzaju, nie wykluczają z pojęcia informacji publicznej innych informacji niż te, które są wymienione w katalogu zawartym w art. 6 ust. 1 pkt 1–5 u.d.i.p., jeśli informacje te są informacjami o działalności podmiotów wskazanych w art. 61 ust. 1-2 Konstytucji RP, czyli – według sformułowania użytego w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. – informacjami o sprawach publicznych.

Charakter i cele prawa do informacji publicznej powinny determinować sposób wykładni przepisów u.d.i.p. W konsekwencji powinna ona uwzględniać fakt, że celem art. 6 u.d.i.p. jest zapewnienie uprawnionemu jak najszerszego dostępu do informacji publicznej, a zobowiązany w procesie jej interpretacji nie może kierować się samą treścią art. 6 u.d.i.p. W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Informacja publiczna dotyczy sfery faktów.

Przechodząc do analizy aspektu przedmiotowego rozpoznawanej sprawy, tj. do oceny, czy informacje żądane przez Skarżącego w pkt 2 i 4 ww. wniosku stanowią informację publiczną, należy ponownie odnieść się do art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym przez "informację publiczną" rozumie się "każdą informację o sprawach publicznych".

Na podstawie ww. rozważań trzeba przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone.

Zdaniem Sądu jednak, żądane informacje, objęte pkt 2 i 4 ww. wniosku Skarżącego, nie mogą być zakwalifikowane jako informacja publiczna, na co prawidłowo zwróciła uwagę Spółka w ww. odpowiedzi z 25 września 2024r. na ww. pytania. Skarżący pyta bowiem o szczegółowe działanie systemu informatycznego, czyli o szczegóły techniczne działalności systemu informatycznego. Informacja o sposobie działania programu informacyjnego nie jest zatem informacją o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.), ani też nie stanowi danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Analogiczne stanowisko było prezentowane już w orzecznictwie Sądów administracyjnych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 19 kwietnia 2021r. sygn. akt III OSK 836/21; 26 maja 2022r. sygn. akt III OSK 1189/21; 1 grudnia 2023r. sygn. akt III OSK 517/23 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

5. Sąd, mając powyższe rozważania na względzie uznał za zasadne oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.