![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658, Umorzenie postępowania, Wojewoda, *Umorzono postępowanie, III SAB/Wr 2/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2026-02-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SAB/Wr 2/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
|
|
|||
|
2026-01-02 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu | |||
|
Anetta Chołuj /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658 |
|||
|
Umorzenie postępowania | |||
|
Wojewoda | |||
|
*Umorzono postępowanie | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 161 par. 1 i 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I umorzyć postępowanie; II zwrócić stronie skarżącej 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. |
||||
|
Uzasadnienie
Pismem z 2 grudnia 2025 r. D. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W dniu 13 stycznia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz.143) – dalej: p.p.s.a, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej – cofnięcia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a. jest uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, czynność procesowa strony skarżącej z tego punktu widzenia nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 p.p.s.a. |
||||