Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę A.P. (dalej: strona, skarżący) na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego od decyzji personalnej Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 31 października 2018 r., na mocy której skarżący został zawieszony w czynnościach służbowych od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 1 lutego 2019 r., w związku z trwającym wobec niego postępowaniem dyscyplinarnym.
Pismem z dnia 9 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uiszczając jednocześnie kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Stosownie natomiast do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji w przedmiocie zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych, a więc sprawa należąca do kategorii spraw z zakresu stosunków służbowych, uznać należało, iż uiszczona przez skarżącego opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł, jest opłatą nienależną, bowiem uiszczona została przez stronę, która z mocy prawa zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych, w tym także opłaty kancelaryjnej.
Z tego powodu należało zwrócić stronie wskazaną kwotę na podstawie art. 225 p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.
