II SAB/Kr 272/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-05	
Data wpływu	2025-12-10	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198; art 1 ust 1  i art              6; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Towarzystwa Strzeleckiego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 1 października 2025 roku I. zobowiązuje Towarzystwo Strzeleckie [...] do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku R. W. z dnia 1 października 2025 roku w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia informacji publicznej; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Towarzystwa Strzeleckiego [...] na rzecz R. W. kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. W. – dalej jako "Skarżący" jest bezczynność Towarzystwa [...] w K. – dalej też jako "Bractwo K. ", "Podmiot obowiązany" w sprawie załatwienia wniosku z dnia 1 października 2025 roku.

Skarga została złożona w następujących okolicznościach.

Za pismem z dnia 1 października 2025 roku Skarżący wystąpił do Bractwa K. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej cyt.:

"Na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) wnoszę o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1/ Jakie kwoty zostały przekazane w ramach 1% lub 1,5% w latach 2020-2025 (dała przekazania - czyli dotyczy rozliczeń za 2019-2024) Towarzystwu [...] [...]. Proszę o podanie kwot za każdy rok osobno, w podziałem na cele szczegółowe deklarowane przez podatników PTT.

2/ No co zostały wydane środki przekazane w ramach 1% lub 1,5% w latach 2020-2025? Proszę o podanie kwot poszczególnych przelewów łub wypłat wraz z tytułami przełewów/wypłat, a jeśli tytuł przelewu zawiera numer faktury łub umowy łub uchwały Rady Starszych i brakuje w nim informacji czego dotyczy dano faktura/umowa/uchwała także informacji czego dotyczy dana faktura/umowa/uchwała Rady Starszych.

Wnoszę o przestanie wskazanej informacji na adres wskazany [...]

W odpowiedzi na powyższy wniosek za pismem z dnia 9 października 2025 roku Bractwo odpowiedziało, cyt.:

"Ad. 1 Powyższe informacje są ujawnione w sprawozdaniach sporządzanych przez Towarzystwo [...], które udostępniane są pod linkiem: [...]

Ad. 2 W roku 2020 rok Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości 0,00 zł.

W roku 2021 Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości 37.215,63 zł na następujące zadania publiczne: (...)

W roku 2022 Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości 54.841,82 zł na następujące zadania publiczne: (...)

W roku 2023 Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości 20.382,45 zł na następujące zadania publiczne (...)

W roku 2024 rok Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości 74.987,46 zł na następujące zadania publiczne: (...)

Do dnia 9 października 2025 roku Towarzystwo [...] na realizację zadań publicznych przekazało środki w wysokości [...],18zł na następujące zadania publiczne: (...)"

Następnie za pismem z dnia 16 października 2025 roku R. W. wniósł skargę na bezczynność Bractwa [...] w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 1 października 2025 roku.

Podniósł zarzuty

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP"’) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie innej niż określona w tym wniosku.

Powołując się na powyższe wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku 01.10.2025 w zakresie nieudostępnionych informacji

publicznych określonych we wniosku w zakresie;

1/ Jakie kwoty zostały przekazane w ramach 1% lub 1.5% w latach 2020-2025 (data przekazania, czyli dotyczy rozliczeń za 2019-2024) Towarzystwu [...] [...]. W zakresie kwot za każdy rok osobno, w podziale na cele szczegółowe deklarowane przez podatników PIT.

2/ Na co zostały wydane środki przekazane w ramach 1% lub 1,5% w latach 2020-2025? Proszę o podanie kwot poszczególnych przelewów lub wypłat wraz z tytułami przelewów/wypłat, a jeśli tytuł przelewu zawiera numer faktury lub umowy lub uchwały Rady Starszych i brakuje w nim informacji czego dotyczy dana faktura/umowa/uchwała także informacji czego dotyczy dana faktura/umowa/uchwała Rady Starszych.

Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi rozwinął podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Bractwo K. wniosło o oddalenie skargi z racji jej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm. - dalej też jako "u.d.i.p.", lub "ustawa dostępowa"), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że Towarzystwo [...] w K. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów w pierwszej kolejności należy poczynić kilka uwag o charakterze ogólnym.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zawarł w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., z których wynika, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Przy czym art. 6 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej w sposób przykładowy, nie tworząc zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Z uwagi na sformułowania tych przepisów, informację publiczną stanowi wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej jest przy tym bardzo szerokie. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1561/11).

Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu adresata wniosku oraz to czy znajdują się one w posiadaniu także innego podmiotu. Ważne jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez tego adresata wniosku i odnosiły się do niego bezpośrednio. Informacja publiczna obejmuje przy tym swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2215/11).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Z kolei w myśl art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej Towarzystwo [...] w K. należy zaliczyć do podmiotów, które obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej, zatem w świetle niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że Bractwo K. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, więc warunek podmiotowy obowiązku udostępniania informacji publicznej został spełniony.

Jak zaznaczono zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Stąd informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, a które na podstawie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępniania informacji, które mają walor informacji publicznej, przy czym należy tu odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2020 r., I OSK 967/19).

W ocenie Sądu wnioskowana przez Skarżącą informacja dotycząca przekazania Bractwu K. i rozdysponowania przez nie kwot, które zostały przekazane w ramach 1% lub 1.5% PIT w latach 2020-2025 (data przekazania, czyli dotyczy rozliczeń za 2019-2024) stanowią informację publiczną.

Stosownie do art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w powyższym terminie określonym, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Bezczynność organu polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia bądź o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w ustawie, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Na gruncie niniejszej sprawy organ ani nie udzielił informacji publicznej, ani też nie odmówił jej udostępnienia, ani też nie umorzył w tym zakresie postępowania. Skierowanie natomiast do Skarżącego pismo, które ma stanowić odpowiedź na wniosek w istocie nie stanowi udostępnienia informacji, o którą wnioskował Skarżący.

Podkreślić należy, że Skarżący wnosił o udostępnienie informacji obejmującej wskazania:

1/ jakie kwoty zostały przekazane w ramach 1% lub 1.5% w latach 2020-2025 (data przekazania, czyli dotyczy rozliczeń za 2019-2024) Towarzystwu [...] [...]. W zakresie kwot za każdy rok osobno, w podziale na cele szczegółowe deklarowane przez podatników PIT.

2/ Na co zostały wydane środki przekazane w ramach 1% lub 1,5% w latach 2020-2025? Proszę o podanie kwot poszczególnych przelewów lub wypłat wraz z tytułami przelewów/wypłat, a jeśli tytuł przelewu zawiera numer faktury lub umowy lub uchwały Rady Starszych i brakuje w nim informacji czego dotyczy dana faktura/umowa/uchwała także informacji czego dotyczy dana faktura/umowa/uchwała Rady Starszych.

Tymczasem w odpowiedzi na powyższe Bractwo wskazało, co do puntu 1/ na adres strony internetowej będącego wyszukiwarką Narodowego Instytutu Wolności zawierającą bazę sprawozdań finansowych i merytorycznych organizacji pożytku publicznego. Jakkolwiek w tej bazie znajduje się sprawozdanie finansowe i merytoryczne Bractwa, to jednak nie jest możliwe uzyskanie informacji publicznej, o którą wnioskował Skarżący, to znaczy wskazanie "jakie kwoty zostały przekazane w ramach 1% lub 1.5% w latach 2020-2025 (data przekazania, czyli dotyczy rozliczeń za 2019-2024) Towarzystwu [...] [...]. W zakresie kwot za każdy rok osobno, w podziale na cele szczegółowe deklarowane przez podatników PIT." W związku z tym odesłanie do wskazanej strony internetowej nie stanowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Z kolei w odpowiedzi na punkt 2/ Bractwo K. wskazało jakie kwoty przeznaczyło w kolejnych latach od 2020 roku do 2025 (do dnia 9 października) roku na realizację zadań publicznych. Tymczasem wniosek nie dotyczył takiej informacji, lecz dotyczył tego "Na co zostały wydane środki przekazane w ramach 1% lub 1,5% w latach 2020-2025? (...)". Zatem również i w zakresie punktu 2/ Bractwo K. nie udostępniło wnioskowanej informacji publicznej.

W związku z tym, że skutek rozpatrzenia wniosku Bractwo K. nie załatwiło wniosku z dnia 1 października 2025 roku stosownie do wymagań ustawy, to jest ani nie udostępniło informacji publicznej, ani też nie odmówiło jej udostępnienia, ani też nie umorzyło w tym zakresie postępowania, to uznać należy, że Bractwo K. w tym zakresie dopuściło się bezczynności.

Jakkolwiek podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej dopuścił się bezczynności, to nie można jednak uznać, aby bezczynność ta miała charakter rażący.

O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań, czy zaniechań, organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Chodzi tutaj o wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, takim jak oczywiście lekceważący stosunek organu do złożonego wniosku strony, duże natężenie braku woli organu w załatwieniu wniosku, działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki (por. uzasadnienia: do wyroku NSA z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. I OSK 3918/18, do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. II SAB/Kr 242/21). O rażącym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu.

Innymi słowy, rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12). Dla uznania rażącego naruszenia prawa przekroczenie terminu załatwienia sprawy musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z 7 kwietnia 2022 r., sygn. III OSK 4394/21, WSA w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. II SAB/Ol 182/21).

Taka sytuacja jednak nie ma miejsca na gruncie niniejszej sprawy. Bezczynność podmiotu obowiązanego, jak wynika z akt sprawy a także z odpowiedzi na skargę, nie ma swojego źródła w działaniu organu, które można zinterpretować jako unikanie udzielenia informacji. Z tego też względu nie ma podstaw do uznania, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Ponownie rozpoznając wniosek organ weźmie pod uwagę powyższe wskazania, w szczególności, co do pojęcia informacji publicznej i stosownie do powołanych powyżej przepisów rozpozna w terminie wniosek Skarżącego i stosownie do okoliczności podejmie określone czynności lub wyda rozstrzygnięcie.

Ze względu na powyższe Sąd na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 orzekł jak w punktach I - III wyroku i zobowiązał Bractwo K. do rozpoznania wniosku z dnia 4 listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt IV sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się uiszczony przez Skarżącego wpis od skargi (100 zł).