Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, pełnomocnik skarżącego wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że nałożony na skarżącego obowiązek w postaci kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł jest niemożliwy do zrealizowania z uwagi na znaczną kwotę i trudną sytuację finansową skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności, tym samym wyegzekwowanie tej kwoty odbędzie się w drodze egzekucji. Odzyskanie wyegzekwowanej w ten sposób kwoty będzie działaniem trudnym, skomplikowanym i długotrwałym. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zatem powstanie trudnych do odwrócenia skutków,

a powrót do stanu poprzedniego nastąpi po dłuższym czasie, przy znacznym nakładzie sił i środków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.

Zdaniem Sądu, skarżący nie uczynił tego w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową. We wniosku, poza ogólnymi stwierdzeniami nie przedstawiono aktualnych danych o stanie majątkowym skarżącego. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwia zaś pozytywne rozpoznanie wniosku. Nie sposób bowiem ocenić czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, a do wstrzymania wykonania decyzji nie może być wystarczające niczym nie poparte twierdzenie o braku możliwości uiszczenia wymaganej decyzją kwoty, gdyż takiej możliwości nie daje trudna sytuacja finansowa strony.

Dodać przy tym należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych

w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, lecz wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, ale jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. np. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2018 r. sygn. II FZ 274/18 i powołane tam orzecznictwo).

Trzeba przy tym podkreślić, że skutki wykonania świadczenia pieniężnego są

z natury rzeczy odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem.

Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej

w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w oparciu

o art. 61 § 3 i 5 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.