Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie [...] zł i zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł. Wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: leczenie 224 zł, czynsz 564,893 zł, gaz i prąd 63,80 zł, media 63,80 zł. Nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika. Podała, że posiada mieszkanie i nie posiada nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Ponadto z protokołu rozprawy z dnia 30 maja 2014 r. wynika, że skarżąca uczestniczyła w niej wraz z tłumaczem biegłym w zakresie [...]. Natomiast z protokołu wcześniejszej rozprawy z dnia 26 marca 2014 r. wynika, że skarżąca jest osobą [...].
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze trudną sytuację materialną skarżącej i brak majątku, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.
