Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 25 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

J. B. [dalej: skarżący, strona] złożył 5 marca 2024 r. (data stempla Poczty Polskiej) skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 oddalającym jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 14 lipca 2021 r. nr 1601-IEE.711.383.2021 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w następującym stanie sprawy:

W rozpoznawanej sprawie WSA w Opolu wyrokiem z 8 grudnia 2021 r. oddalił skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 14 lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Orzeczenie to wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczono skarżącemu 18 stycznia 2022 r. W dniu 16 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą to opinię Sąd przesłał skarżącemu. Wskazany wyrok jest prawomocny od 25 marca 2022 r.

Postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22 WSA w Opolu odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 14 lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to jest prawomocne od 17 maja 2022 r.

Postanowieniem z 29 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Op 172/22 WSA w Opolu odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem WSA w Opolu z 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22. Postanowieniem z 18 października 2022 r. sygn. akt III FZ 534/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie z dnia 29 lipca 2022 r. w związku z czym stało się ono prawomocne.

Postanowieniem z 7 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Op 2/23 WSA w Opolu odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem WSA w Opolu z dnia 29 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Op 172/22. Postanowienie to jest prawomocne od 28 marca 2023 r.

Postanowieniem z 7 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Op 3/23 WSA w Opolu odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem WSA w Opolu z dnia 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22. Postanowienie to jest prawomocne od 28 marca 2023 r.

Pismem z 4 marca 2024 r., wniesionym 5 marca 2024 r., strona złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 oddalającym jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 14 lipca 2021 r. nr 1601-IEE.711.383.2021 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona "na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1, 2, 4, 5 oraz par. 2 i art. 145a, art. 146 ppsa, a także art. 150 ppsa i mając na uwadze zasady art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 1, 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej [...] oraz art. 6 ust. 1 i art. 13 i art. 14 Europejskiej Konwencji, którą Polska ratyfikowała w 1993".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).

Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Jednakże, jak stanowi art. 285 § 1 p.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a., to jest:

- w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,

- w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia,

- w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską,

co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. uprawomocnienie się orzeczenia kończącego wznowione postępowanie powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie. Należy dodać, że w powyższym przepisie ustawodawca nie określił rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Zatem wskazane w nim orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym, np. postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania lub umorzeniu postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania (tak: J. P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, LexisNexis 2012, s. 705; a także NSA w postanowieniach: z 9 stycznia 2018 r. sygn. akt I GSK 922/17; z 22 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 2413/16; z 27 września 2011 r. sygn. II OSK 1765/11; z 15 lipca 2011 r. sygn. II OSK 1253/11; z 29 marca 2011 r. sygn. II OSK 237/11; z 8 czerwca 2010 r. sygn. II OSK 1000/10; z 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2527/22 – dostępnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe przywołane orzeczenia).

Jeżeli zatem w niniejszej sprawie zostało już wydane prawomocne orzeczenie na skutek skargi o wznowienie postępowania sądowego (postanowienie WSA w Opolu z 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22), to wniesienie kolejnej skargi o wznowienie postępowania mającej na celu dalsze wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21 jest niedopuszczalne w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a. Zakaz dalszego wznowienia dotyczy bowiem nie tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających skargę o wznowienie postępowania co do meritum, ale także orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych. Niedopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania, w sytuacji gdy w sprawie została już odrzucona skarga o wznowienie postępowania. Przepis art. 285 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje bowiem żadnych ograniczeń w tym względzie (postanowienie NSA z 11 stycznia 2022 r. sygn. III OZ 983/21; z 12 lipca 2007 r. sygn. akt II FSK 1572/06; z 11 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FSK 1044/06; z 24 czerwca 2005 r. sygn. akt OSK 1864/04).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę strony o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Opolu z 8 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 423/21, za niedopuszczalną w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a., ponieważ postanowienie WSA w Opolu z 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22 zapadło na skutek wcześniejszej skargi strony o wznowienie postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 285 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.