Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej po rozpoznaniu zażalenia [A.] we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 2010/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [A.] we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Dolnośląskiego Stowarzyszenia na [A.] z siedzibą we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 18 listopada 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 29 listopada 2019 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na 6 grudnia 2019 r.

Przy piśmie datowanym na dzień 10 grudnia 2019 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 17 grudnia 2019 r., skarżący nadesłał wyciąg z odpisu z KRS dotyczący sposobu reprezentacji strony.

Sąd I instancji wskazał, że przepis art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W ocenie Sądu I instancji skarżący nie złożył w zakreślonym terminie odpisu z KRS, stosownie do wezwania Sądu. Nadto, korespondencja nadesłana po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zawiera wyłącznie wyciąg z odpisu z KRS, a nie pełen odpis z krajowego rejestru sądowego, do złożenia którego wezwano stronę skarżącą. Z tych przyczyn Sąd I instancji stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co skutkuje odrzuceniem skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło [A.] z siedzibą we W. Wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że niedotrzymanie terminu wynikało z błędnego odczytania wezwanie przez wolontariusza, co pociągnęło za sobą opóźnienie w wysłaniu korespondencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie przede wszystkim podkreślenia wymaga, że obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu osoby prawnej ([A.]) ciąży na stronie postępowania już przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wynika to wprost z przepisów ustawy p.p.s.a., tj. art. 29 w zw. z art. 28 § 1. Brak dokumentu, z którego wynika takie umocowanie, stanowi brak formalny, uniemożliwiający przyjęcie skargi do rozpoznania.

Sąd I instancji, stwierdziwszy omawiany brak formalny, wezwał stronę do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., precyzyjnie wskazując, jakie dokumenty należy nadesłać oraz jakie są skutki niewykonania wezwania (tj. odrzucenie skargi).

Zdaniem NSA, Sąd I instancji słusznie stwierdził, że strona skarżąca uchybiła terminowi do uzupełniania braków formalnych skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 25) wynika, że wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 29 listopada 2019 r. Zatem ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł na dzień 6 grudnia 2019 r.

Ponadto z dokumentu nadesłanego przez stronę w dniu 17 grudnia 2019 r. po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wynika sposób reprezentacji [A.]. Dokument zawiera jedynie fragment wyciągu z odpisu z KRS dotyczący sposobu reprezentacji strony co nie jest wystarczające aby stwierdzić, czy podpisane pod skargą osoby były w dniu złożenia skargi umocowane

do działania w imieniu osoby prawnej [A.]

Złożenie dopiero wraz z zażaleniem informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z KRS nie może przynieść oczekiwanego przez stronę skutku, bowiem termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie 6 grudnia 2019 r.

W tych okolicznościach NSA uznał, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wobec nieuzupełnienia, pomimo wezwania, braku formalnego w terminie.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, że odnoszą się one do wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który będzie przedmiotem oceny Sądu, w odrębnym postępowaniu incydentalnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.