drukuj    zapisz    Powrót do listy

6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, III SA/Gd 845/19 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2020-01-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Gd 845/19 - Postanowienie WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2020-01-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 3 par. 2 pkt 4 i 8, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 2096 art. 65 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości żądania uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 31 maja 2019 r. nr [...], Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie ustalił od A. K. i I. M. solidarnie opłatę za pobyt syna K. w pieczy zastępczej za okres od dnia 1 grudnia 2018 r. do dnia 30 listopada 2019 r.

I. M. oraz A. K. pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Następnie w dniu 5 września 2019 r. złożyli odwołanie od tej decyzji wyjaśniając w nim, że pismo z dnia 1 sierpnia 2019 r. mylnie nazwali wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, bowiem faktycznie domagali się uzupełnienia decyzji w trybie art. 111 k.p.a.

Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując art. 65 § 1 w zw. z art. 111 § 1 i 1 b k.p.a., przekazało według właściwości organowi pierwszej instancji sprawę żądania uzupełnienia opisanej na wstępie decyzji , błędnie nazwanego wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji.

I. M. wniósł skargę na powyższą czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazując jako jej podstawę art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a. i domagając się, na podstawie art. 146 p.p.s.a., stwierdzenia jej niezgodności z prawem i bezskuteczności, jako podjętej z naruszeniem art. 6 i art. 15 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.", sąd orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Będąca przedmiotem skargi czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2019 r. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Przekazanie takie stanowi czynność materialno -techniczną, nie mieszczącą się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności czynność taka nie ma cech czynności , o jakiej mowa w przywołanym w skardze art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie rozstrzyga o uprawnieniach bądź obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego ( por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 38/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W niniejszej sprawie nie ma również zastosowania przywołany w skardze art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., bowiem dotyczy on bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku , na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę odrzucił.



Powered by SoftProdukt