Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie działalności Wójta Gminy P. postanawia odrzucić skargę.

Pismem z [...] sierpnia 2019 r. M. Z. – skarżący w niniejszej sprawie, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę Rady Gminy P. z [...] czerwca 2019 r., nr [...], uznającą

za bezzasadną jego skargę na działalność Wójta Gminy P.

Skarżący zaskarżonej uchwale postawił zarzut naruszenia szeregu przepisów, zarówno prawa procesowego, jak i materialnego. Wniósł o uchylenie tej uchwały

i uwzględnienie skargi na działalność Wójta.

W ocenie skarżącego, Rada Gminy P. rozpatrując skargę nie podjęła żadnych czynności dowodowych celem ustalenia, czy Wójt Gminy P. w sposób racjonalny i rzetelny gospodarował budżetem Gminy P., czy też były w tym zakresie nieprawidłowości.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy P. wniosła o jej odrzucenie

w całości, uznając, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi stanowiące załącznik do uchwały podjętej w wyniku złożenia skargi na działalność Wójta Gminy w trybie art. 227 Kpa. – postępowania skargowego – nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302

ze zm.; dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a;

9) (...).

Zaskarżoną uchwałą z [...] czerwca 2019 r. Rada Gminy P., na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej Kpa.) w związku z art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.), rozpatrzyła skargę M. Z. na działalność Wójta Gminy P., uznając tę skargę za bezzasadną. Należy zatem stwierdzić, że skarga została wniesiona i rozpatrzona w tzw. trybie skargowym, uregulowanym Dziale VIII Kpa.

Przedmiotem skargi wniesionej w trybie uregulowanym w Dziale VIII Kpa.,

tj. art. 227 tego aktu, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie zaś takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 Kpa., poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji, będącą czynnością materialno-techniczną.

Określony natomiast w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog aktów lub czynności organów administracji, które można zaskarżyć do sądu administracyjnego, wyklucza możliwość dokonywania kontroli przez ten sąd tzw. skarg powszechnych, składanych w trybie art. 227 Kpa. i odpowiedzi na nie udzielanych. Wobec czego w sprawach skarg i wniosków (Dział VIII Kpa.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co wynika z brzmienia art. 3 § 2 p.p.s.a., bowiem postępowanie to nie jest zakończone jednym z aktów, o którym mowa w powołanym przepisie

(zob. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., sygn. akt III SAB 1/97, publ. LEX nr 29038; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, publ. LEX nr 5426; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, publ. LEX nr 5455).

Reasumując, stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy

do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kpa., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne Kpa.), nawet jeżeli zawiadomienie

o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady powiatu (gminy), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia

24 listopada 2006 r., sygn. III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.