Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt I SA/Po 305/21 odrzucił skargę M. P. na wskazaną w sentencji decyzję.
Skarżący M. P., reprezentowany przez pełnomocnika R. P., pismem z dnia 17 grudnia 2021 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W piśmie tym wniósł m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 09 lutego 2022 r., pismem z 23 lutego 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie oświadczenia na urzędowym formularzu "PPF", w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (por. art. 252 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 03 marca 2022 r. (czwartek) [por. potwierdzenie odbioru – karta nr [...] akt sąd. o sygn. I SPP/Po 19/22], a co za tym idzie, że termin do wykonania tego wezwania upłynął z dniem 10 marca 2022 r. (czwartek).
Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, do chwili obecnej skarżący M. P. nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu "PPF". W aktach sprawy znajduje się natomiast złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy z 10 marca 2022 r., który złożył R. P. (porównaj rubryka 2.1. wniosku – Wnioskodawca – wpisano cyt. R. P.). W tych okolicznościach przyjąć należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył R. P. działając w imieniu własnym (por. rubryka 2.1. wniosku – Wnioskodawca). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie R. P. występuje w postępowaniu przed tutejszym Sądem jako pełnomocnik skarżącego [por. k. nr [...] akt sąd. o sygn. I SA/Po 305/21]. W związku z tym, jako pełnomocnik działa on wyłącznie w imieniu i na rzecz skarżącego, natomiast sam nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może więc dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2008 r., I OZ 709/08, postanowienie NSA z dnia 02.03.2016 r., II FZ 965/15, publ. w Internecie na str. [...]), a nie jego pełnomocnika. W perspektywie powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, że skoro z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wniosek złożył R. P. w imieniu własnym, rozpoznanie wniosku stało się zbędne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1, art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.
