Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Szczecinie a Wójtem Gminy B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Szczecinie ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.

Wnioskiem z 21 sierpnia 2025 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie (dalej: RDOŚ) wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy B. (dalej: Wójt) a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Szczecinie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania przekazanej do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy wiatrowej w rejonie miejscowości K. w gminie [...] wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą" dla E. sp. z o.o. (dalej: spółka).

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 6 czerwca 2025 r. do Wójta wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego przekazujące akta sprawy oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 23 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 431/21 dotyczący skargi spółki na decyzję z 25 lutego 2021 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W dniu 16 czerwca 2025 r. do RDOŚ wpłynęły, przekazane przez Wójta, akta sprawy w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia wraz z kopią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 23 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 431/21. Przedmiotowym wyrokiem WSA uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta z 1 października 2020 r. odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji ww. przedsięwzięcia. Jednocześnie zgodnie z uzasadnieniem do wyroku, sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. RDOŚ wskazał, że dokumentacja została przekazana przez Wójta na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., w którym wskazano, że zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. r ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm.) właściwym organem w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć polegających na budowie elektrowni wiatrowych jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Niemniej RDOŚ, po zapoznaniu się ze sprawą stoi na stanowisku, że będzie miał tu zastosowanie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 317), który stanowi, że sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone są przez organ, który był właściwy do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 16 lipca 2016 r. Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku spółki z 18 maja 2015 r. był Wójt, całe postępowanie zmierzające do wydania decyzji odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia było prowadzone przez Wójta, który wydał decyzję odmowną. Uchylenie przez WSA decyzji SKO utrzymującej w mocy decyzję Wójta spowodowało, że sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie RDOŚ, z uwagi na fakt, że decyzja Wójta została uchylona i nie pozostaje w obrocie prawnym, przedmiotową sprawę dotyczącą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy uznać za wszczętą i niezakończoną przed dniem wejścia w życie ww. ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, stąd właściwym do rozpoznania sprawy będzie Wójt.

W odpowiedzi na wniosek Wójt wskazał, że podziela stanowisko RDOŚ i uznaje się za organ właściwy w sprawie rozpoznania przekazanej do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy wiatrowej w rejonie miejscowości K. w gminie [...] wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą" dla E. sp. z o.o.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.

Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny), przy czym żaden z organów pozostając w sporze nie podejmuje stosownego rozstrzygnięcia oczekując na zajęcie stanowiska przez ten właściwy. Spór dotyczyć może zatem wyłącznie sporu pomiędzy organami administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu, Wójt oświadczył, uznaje swoją właściwość do załatwienia sprawy.

Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a w konsekwencji przestał również istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie uiszczonego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie wpisu sądowego od wniosku.