drukuj    zapisz    Powrót do listy

6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość 658, Odrzucenie skargi, Prezydent Miasta, Odrzucono skargę, III SAB/Łd 75/22 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2022-05-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SAB/Łd 75/22 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2022-05-19 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Krzysztof Szczygielski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329 art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1, art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 2b, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Dnia 19 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie uzyskania nowego dowodu osobistego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu J. Ł. kwotę 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 kwietnia 2022 r. pod poz. 1574. e.o.

Uzasadnienie

J. Ł. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie uzyskania nowego dowodu osobistego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III tut. Sądu z 15 kwietnia 2022 r. skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, że wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. przez złożenie ponaglenia do organu administracji wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.).

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 22 kwietnia 2022 r. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi 25 kwietnia 2022 r. skarżący przedłożył dokument z 7 lutego 2022 r. potwierdzający wniesienie ponaglenia do Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w Ł.z prośbą o "wyegzekwowanie wydania zaświadczenia o złożeniu wniosku o wydanie dowodu osobistego (...) do czasu wydania właściwego dowodu osobistego. Moje interwencje w te sprawie (...) do dziś nie przyniosły żadnego rezultatu. Proszę o jak najpilniejsze ustosunkowanie się do mojej prośby w związku z tragiczną sytuacją, uniemożliwiającą mi normalne funkcjonowanie zarówno w życiu osobistym, jak i społecznym.".

W wykonaniu zarządzenia z 5 maja 2022 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest: 1. bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie uzyskania nowego dowodu osobistego, czy 2. bezczynność organu administracji w zakresie sporządzenia zaświadczenia o złożeniu wniosku o wydanie dowodu osobistego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji w sprawie uzyskania nowego dowodu osobistego.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 10 maja 2022 r. W piśmie z 11 maja 2022 r. skarżący poinformował, że przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie uzyskania nowego dowodu osobistego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie.

Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania jest zatem uprzednie wniesienie ponaglenia, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego.

Jednocześnie, jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), zaś ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.).

W związku z powyższym, stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, skarżący był zobowiązany, przed skierowaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia i dopiero następnie złożyć skargę na bezczynność organu administracji.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi złożył ponaglenie do właściwego organu administracji na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie uzyskania nowego dowodu osobistego. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi skarżący nadesłał w zakreślonym terminie dokument potwierdzający wniesienie ponaglenia do [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. z prośbą o "wyegzekwowanie wydania zaświadczenia o złożeniu wniosku o wydanie dowodu osobistego (...) do czasu wydania właściwego dowodu osobistego.". Skarżący nadesłał więc ponaglenie na bezczynność organu administracji w zakresie sporządzenia zaświadczenia o złożeniu wniosku o wydanie dowodu osobistego, a nie w zakresie uzyskania nowego dowodu osobistego, który jest przedmiotem skargi wniesionej do Sądu przez J. Ł.. W konsekwencji należało uznać, że warunek wynikający z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie został spełniony, co oznacza, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł, a skarga podlega odrzuceniu, o zwrocie wpisu w punkcie 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a.

e.o.



Powered by SoftProdukt