Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 29 października 2019 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] r., sygn. akt [...] w przedmiocie: sprawy dyscyplinarnej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 25 sierpnia 2018 r. M. D. zaskarżył postanowienie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z [...] r. sygn. akt [...] o pozostawieniu środka odwoławczego bez rozpoznania.

W powyższej skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o nakazanie Okręgowemu Sądowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wykonanie obowiązku konstytucyjnego jakim jest przekazanie środka odwoławczego wraz z aktami sprawy do sądu wyższej instancji z uwagi na to, że w orzecznictwie przekazanie środka odwoławczego do sądu wyższej instancji traktuje się jako "czynność techniczną".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Skarga jest bowiem dopuszczalna wówczas, gdy przedmiot sprawy należy do zakresu właściwości sądu administracyjnego, została wniesiona przez uprawniony podmiot oraz przeciwko podmiotowi, którego działalność (ewentualnie bezczynność lub przewlekłość) w zakresie objętym przedmiotem sprawy została poddana kontroli sądowej, spełnia wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.).

Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019r. poz. 768) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

7. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 5;

10. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

11. sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.,

12. sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Powyższe wyszczególnienie jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzuceniu.

W niniejszej sprawie kwestią zasadniczą jest ustalenie, czy istotnie sprawa ze skargi na postanowienie z [...] r. Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. należy czy nie należy do kognicji sądów administracyjnych.

Dokonując analizy przepisów ustawy o radcach prawnych, jej rozdziału 6 dotyczącego odpowiedzialności dyscyplinarnej, zauważyć należy, że ustawodawca nie przewidział kontroli orzeczeń sądów dyscyplinarnych izb radców prawnych przez sądy administracyjne. Ponadto ustawa o radcach prawnych przewiduje wyłącznie możliwość wniesienia kasacji do Sądu Najwyższego od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w drugiej instancji – art. 62, art. 622 i 624 ustawy o radcach prawnych.

W tym stanie sprawy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.