Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 467/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie zawarte w punkcie 3 (trzecim) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 467/16 w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Starosty Powiatu O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 467/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 1. stwierdził, że bezczynność Starosty Powiatu O. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałym zakresie umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 3. zasądził od Starosty Powiatu O. na rzecz skarżącego K. K. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wyroku, Sąd I instancji jako podstawę rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania wskazał art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa; k. 29, 32-38 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 3 (trzecim) wyroku, dnia 13 lutego 2017 r. wniósł K. K. (dalej skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika radcę pr. A. K. (dalej pełnomocnik skarżącego). W zażaleniu skarżący podniósł, że jak wynika z treści otrzymanego wyroku podstawą określenia wysokości zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie był art. 205 § 2 ppsa. Tym samym Sąd I instancji winien był zasądzić nie tylko zwrot kosztów sądowych, lecz również zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego. Stanowi to, zdaniem skarżącego, naruszenie art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). Od zażalenia wniesionego dnia 13 lutego 2017 r., skarżący nie uiścił wpisu (k. 45-47, 49 akt sądowych).

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 467/16 (dalej zarządzenie z 2 marca 2017 r.) Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zawarte w punkcie 3 wyroku z 25 stycznia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 100 zł, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ppsa, i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie; k. 50 akt sądowych).

Zarządzenie z 2 marca 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia pełnomocnika skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości. Skarżący zarzucił zarządzeniu naruszenie art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1 i 3 ppsa, i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w zw. z art. 227 § 1 i 2 ppsa przez ich niewłaściwe zastosowanie przez wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, od którego nie pobiera się opłat sądowych (k. 53, 55 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (art. 194 § 1 pkt 9 ppsa).

Jak stanowi art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 227 § 1 i 2 ppsa od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie z 13 lutego 2017 r. (prezentata) na postanowienie w przedmiocie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, zawarte w punkcie 3 wyroku z 25 stycznia 2017 r. (k. 29, 32-38, 45 akt sądowych). Zażalenie to wniesione zostało w trybie art. 194 § 1 pkt 9 ppsa. Do tego zażalenia nie ma zastosowania wyłączenie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego określone w art. 227 § 1 ppsa. Przedmiotowe wyłączenie odnosi się bowiem jedynie do zarządzeń i postanowień wydawanych w przedmiocie kosztów sądowych, tj. opłat sądowych i zwrotów wydatków (art. 211 ppsa). Skarżący zaskarżył zaś postanowienie wydane na podstawie art. 205 § 2 ppsa, w którym orzeczono o obowiązku zwrotu kosztów postępowania, tj. poniesionych przez stronę kosztów sądowych (zarzucając naruszenie art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r. poz. 1804).

Podkreślenia wymaga, że pojęcie kosztów sądowych jest węższe niż pojęcia kosztów postępowania. Ponieważ określony w art. 227 § 2 ppsa wyjątek od zawartej w art. 199 ppsa zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, dotyczy pojęcia węższego, to brak jest podstaw do szerokiej interpretacji powołanego przepisu i przypisywania przedmiotowego zwolnienia także do postanowień wydawanych w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania (postanowienie NSA z: 26.8.2016 r., I OZ 889/16; 10.7.2008 r., II FZ 284/08; 23.4.2010 r., II OZ 374/10; 19.8.2011 r., I FZ 170/11; 26.5.2011 r., I FZ 129/11; 26.4.2011 r., II GZ 159/11, cbosa). Pogląd ten w pełni aprobuje doktryna (M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 860. nb 7 i przywołane przez Komentatorów orzecznictwo).

Sąd I instancji zasadnie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od złożonego przez niego zażalenia. Także wysokość wpisu określona została zgodnie z obowiązującymi przepisami; stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, orzekł jak w sentencji.